T. Li. II. .i. Cor. 5. vbi apoſtolus fornicatorē manifeſtū tradit ſathane. hoc aūt impiū videre tur. ℟º. ſathanas ē tortor nō tm̄ animaꝝ verū etiā corpoꝝ. tradere aūt tortori ē dupliciter.ſ. aut ceſſando a ꝓtectione torquē tis. ſiue exponendo aut iubendo tortori vt affligat. Excōicare igitur ẜm pn̄tis eccl̓ie ſtatū ē ſathane tradere: ꝓtectionē ſubtrahendo ⁊ eū exponēdo. ſubtrahit enim ſuf fragia ⁊ ſacr̄a ꝑ que munit̉ cōtra hoſtis inſidias. In tꝑe aūt eccleſie pͥmitiue quia demones ipſis apoſtolis ſubijciebāt̉: ⁊ ma nifeſtanda erat fides per miracula. nō tm̄ exponebāt̉: ſꝫ etiā corporaliter ad mādatū apoſtoli vexabāt̉ ſicut dicit̉. i. Cor. 5. ī tex. ⁊ glo. Et iſtud decuit in pͥncipio eccl̓ie fieri ad terrorē: vel ꝓpter excellētiā apoſtoloꝝ. Nūc aūt lꝫ nō ita vexent̉ in corpore ⁊ ſpū vexandi tn̄ exponūt̉: ⁊ ꝓ tanto dicūt̉ ſathane tradi ⁊ v̓e excōicari. Hec Bon̄. ¶ Dexcōicatōe maiori a iure titulus. 2. Oſtea ꝯſiderandū ē ꝗs poſſit excōicare. Et pͥmo vidēdū ē a quo pōt infligi excōicatio ma ior. 2º a quo minor. Maior Id excōicatio qn̄qꝫ infligit̉ a iure. qn̄qꝫ a iudice. Primo aūt dicēdū de illa que infligit̉ a iure. Et pͥmo ponēdi ſunt caſus huiꝰ excōicatōis. 2º ponendi ſunt caſus ī ꝗbꝰ ſeptimꝰ caſus qui ē de ꝑcuſſione clericoruꝫ fallit. ¶ Circa pͥmū igit̉ ſciendū ꝙ excōicatio maior infligit̉ a iure in canonibꝰ late ſnīe ꝙ ſunt plures. Primus ē cū ꝗs īcidit hereſim iā damnatā. vt arrij. neſtorij. manichei ⁊ ſimiliū. 24. q. i. c. i. ⁊. 2. ⁊. 3. vel eti am ſiquis nouā hereſim ꝯfingat: ⁊ gn̓al̓r quicunqꝫ ꝑ romanā eccleſiā vel ſingulos ep̄os in ſuis ciuitatibꝰ ⁊ diocꝭ. tanqͣꝫ heretici ſunt damnati. excōicati ſunt: quocūqꝫ noīe cenſeant̉. exͣ. de hereti. ad abolēdā. ⁊ c. excōicamꝰ. ¶ 2ꝰ ē cū aliquis ē credēs. de fenſor. receptor. fautor hereticoꝝ.i. qui eis fauet quocūqꝫ mō in errorē eos iuuando exͣ de hereti. excōicamꝰ.§. credētes. Simili ter cū aliquis ē aduocatꝰ ꝓ hereticis: vel notarius inſtr̄a ꝯſcribēs ꝓ eis infames fi unt: ⁊ excōitati ſunt. exͣ de hercti. ſi aduerſus. ¶ 3ꝰ caſus ē cū ptātes. dn̄i tꝑales. rectores eorūqꝫ officiales dānatos de hereſi ſine licētia vel mandato ep̄oꝝ ſiue inꝗſi toꝝ aūt ſaltē alteriꝰ eoꝝ a captione vel carcere liberauerit: aut executōeꝫ iuſticie ſibi ꝓ eodē crimine a p̄dictis vel altero ip̄oꝝ iniunctā ꝓmpte ꝓut ad ſuū ſpectat offm̄ facere retractant. vel al̓ ip̄oꝝ ſnīaꝫ vel ꝓ ceſſum impediūt quoquo mō.ſ. directe vel indirecte. Siquis.n. p̄dictoꝝ aliquid ꝯͣ p̄miſſa fecerit: aut negocio p̄dicto fidei qd̓ incumbit ep̄o vel inquiſitoribꝰ ſe oppoſue rit. vel ip̄m aliquatenꝰ impediuerit. Necnō ⁊ qui ſciēter in p̄dictis dederint auxiliū ꝯſi liū vel fauorē: ip̄o iure ſunt excōicati. qui ſi excōicationē ꝑ annū ſuſtinuerint aīo ꝑti naci: extūc velut heretici ꝯdēnent̉ li. 6. de here. vt inꝗſitōis. Sꝫ quid ſi ordinariꝰ ⁊ inquiſitor diſcordant de mandato. qꝛ vnꝰ mandat puniri: ⁊ alter dimitti. Ad hec re ſpondet Io. an. ꝙ ſatis videt̉ tunc ſuꝑſedendū donec ſuꝑ hoc papa ꝯſulat̉. 6. e. ꝑ hͨ. alia lr̄a. hꝫ ex hoc. 4ꝰ caſus ē ꝯͣ quēlibet qui hereticos credētes receptores de fenſores vel fautores eoꝝ ſcienter tradit eccleſiaſtice ſepulture vſqꝫ ad ſatiſfactōeꝫ idoneā talis.n. ē excōicatꝰ: nec abſolui me ret̉ niſi prius publice manibꝰ ſuis extum let eū: ⁊ ꝓijciat hiꝰ corpora dānatoꝝ. Sꝫ hoc verū ē vt dicit Io. an. ſi diſcerni pn̄t ab oſſibꝰ alioꝝ. al̓ ſecus. vt exͣ de ſepul. ſa cris: ⁊ locus ille ꝑpetuo careat ſepultura. li. 6. de hoc quicunqꝫ. i. ℟º. 5ꝰ caſus ē cū quis dicit romanā eccleſiā caput nō eſſe nec ei obediēdū eē. di. 19. nulli fas. ⁊ hoc intelligit̉ cū quis hoc dicit aſſerendo. talis enī ē hereticus. ſecus ē ſi hoc diſputando diceret. Et nota: ꝙ p̄dictꝰ canon ẜm rod̓. vel nō ē canon late ſnīe: vel intelligit̉ de il lis qui ꝓpter hoc romane eccleſie nō obediūt. qꝛ eā nō eē caput aliarū eccleſiarum credūt. 6ꝰ caſus ē cū aliquis quātecūqꝫ p̄eminētie ꝯditōis: aut ſtatus legatos: aut nūcios ſedis apl̓ice p̄textu conſuetudinis alicuius impedit quominꝰ exerceāt libere officiū legatōis ſibi ꝯmiſſe. talis.n. eſt ip̄o facto excōicatꝰ: nō obſtāte quocūqꝫ pͥuile gio. ⁊ regna terre: ⁊ loca quelꝫ illi.ſ. ſic phibēti ſubdita eoip̄o ſunt tādiu eccleſiaſtico īterdicto ſuppoſita: qͣꝫdiu ille ſteterit ī tali ꝯtumacia. li. 6. de offi. lega. ſuꝑ hūc. c. non habemꝰ. 7ꝰ caſus ē ſiꝗs in clericum. mo nachū. monialē. ꝯuerſum vel ꝯuerſaꝫ: vel etiā aliā religioſaꝫ ꝑſonā iniecerit manus violentas temerarias. 17. q. 4. ſiꝗs ſuadēte ⁊ exͣ. e. nō dubiū. ⁊ quaſi ꝑ totū. ⁊ aggrauat̉ ſnīa ꝯͣ inſecutores ⁊ ꝑcuſſores cardi naliū eccleſie romane: ceteroſqꝫ tāti crimi nis participes. 6. de penis. felicis.§. p̄ſenti.