T. LI. XLI.ſꝫ preſupponit̉. hec Bon̄. 4º. di. 22. q. 2. ar.2. c. i. ad oppoſitū. Que ꝑtes inungūt̉℟º. in nobis ſunt eadem pͥncipia agēdi ⁊peccandi: qꝛ peccatum cōſiſtit in actu. pͥncipia aūt agēdi in nobis ſunt tria. pͥmumē dirigens.ſ. vis cognitiua. 2ᵐ eſt imꝑansſ. vis appetitiua. 3ᵐ eſt exequēs.ſ. vis motiua omnis autē noſtra cognitio ortuꝫ hꝫa ſenſu. Et qꝛ vbi eſt in nobis pͥma origopeccati ibi debet inungi. ideo inungunturquinqꝫ loca ſenſuum.ſ. oculi ꝓpter viſum.aures ꝓpter auditū. nares ꝓpter odoratumos rōne lingue ꝓpter guſtum: ⁊ etiam ꝓpt̓loquelam ẜm Sco. 4º. diſ. 23. q. vnica. c.cōcl̓one. 2. in hec.n. duo congruit lingua.vt dicit̉. 2º de aīa. Manus ꝓpter tactuꝫ ꝗmaxime viget in pulpis digitorum. ꝓpterappetitiuam vero inungunt̉ a quibuſdārenes ſiue lumbi ꝓpt̓ generatiuam. pedesautē ꝓpter motiuā: ꝗ ſunt eius pͥncipaliusīſtrumētū. Et qꝛ pͥncipiū pͥmū ē vis cognitiua. ideo illa vnctio ab oībus obſeruaturquaſi de neceſſitate que ſit ad ꝗnqꝫ ſenſusAlie vero due non obſeruant̉ ab omībuquia appetitiua ⁊ motiua ſūt ſicut ſcd̓ariapͥncipia. Utrum mutilati ſint inungēdi℟º ꝙ ſic. qͣꝫto ꝓpinquius pōt fieri ad ꝑtesillas in quibus vnctio fieri debꝫ. quia licꝫnon hēant membra: habent tn̄ potētiā aīeque membris illis debet̉ ſaltem in radice.⁊ interius peccare poſſunt per ea q̄ ꝑtinentad partes illas: licꝫ nō exterius. Et licꝫ ēnunqͣꝫ peccauerint ꝑ actuꝫ illoꝝ mēbroꝝ.peccare tamē potuerunt ꝑ cōcupiſcentiamoꝑandi ꝑ ea.Equitur videre de. 8º.ſ. de iteratōehuius ſacramenti. Et circa hͦ ſciēdum ꝙ hoc ſacramentuꝫ reſpicitnō tm̄ infirmatem: ſed etiam infirmitatꝭſtatum. qꝛ non debet dari niſi infirmis: ꝙẜm humanam eſtimationē morti propinquare vident̉. Sunt autem quedam īfirmitates: que nō ſunt diuturne. vn̄ ſi ī eisdatur hoc ſacramentū: tunc cū homo peruenit ad illum ſtatum ꝙ ſit in ꝑiculo mortis non recedit a ſtatu illo niſi infirmitatecurata: ⁊ ita non debꝫ iteꝝ iungi. Sꝫ ſi recidiuet erit īfirmitas alia: ⁊ tūc pote̓it iteꝝiungi. q̄dā vero īfirmitates ſunt diuturne:vt ethica idropiſis ⁊ huiuſmodi: ⁊ ī talibꝰnon debet fieri inunctio: niſi qn̄ vident̉ adpericuluꝫ mortis inducere. Et ſi homo illūarticulum euadat: eadeꝫ infirmitate durāte. ⁊ iterum ad ſimilem ſtatum per illam īfirmitatem reducat̉ iterum poteſt inungi.quia quaſi eſt alius ſtatus infirmitatis: ſꝫnon ſit infirmitas alia ſimpliciter: ⁊ ī predictis concordant doc.¶ Et ſic eſt finis huius libri quinti.Incipiunt tituli libri ſexti huius ſumme īquo quidem libro tractatur de ſacramētoordinis ⁊ de ꝑſonis rebuſqꝫ eccl̓iaſticis.De clericatu ⁊ tonſura. i.De ſacramento ordinis. 2.Quis poteſt ordinare. 3.De collatione ordinum. 4.De ſcrutinio ordinandi. c.De innocentia ordinādi. 6.De monogamia. 7.De ſobrietate. 8.De prudentia. 3.De pudicitia. 10.De ornatu. ii.De hoſpitalitate. 12.De doctrina. 12.De modeſtia. 14.Ꝙ ordinandus non debet eſſe litigioſus.nō cupidꝰ domui ſue bene p̄poſitꝰ. 15.Ꝙ debꝫ eē non neophitus. 16.Ꝙ non debet eē ſolēniter penitens. 17De curialibus. 16.De obligatis ad ratiocinia. 19.De ſeruis nō ordinandis. 20.De corꝑe viciatis. 21.De filijs p̄ſb̓orum. 22De adulto differēte baptizari vſqꝫ ad egritudinem. 23.De peregrinis ⁊ ignotis. 24.De etate ordinandi. 25.De impedimento ſexus. 26.De impedimento infamie. 27.De eccleſijs edificādis ⁊ vniendis. 28.De conſecratione eccleſie ⁊ altarium ⁊ cimiterij. 29.De emunitate ⁊ aliorum pertinentium adeccleſias. 20.De ſepulturis. 31.De prochijs. 22.De prebēdis ⁊ beneficijs: ⁊ ꝗbꝰ.ſ. ꝯferridebent. 2De reſidētia clericoꝝ ī eccl̓ijs. 34.De decimis ⁊ pͥmicijs. 25.De peculio clericoꝝ. 36.De alienatōe ⁊ p̄cario reꝝ eccl̓ie. I.