Ser. XOIX. Feria ſcd̓a pꝰ quartā do. ī. XI. Ser. II tificem mediū inter viuos et mortuos: aſcē­de nūc ad verbi huiꝰ celſiora faſtigia: vide quō verus pontifex ieſus chriſtus aſſumpto thuribulo carnis humanę: et ſuꝑpoſito igne altaris: anima ſine dubio illa magnifica cuꝫ qua natus eſt in carne: adiecto etiā incenſo qui ē ſpiritus īmaculatꝰ medius inter viuos mortuos ſtetit: mortem non ꝑmiſit vltra nui heb̓. 2. graſſari: ſed ſicut apoſtolus dixit: deſtruxit eum qui habebat mortis imperiū: id eſt dia bolum: vt qui in ipſum pontificē chriſtū cre­dit: iam non moriat̉ ſed viuat in ęternum. hoc fuit ergo myſteriū: quod poſtea futurū tūc angelus ille ppl̓m vaſtabat expauit. Agnoſcebat enim figuram thuribuli ignis incenſi: qualis offerenda eſſet deo hoſtia ab eo qui medius mortuorū viuorūqꝫ cōſti tuēdus erat p̨̄uidebat: illos tunc imago figurata ſaluauit: ad nos autē ſalutis veri­tas ipſa ꝑuenit. Neqꝫ enim indumenta pon tificis purpura ac lana byſſoqꝫ cōtexta eru­buiſſet angelus ille vaſtator: ſed iſta quę fu­D tura erant indumenta domini et ſaluatoris noſtri ſingularis magni pontificis intelle­xit: et his ceſſit quibus vtiqꝫ vniuerſa crea­tura inferior erat. Puto autem non ſolū primo aduentu domini et ſaluatoris noſtri forma ipſa completa ſit: ſed eadem fortaſſe ſeruabit̉ in ſecundo. Ueniet iterum filius hominis: cum venerit ſine dubio inuenie­quoſdam mortuos: quoſdā viuentes. hoc loco non incōgrue mortui intelligunt̉ illi o nimietate ſcelerum in peccatis ſuis mortui comprobant̉: viuentes autem illi qui in ope ribus vitę ꝑmanſerint. Uerūtamen vtroli­bet modo ſtabit etiā in futuro magnus hic pontifex et ſaluator noſter medius viuoruꝫ mortuorū. Sed tunc forte medius viuo­rum et mortuorum ſtare dicendus eſt: cum tb. 25. ſtatuet quidem oues a dextris: hedos au­tem a ſiniſtris: dicet his a dextris erunt: Uenite bn̄dicti patris mei ꝑcipite regnum quod vobis paratum eſt ab origine mūdi. His autem qui a ſiniſtris ſunt dicet: Ite in ignem ęternum operarij iniquitatis: quem p̨̄parauit pater meus diabolo angelis eiꝰ: quoniā non noui vos. Et ſunt vtiqꝫ mortui qui in ignem mittunt̉ ęternum: Sunt auteꝫ viui illi qui mittunt̉ ad regnum. Ad quod regnum vos pius dominus ꝑducere pro ſua pietate dignet̉: cui eſt honor imperiū cum patre ſanctoſpū in ſęcula ſęculoꝝ: Amē. Eodē die: De virga Aaron: Ser mo I Mnis princeps tribus populi ha o bet virgam. Non enim poteſt quis Numeri. 17. regere populū: niſi habeat virgam. Unde et paulus apoſtolꝰ quia pͥnceps erat populi: idcirco dicebat: Quid vultꝭ? In vir­ 1. Corꝭ. 4 ga veniam ad vos: an in charitate ſpiritu manſuetudinis? Omnes ergo principes tri­buū habeāt neceſſe eſt virgas ſuas: ſed vnꝰ eſt ſolus: ſicut ſcriptura dicit: verus pōtifex cuius ille aaron ſacerdos p̨̄ferebat figuram. Huius ergo virga germinauit. Sicut enim virga aaron germinauit in populo iudęo­: ita crux chriſti floruit ī populo gentium. Uerum quoniā vt ſępe oſtendimus: verus pontifex chriſtus eſt: ipſe ſolus eſt cuius vir ga crucis ſolum germinauit ſed floruit: omnes credentiū populorū fructus exhi buit. Quis autē iſte eſt fructus quem attu B lit? Amygdalas inquit. Amygdalę fratres. nuces ſunt. Qui fructus primo quidem in­dumento amarus eſt: ſequenti munit̉ ac te­gitur: tertio ſumentē paſcit ac nutrit. Talis ergo eſt in eccleſia chriſti doctrina legis ac ꝓphetarū. Prima litterę facies ſatis ama ra eſt: quę quidem circūciſionem carnis p̨̄ci­pit: quę de ſacrificijs mandat: cętera quę occidentem litteram deſignant̉. Hęc omnia tanqͣꝫ amarā nucis corticem ꝓijce. Secūdo in loco ad munimenta tecta ꝑuenies: ī quo vel moralis doctrina vel ratio continentis deſignat̉. Quę neceſſaria quidem ſunt ad cuſtodiam eorum quę ſeruant̉ intrinſecus: frangenda tamē quādoqꝫ et ſine dubio diſ­ſoluenda ſunt: vt ſi verbi cauſa dicamus. abſtinentia ciborū caſtigatio corporis do­nec ſumus in corpore iſto corruptibili paſ ſibili ſine dubio neceſſaria eſt: cum aūt ſuꝑ­ueniente morte confractū fuerit et reſolutū: reſurrectionis tēpore incorruptibile ex cor­ruptibili reddituꝫ: atqꝫ ex animali ſpiritale: non iam labore afflictionis nec abſtinentię caſtigatiōe: ſed qualitate ſui nulla iam cor pori corruptela dominabit̉: Sic ergo nunc durior teſta nucis velut neceſſaria abſtinen tię ratio videt̉: poſtmodum quęrenda. Tertio autem loco: reconditū velut in nuce inuenies ſecretum myſteriorū ſapientię ſci entię dei ſenſum: quo nutriant̉ et paſcantur animę ſanctę: non ſolum in p̨̄ſenti vita: ſed n 2