T. Li. II. .i. Cor. 5. vbi apoſtolus fornicatorē mani­feſtū tradit ſathane. hoc aūt impiū videre tur. ℟º. ſathanas ē tortor tm̄ animaꝝ verū etiā corpoꝝ. tradere aūt tortori ē du­pliciter.ſ. aut ceſſando a ꝓtectione torquē tis. ſiue exponendo aut iubendo tortori vt affligat. Excōicare igitur ẜm pn̄tis eccl̓ie ſtatū ē ſathane tradere: ꝓtectionē ſubtra­hendo exponēdo. ſubtrahit enim ſuf fragia ſacr̄a que munit̉ cōtra hoſtis inſidias. In tꝑe aūt eccleſie pͥmitiue quia demones ipſis apoſtolis ſubijciebāt̉: ma nifeſtanda erat fides per miracula. tm̄ exponebāt̉: ſꝫ etiā corporaliter ad mādatū apoſtoli vexabāt̉ ſicut dicit̉. i. Cor. 5. ī tex. glo. Et iſtud decuit in pͥncipio eccl̓ie fieri ad terrorē: vel ꝓpter excellētiā apoſtoloꝝ. Nūc aūt lꝫ ita vexent̉ in corpore ſpū vexandi tn̄ exponūt̉: tanto dicūt̉ ſa­thane tradi v̓e excōicari. Hec Bon̄. Dexcōicatōe maiori a iure titulus. 2. Oſtea ꝯſiderandū ē ꝗs poſſit excōicare. Et pͥmo vidēdū ē a quo pōt infligi excōicatio ma ior. a quo minor. Maior Id excōicatio qn̄qꝫ infligit̉ a iure. qn̄qꝫ a iudice. Primo aūt dicēdū de illa que infli­git̉ a iure. Et pͥmo ponēdi ſunt caſus huiꝰ excōicatōis. ponendi ſunt caſus ī ꝗbꝰ ſeptimꝰ caſus qui ē de ꝑcuſſione clericoruꝫ fallit. Circa pͥmū igit̉ ſciendū excōica­tio maior infligit̉ a iure in canonibꝰ late ſnīe ſunt plures. Primus ē ꝗs īcidit hereſim damnatā. vt arrij. neſtorij. ma­nichei ſimiliū. 24. q. i. c. i.. 2.. 3. vel eti am ſiquis nouā hereſim ꝯfingat: gn̓al̓r quicunqꝫ romanā eccleſiā vel ſingulos ep̄os in ſuis ciuitatibꝰ diocꝭ. tanqͣꝫ here­tici ſunt damnati. excōicati ſunt: quocūqꝫ noīe cenſeant̉. exͣ. de hereti. ad abolēdā. c. excōicamꝰ. 2ꝰ ē aliquis ē credēs. de fenſor. receptor. fautor hereticoꝝ.i. qui eis fauet quocūqꝫ in errorē eos iuuando exͣ de hereti. excōicamꝰ.§. credētes. Simili ter aliquis ē aduocatꝰ hereticis: vel notarius inſtr̄a ꝯſcribēs eis infames fi unt: excōitati ſunt. exͣ de hercti. ſi aduer­ſus. 3ꝰ caſus ē ptātes. dn̄i tꝑales. re­ctores eorūqꝫ officiales dānatos de hereſi ſine licētia vel mandato ep̄oꝝ ſiue inꝗſi toꝝ aūt ſaltē alteriꝰ eoꝝ a captione vel car­cere liberauerit: aut executōeꝫ iuſticie ſibi eodē crimine a p̄dictis vel altero ip̄oꝝ iniunctā ꝓmpte ꝓut ad ſuū ſpectat offm̄ facere retractant. vel al̓ ip̄oꝝ ſnīaꝫ vel ceſſum impediūt quoquo.ſ. directe vel indirecte. Siquis.n. p̄dictoꝝ aliquid ꝯͣ p̄­miſſa fecerit: aut negocio p̄dicto fidei qd̓ incumbit ep̄o vel inquiſitoribꝰ ſe oppoſue rit. vel ip̄m aliquatenꝰ impediuerit. Necnō qui ſciēter in p̄dictis dederint auxiliū ꝯſi liū vel fauorē: ip̄o iure ſunt excōicati. qui ſi excōicationē annū ſuſtinuerint aīo ꝑti naci: extūc velut heretici ꝯdēnent̉ li. 6. de here. vt inꝗſitōis. Sꝫ quid ſi ordinariꝰ inquiſitor diſcordant de mandato. qꝛ vnꝰ mandat puniri: alter dimitti. Ad hec re ſpondet Io. an. ſatis videt̉ tunc ſuꝑſe­dendū donec ſuꝑ hoc papa ꝯſulat̉. 6. e. . alia lr̄a. hꝫ ex hoc. 4ꝰ caſus ē ꝯͣ quē­libet qui hereticos credētes receptores de fenſores vel fautores eoꝝ ſcienter tradit eccleſiaſtice ſepulture vſqꝫ ad ſatiſfactōeꝫ idoneā talis.n. ē excōicatꝰ: nec abſolui me ret̉ niſi prius publice manibꝰ ſuis extum let: ꝓijciat hiꝰ corpora dānatoꝝ. Sꝫ hoc verū ē vt dicit Io. an. ſi diſcerni pn̄t ab oſſibꝰ alioꝝ. al̓ ſecus. vt exͣ de ſepul. ſa cris: locus ille ꝑpetuo careat ſepultura. li. 6. de hoc quicunqꝫ. i. ℟º. 5ꝰ caſus ē quis dicit romanā eccleſiā caput eſſe nec ei obediēdū. di. 19. nulli fas. hoc intelligit̉ quis hoc dicit aſſerendo. talis enī ē hereticus. ſecus ē ſi hoc diſputando diceret. Et nota: p̄dictꝰ canon ẜm rod̓. vel ē canon late ſnīe: vel intelligit̉ de il lis qui ꝓpter hoc romane eccleſie obe­diūt. qꝛ caput aliarū eccleſiarum credūt. 6ꝰ caſus ē aliquis quātecūqꝫ p̄eminētie ꝯditōis: aut ſtatus legatos: aut nūcios ſedis apl̓ice p̄textu conſuetudinis alicuius impedit quominꝰ exerceāt libere officiū legatōis ſibi ꝯmiſſe. talis.n. eſt ip̄o facto excōicatꝰ: obſtāte quocūqꝫ pͥuile gio. regna terre: loca quelꝫ illi.ſ. ſic phi­bēti ſubdita eoip̄o ſunt tādiu eccleſiaſtico īterdicto ſuppoſita: qͣꝫdiu ille ſteterit ī tali ꝯtumacia. li. 6. de offi. lega. ſuꝑ hūc. c. non habemꝰ. 7ꝰ caſus ē ſiꝗs in clericum. mo nachū. monialē. ꝯuerſum vel ꝯuerſaꝫ: vel etiā aliā religioſaꝫ ꝑſonā iniecerit manus violentas temerarias. 17. q. 4. ſiꝗs ſuadēte exͣ. e. dubiū. quaſi totū. aggra­uat̉ ſnīa ꝯͣ inſecutores ꝑcuſſores cardi naliū eccleſie romane: ceteroſqꝫ tāti crimi nis participes. 6. de penis. felicis.§. p̄ſenti.