Seite
Sermo XVIII. In Natali dn̄i Ser. XIIII adimpleat mētē tuā: adimpleat carnē tuā: ꝓcedat formoſus de vtero tuo: tanqͣꝫ ſpon­ſus de thalamo ſuo: egrediat̉ rex de cubicu­lo ſuo: ꝓcedat princeps ex aula regali: ita vt E ꝟginitatē tuam nō faciat violari. Dixiqꝫ ei: Libro. 5o. ho­ Quō fiet iſtud: vt ego graueſcā pudico ⁊ im muniſſimo marito: quoniā virū penitus nō cognoſco? Deſpōſata ſum homī iuſto: ſi cū illo nō ꝯuenero: vnde erit qd̓ generabo? Sꝫ ſi pōt fieri vt ꝯcipiā intacta ⁊ generē clauſa: indica modū: ⁊ paratū inuenies cor meum. Omnibꝰ em̄ modis exopto me ego deo meo vt habeā prolē: ⁊ non perdā pudorē. Refert angelꝰ Gabriel modū cōceptiōis: qd̓ ī ꝟbo fieret ſaluatoris: ⁊ ita ait ad eā: O inqͥt ma­ria virgo dei: ſponſa dei: dilecta dei: famula dei: mater dei: ſi hunc a me modū requiris quō virgo cōcipias: ꝟgo parias: ⁊ poſt par­tū virgo ꝑmaneas: vel quō fiat in te qͥ fecit Lucꝭ.i. te: audi me ⁊ ne ꝑturberis: Spūſſanctꝰ ſuꝑ ueniet in te: et virtus altiſſimi obumbrabit tibi. Ita em̄ te virtus altiſſimi obumbrabit vt nec ęſtum patiaris libidinis: et mater ſis creatoris. Neſcit interea ioſeph marię ſpon ſus: quid cū maria ageret angeluſ: ſubitoqꝫ ioſeph intuitu familiari ⁊ licentia maritali: aſpicit mariā cōiugē ſuam: Uidit eam greſ­ſibus grauari: intellexit marie vterū graui­dari. Turbat̉ ioſeph homo iuſtus: qd̓ mariā nunqͣꝫ de templo dn̄i acceperat ⁊ nōduꝫ co­gnouerat: ⁊ grauidā ſentiebat: ⁊ quā nō me­ruerat in cōiugij honorē: iam haberet in cō fuſionē: ſecūqꝫ diu ęſtuans diſputat dicēs: Unde hoc cōtigit qd̓ euenit? Nō cognoui: nō noui: nō tetigi: nō violaui: non grauida­ui: Heu heu quid contigit: quid putas eue­nit: ꝑ quē maria ſic cecidit: quem ſibi pluſqͣꝫ me adulantē inuenit? Ego enim cū licentiā haberē maritalē: ante thorū nuptiarū puel larem nō vexaui pudorem. Timui multūqꝫ ꝑtimui: qd̓ in illo moyſitico libro legis ſen­tentiale verbū ꝑſcriptum cum legeret̉ audi Deutꝭ. 22. ui: Ꝙ quęcūqꝫ virgo paternā domū fędaue rit adulterio: morienda lapidibus ſubiace­bit. Similiter ⁊ vir qui pudoris veſtimentū patri nō detulerit: corāqꝫ teſtibus replicaue rit: pudoriſqꝫ ſignaculū nō demonſtrauerit: moriendus ⁊ ipſe cum virgine erit. Utroſqꝫ ergo libidinarios hac moyſes ſententia feri re voluit: ſimulqꝫ adulteros perire manda­uit. Sic nanqꝫ ait: Auferte opprobriū de do­mo iſrael: ⁊ omnis qͥ audierit timebit: ⁊ non agit impie. Hanc moyſi ſententiā p̨̄cauebā: ipſamqꝫ luxuriā in meo corpore refrenabaꝫ: maxime quia dauid filium me eſſe ſciebam: et regali me functū ſacerdotio p̨̄noſcebam. Sed qm̄ nihil mirū eſt: nihil nouū: nihil oc­ G cultum: nihil abſcōſum qd̓ non reuelabit̉: ⁊ Matth̓. 10. occultū quod non in publico veniat: in da­uid regis filia: recolo hiſtoriam. Dauid rex 2. Regꝭ. 11. vrię cethei mulierem audacia extulit regali: nec eum timor terruit parētalis. Quid ergo faciam? quid agam? Anxior: gemo: doleo: curro: conſiliū quęro: nec penitus inuenio. Prodo adulteriū: aut taceo propter oppro­brium? Si ꝓdidero: adulteriū quidem non cōſentio: ſed neuum crudelitatis incurro: qꝛ ẜm libri moyſi ſententiā: lapidandā eſſe co gnoſco. Si tacuero malum cōſentio: ⁊ cum adulteris portionem meam pono. Quoniā Psͣ. 49. ergo tacere malū eſt: adulteriū ꝓdere peius eſt: ne ꝑ me fiat homicidiū: dimittā eam cō­iugio. Cogitauit inquit ſicut euangeliū di­ Matth̓. i. cit: occulte dimittere mariā cōiugem ſuam. Cogitauit qd̓ eſſet rea de adulterio: cū iam eſſet deterior in mente huius ſuſpitiōis ma­la cōceptio. Sed nō timeat maria dauid il­lius magni regis filia: qm̄ ſicut in dauid ve­niam cōtulit ſermo ꝓpheticus: ſic mariā li­berat angelus ſaluatoris. Ueniat mat̓ dn̄i caſta: in qua nō fuit virilis appetitio ſed ſpi rituſſanctus: quā nō violauit ioſeph vir iu­dęus: ſed ſolus impregnauit omp̄s deus: q̨̄ nō cōmixta eſt nec ioſeph ſponſo: nec cogni­ta alicui viro: ſed ſoli omnipotenti deo. In­uoca ꝟgo ſancta deū tuū: dauid patrē tuū: non illū dauid adulterio fuſcatū et vrię ce­thei homicidio diuulgatū: ſed illū dico da­uid forti manu p̨̄liatū: diu cū diabolo alter­catum. Mittat de celo angelū ſuum: ⁊ viſi­tet in ſomnis ſponſum tuū. Suſpendat iu­diciū moyſes ſuum: ne ioſeph vindicet adul teriū tuum. Parat itaqꝫ ioſeph animū in tē pore: quo mariam poſſit occulte dimittere. Ecce iterū virginis ille paranymphus: non H homo ſed gabriel angelus ille conſpicuꝰ: cę­li curſor ęquiſſimꝰ: medio noctis libramine: dicit ad ioſeph in viſione: Ioſeph fili dauid cur tantū tribulariſ: quid multū cōtriſtaris: cur in ſomno cogitando deſudas: quare vi gilando triſtis ambulas: cur de maria malā tibi ingeris ſuſpitionē: cum ipſa tibi genera tura ſit ſaluatorem? Aufer zelotypię animū ex ea: Ipſe enim eſt dominꝰ qui imꝑgnauit