T. L. ¶ Utrū teſtificari ꝓ pecunia ſit ſimōia cū ℟ndeo ẜm Rich̓. ꝙ ſic ī cā ſpūali: aliter nō. lꝫ ſit ibi graue peccatū. Uel ẜꝫ Alex. an. ī cāis eccl̓iaſticis: ⁊ a ꝑſonis eccl̓iaſti cis ſimonia ꝯmittit̉: ſi teſtimoniū vēdat̉ in alijs grauit̓ peccat̉. ¶ Utꝝ aduocatꝰ ꝯmittat ſimoniā. ℟ndeo ꝙ nō eſt ſimile de iudice ⁊ de aduocato: qꝛ iudex habet redditus ſibi ꝓ ſuo officio aſſignatos: ⁊ tenet̉ reddere iuſtū iudiciū: ſꝫ aduocatus nihil habet aſſignatū: ⁊ iō ꝓ labore ſuo cū ſit corꝑalis: nec ad hoc teneat̉ ex offiº accipere ſalariū moderatū. Et ideꝫ dicēdum eſt de iuriſꝑito: ꝗ dat cōſiliū. ¶ Sed quare nō idē de teſte. Rn̄det Alex. an. ꝙ hͦ eſt id̓o: qꝛ veꝝ teſtimoniū eſt de ſb̓a cāe terminande: cōſiliū aūt ſicut ⁊ prociniū adminiculat̉ exteriꝰ cāe: vn̄ teſtes cogūt̉ teſtificari: non autem iuriſꝑiti conſiliari. Quidā tn̄ adhuc diſtinguūt.ſ. ꝙ ſi aduo cati ⁊ conſiliarij vendāt ſcīam cōmittūt ſimoniā: ⁊ hͦ maiorē vel minorē: ẜꝫ ſcīaꝝ dr̄iam: non aūt ſi vendāt laborē ſuuꝫ: cū ad hͦ nō teneāt̉. Iudex aūt ⁊ teſtes nihil poſſunt acciꝑe ꝓ labore iudicādi ⁊ teſti ficandi: qꝛ ad hͦ non tenent̉. hͨ Alex. an. 4º querunt̉ aliqua circa q̄dā ſpūalibꝰ annexa.ſ. vtꝝ ius ꝑcipiendi decīas poſſꝫ vendi vel emi. ℟º. vt. sͣ. de decimis. ar. 7. ¶ Utꝝ liceat emē ius pͥmogeniture. ℟º ꝙ ſic. qꝛ nō eſt mō ſicut erat antiquitus annexū ſpūalibꝰ: qꝛ vt dr̄ ī glo. Gen̄. 14 aiūt hebrei oēs pͦgenitos a Noe vſqꝫ ad Aaron pontifices fuiſſe. Emit tn̄ Iacob. Gen̄. 25. ab Eſau ius illud: nec de hoc re prehendit̉: qꝛ illud ius debebat̉ ip̄i Iacob dīna ordinatōe: ⁊ iō magis dr̄ ſuaꝫ iniuſtā vexatōem redemiſſe: qͣꝫ ius illud emiſſe. Uel pōt dici: ꝙ nō ſic erat de annexis ſpūalibus in lege naͣe ⁊ veteri: ſic̄ ī noua: qꝛ ſicut ſacerdotiū illiꝰ tꝑis dꝫ dici magꝭ fuiſſe figura ſacerdotij: qͣꝫ ſacerdo tiū: ita debet dici magis fuiſſe ſignū ſpūa lis officij: qͣꝫ ſpūale officiū. ¶ Urtū liceat vende̓ iuſpr̄onatus. ℟ndeo ꝙ non.ſ. in ſpūali: hͦ enim eēt ſimonia. exͣ de iurepr̄o. de iure. bn̄ tn̄ trāſit cuꝫ vniuerſitate ſiue villa vendita in vl̓i niſi excipiat̉: vt e. ti. ex lr̄is. ⁊. c. cū ẜm. ſicut etiā tranſit eccl̓ia vt dr̄ ibidem. Et ſicut iuſpatronatꝰ non pōt vendi: ita etiā nec in feudū dari. Et ſi villa maiori p̄cio venderet̉ ꝓpt̓ iuſpr̄onatus eſſet ſimonia: qꝛ talis venditio at tingeret aliquo modo ip̄m iuſpatro. ẜm Alex. an. ¶ Sed cui applicabit̉ pecunia data ꝓ emptōe iuriſpa. ℟ndet̉.i. q. i. nō eſt putanda. in glo. ⁊ exͣ de iurepa. quia clerici. in glo. ꝙ applicabit̉ eccleſie: cui ꝑ huiuſmōi emptōeꝫ eſt īiuria facta. ar. ex de hͦ. ⁊ ſic eccleſia erit ſui ip̄ius patrona. ¶ Sꝫ quid ſi ip̄a eadem eccleſia iuſpr̄o. emiſſet a pr̄ono ſuo: penes quā remanebit ius illud. Et videt̉ ꝙ nō penes eccleſiaꝫ que emit. ar. exͣ de iurepatro. illd̓. qꝛ venditio nō tenuit: qꝛ ſpūale vel annexū ſpūali vendi nō pōt. exͣ e. querelam. ⁊ ſic remanebit apud patronū pecunia reſtitu ta. Sed ꝯͣrium colligi pōt ex ſupradicto c. vbi dicitur ꝙ emptor ſpoliet̉: ⁊ nō ven ditor. Si autem voluiſſet venditorē ſpoliare: hͦ dixiſſet de ip̄o ſicut de alio: vl̓ dic ꝙ pͥuari debet vterqꝫ. hͦ notat̉ in glo. illiꝰ c. clerici. Et vltima ſnīa ꝑ Innoc. approbatur. ¶ Utrū liceat vendere vaſa conſecrata: puta calices. patenas. ⁊ hiꝰ. ℟º. talia conſecrant̉ rōne forme: non ratione materie: ⁊ iō licet ea vendere rōne maͣe: non habito reſpectu ad conſecrationem ita tamen ꝙ ꝑſone ſeculari nō vendātur niſi pͥus in maſſam redigant̉. Alij vero eccleſie vendi poſſunt etiā ī eadē forma. io. q. 2. hoc ius porrectū. non ſic autem d̓ oleo ⁊ chriſmate conſecratis rōne mae. qꝛ hͨ conſecrant̉ rōne maͣe. ¶ Sed ꝗd pōt vel debet fieri de lignis eccleſie conſe crate ſi deſtruat̉. ℟ndeo vt dicit̉ de ꝯſe. di. i. ligna. debent vl̓ igni comburi. vel in vſum alteriꝰ ꝯuerti eccl̓ie: vel ad ꝓfectū fratrū in monaſterio poni: ⁊ hͦ nō indiffe rent̉ ẜꝫ glo. ſꝫ ī locis religioſis: vt ī dormi torio. capl̓o. ⁊ hiꝰ. nō aūt ī cogna vel ī vi neis paſtinandis: nec debēt ī vſū laycoꝝ ꝯuerti: vt dr̄ ī d. c. ligna. ⁊. 19. q. 3. q̄ ſemel. ¶ Utꝝ liceat vende terrā ī vſuꝫ ſepulture Et vr̄ ꝙ non. qꝛ effron vituꝑatur de hͦ ꝙ vendidit agrū in qͦ erat ſpelūca duplex: ī qͣ mortui ſepeliebant̉. Gen̄. 23. ℟º pꝫ ex p̄dictis. sͣ. in pͥnº ti. de ſepulturꝭ. Ad ar. v̓o dd̓ ẜꝫ Alex. an. ꝙ ꝗdā dicūt: ꝙ cū agro illo vēdito trāſiuit illa ſpelūca: ⁊ h̓ potuit fieri ſine peccato. Aliqui vero dicunt vt Prepoſitinus ꝙ etiam illa ſpelunca vēdi ⁊ emi potuit ſine peccato: qꝛ non erat ad ſepelienduꝫ benedicta vl̓ conſecrata. Et ẜm vtranqꝫ harum ſolutionum fuit ꝓpt̓ eandem rationem mutuatuꝫ nomen ip̄i Effron: vt ſcilicꝫ poſtea diceret̉ effrā. pͥus enim voluit dare gratis: qd̓ eſt ꝑfectoꝝ.
