Sancti Auguſtini de tempore micos. Intelligit̉ quoqꝫ in eiuſdē longitudi ne longa ⁊ ꝑſeuerans laborum ⁊ ꝑſecutionū ſuſtinētia: quā patient̓ ferre debet ad patriā ſuſpirās nr̄a ꝑegrinatio: tā ꝓ dilectiōe ꝓximorū qͣꝫ pro exhibitiōe oīm bonorū operuꝫ. Figurat̉ ſil̓i rōne in altitudine eius eminentia ſpei: penetrās vſqꝫ ad interiora velamīs: vbi viſione pacis ꝑfruent̉ qͥ hic a ciuibꝰ babylonię multiplicit̓ exercent̉: donec in libertatē gl̓ię filioꝝ dei a ſeruitute corruptiōis hu ius liberent̉. Attēdenda eſt etiā crucis ꝓfun ditas: qꝛ ꝓfundū eſt myſteriū crucis: in quo multoꝝ qͥ ſapiētes dicunt̉ ingenia defecerūt qd̓ hoc auſi ſūt rep̄hendere qd̓ nō potuerūt hūana rōne cōprehēdere: videlicet cur ꝟbū deo patri coęternū oīa cōtinēs: oīa implēs: in aſſumpto homīe totū ſe cōcluſit: ⁊ tn̄ totū mundū regere: cōplere ⁊ cōtinere non deſierit. Nulla gͦ ſit nobis de cruce chriſti cōfuſioG qꝛ habemꝰ de eiꝰ paſſiōe victoriā. Sicut em̄ Ca..5. ſempiternº dei filiꝰ nō ſibi ſed nobis natus: ita īmaculatꝰ dei agnus nō ſibi ſꝫ nobiſ paſſus eſt. Quis autē nō mirificū aduertat eſſe myſteriū vbi ipſe hō p̨̄dicat̉ qͥ deus eſt: ⁊ vbi idē dn̄s annūciat̉ qͥ aſcribit̉ crucifixus? Nec incogitata ei qd̓ ꝑemptuſ eſt: aut improuiſa res accidit qͥ diuinitatis ſuę conſilio idcirco ſuſcepit hoīem vt ꝓ hoīe poſſet occidi. Suꝑ pliciū aūt crucis elegit: vt ſublimiorē victoriam pararet pęna deterior: ⁊ qͥ vniuerſitatꝭ bono patiebat̉: qͣſi in cōſpectu mūdi in altū ſublatus occūberet: ſimul vt qͥ crucifixū videbant mirabilia cernerēt crucifixi. Nā ſatꝭ abundęqꝫ gloriā patiētis oſtēdit repentina ſolis obſcuritas: tremor terraꝝ: ſaxorū diui Lucꝭ..23. ſio: reſurrectio mortuoꝝ. Illud aūt quāti eſt teſtimonij ꝙ etiaꝫ pariter crucifixꝰ latro memoriā ſui in cęleſti regno fieri a ſorte ſupplicij p̄cabat̉. Hinc eſt chariſſimi ꝙ illuſiones ⁊ ꝓbra q̨̄ ꝑtulit chriſtꝰ: crucē mortēqꝫ eius non ſuſpirijs ingemiſcimꝰ: ſꝫ cōtinuis celebramꝰ laudibꝰ. Mortuus. Mors dn̄i nr̄i ieſu chriſti nō fuit in aīa: ſed in ſola carne: mors ꝟo nr̄a non ſolū in carne ſed etiā in aīa. In aīa ꝓpter peccatū: in carne ꝓpter pęnā peccati. i. Petri. 2. Ille ꝟo qꝛ peccatū nō fecit: nec habuit ī aīa: nō eſt mortuus niſi carne tm̄: ⁊ hoc ꝑ ſiimili Ro. 8. tudinē carnis peccati quā de adam traxit. Igit̉ ſimpla eius mors profuit duplę morti nr̄ę: et ſimpla eius reſurrectio: reſurrectioni aīę et corꝑis. Reſurrectio quippe eius duas mortes nr̄as ſoluit: ⁊ duas reſurrectiōes noſtras formauit. Nec īmerito vno die et duabus noctibꝰ iacuit in ſepulchro: qꝛ videlicet lucē ſuę ſimplę mortis: tenebris nr̄ę duplę mortis adiūxit. Uenit em̄ ad nos qͥ in morte carnis ⁊ ſpūs detinebamur: et ſuam vnā mortē carnis detulit: duaſqꝫ nr̄as ſoluit. Si em̄ ip̄e vtrāqꝫ ſuſciꝑet: a nll̓a nos liberaret. Sepultꝰ eſt: vt ad cōſolationē ſepultoꝝ he h nedictionē corꝑis eiꝰ ⁊ terra ſuſciꝑet. In fir Ca. 6. ma incarnati ꝟbi cōmemorant̉: de qͥbꝰ ahl̓s dicit: Qd̓ infirmū eſt dei: fortius ē homīhꝰ. 1. Corꝭ. i. Natus eſt ex virgine: vt nos naſceremur ex Lucꝭ. 2. eccleſię ꝟginis vtero. Temptatꝰ ē: vt a tem Matth. 4 ptatiōe liberaret. Tentuſ: vt dimitteremur. Matth. ⁊c. Ligatus: vt nos a nodo maledictiōis abſol ueremur. Illuſus eſt: vt nos ab illuſiōibus dęmonū liberaret. Uenūdatus eſt: vt nos redimeret. Hūiliatus eſt: vt nos exaltaret. Captꝰ eſt: vt nos a captiuitate dęmonū au ferret. Spoliatꝰ eſt: vt nuditas pͥmi homīs ꝑ quā mors ingreſſa ē tegeret̉. Spinis coronatus eſt: vt nos liberaret a ſpinis peccatorū: vel potiꝰ vt mōſtraret ſe cū eis coronandū: illoſqꝫ caput ⁊ coronā eccl̓ię futuros: qui ſpinoſi erāt amādo vitia. Aceto eſt potatꝰ: vt nos inebriaret dulcedine cęleſtis deſide rij ⁊ ęterni gaudij. Poſtremo in altare crucꝭ ſacrificatꝰ eſt: vt totiꝰ mūdi peccata deleret. Mortuꝰ eſt: vt mortis captiuaret imperiū. Sepultꝰ ē: vt ſepulturę ſanctoꝝ bn̄diceret: ⁊ vt nos ſibi vitijs ⁊ cōcupiſcētijs ſepeliret. Hęc gͦ infirmitas chriſti ſuꝑauit omnē infirmitatē mūdi. Deſcēdit ad inferna: vt adam I protoplaſtū: et patriarchas: ⁊ ꝓph̓as: oēſqꝫ Ca. j. iuſtos qͥ ꝓ originali peccato ibidē detinebātur liberaret: ⁊ vt de vinculis peccati abſolu tos de eadem captiuitate et inferni loco: ſuo ſanguine redemptos ad ſuꝑnā patriā: et ad ꝑpetuę vitę gaudia reuocaret. Reliqui qͥ ſupra originale peccatū pͥncipalē culpā cōmiſe rūt: vt aſſerit ſcpͥtura: ī pęnali tartaro remāſerūt: ſicut in ꝑſona chriſti dictū eſt ꝑ ꝓphetā: Ero mors tua o mors: id ē morte ſua chri Oſec. 1j. ſtus hūani generis inimicā mortē interfecit: ⁊ vitā dedit. Ero morſus tuꝰ inferne. Parti momordit infernū ꝓ parte eoꝝ qͦs liberauit: partē reliqͥt ꝓ ꝑte eoꝝ qͥ ꝓ pͥncipalibꝰ criminibꝰ in tormētis remāſerūt. Tertia die reſur Matib. is. rexit a mortuis. Si credidiſti de chriſto qd̓ dedecoris eſt: crede qd̓ gl̓ię eſt. Si credidiſti qd̓ mortis eſt: crede qd̓ vitę eſt. Sicut em̄ in paſſiōe myſteriū pietatis ē: ita ī reſurrectiōe