latione ſua. C.xxxi. du. lx. De prebendis. ℟ica. Bn̄fitiū ſel̓ affectū ſꝑ durat affectū. C. iij. du. xi. Decretum appoſitum in lr̄is in forma cōmuni ligat ignorantes. C. xxi. du. xlii. De cōceſſione p̄bendaruꝫ. ℟ica. Reuocatoria gratiarum Io. facta per benedictū: nō ſe extēdit ad gratiā ꝑ quā erat reſeruata dignitas et p̄bēda in certa eccl̓ia: ſi an̄ ip̄aꝫ reuocatoriā gr̄a erat ſortita effcꝫ ī dignitate. C. xxiii. du. xliiii. Gratia ī forma paupeꝝ cum clauſula āteferri. p̄ſci tur in forma ſpeciali. C. xxiii. du. xlv. Gratia ad benefitia uacantia per ceſſum uel deceſ ſum: non ſe extendit ad benefitia uacantia per priuationem. C. xxiiij. du. xlvj. Clauſula adiecta poſt ſpecificatōem pluriū bn̄fitōꝝ: reſtrigit̉ ad bn̄fitia ultīo noīata. C. xxiiij. du. xlvj. Reſeruatio bn̄fitiorum recedentiuꝫ uel decedentiū capellanorū pape: non afficit benefitia eorū qui de ſierant eſſe capellani. C.xxviij. dn̄. liij. Acceptatō facta ꝑ expectātem de bn̄fitio incōpati bili inducit cōſūptionē gratie. C.xxviii. du. liiii. Gratia expectantia non ſe extendit ad beneſitium monoculare. C. xxix. du. lv. Habens aliud bn̄fitium ad qd̓ ſingulis annis pre ſentat capellanū inſtituendū per ep̄um: nō poteſt allegare monocularitatē in alio benefitio ad ſuam pn̄tationē ſpectāte. C. xxix. du. lvi. De rebꝰ eccl̓ie nō alienādis. ℟ica. Ubi papa mandat benefitium uniri requiritur con ſilium capituli. C. ii. du. v. In uniōe bn̄fitii r̄grit̉ ꝙ pr̄onꝰ nocet̉. C. ii. du. vi. Non tenet unio de nō uacante. C. ii. du vii. De rerum ꝑmutatiōe. ℟ica. Permutatio facta per ſenē infirmū cum cōſanguineo ſuo pro benefitio minoris ualoris non tenet etiaꝫ in p̄iuditiū īpetrātꝭ apl̓ici. C. vj. du. xxii. Permutatio que articulatur fraudulenta facta nō ualet. C. xxxi. du. li. De regularibus. ℟ica. Patronꝰ nō poteſt augere numerū limitatum monialiū in monaſterio. C. v. du. xviii. Regularis remanēs clauſtralis non poteſt aſſumi ad eccleſiaꝫ: conſuetā regi per clericos ſeculares ēt ad inſtātiam patroni. C. xxxvi. du. lxv. De clerico percuſſore. ℟ica. A. clericus qui certis anno mēſe et loco cuꝫ gladio euagīato in manibus interfuiſſe ꝓbatur: cū pluribus uulnerātibꝰ aliquē: cū ſanguīs effuſione īcurrit irregularitatem. C. xiiii. du. xxxiiii. De iniurijs et dāpno dato. ℟ica. Iudex cōdempnādus eſt in dampnis et intereſſe ei: quē excōicauit uigore proceſſus: de quo non con ſtat etiam iniuriarum. C. iiii. du. xiiij. De ſnīa excōicationis. Rica. Si is qui primo obtinuit: ſibi ꝓuideri uigore ſuoꝝ ꝓceſſuū excōicatur ꝑ executores illiꝰ qui obtinuit: et poſt ſibi de eodem benefitio ꝓuideri nō pōt pe tere ſe abſolui ad cautelaꝫ. ſecundi tamen proceſſus non ualent. C. xvi. du. xxxvi. Sequunt̉ Sūmaria deciſio rū reco lecta rum per R. P. dn̄ꝫ Bernar. dum de biſgneto De cōſtitutiōibus. Rubrica. Excōicatus eſt religioſus uigore ſtatuti: de nō con ſentiendo in ꝓmotionē ſine licentia ſuꝑioris: ſi ſta tim cōſentiat abſqꝫ illa. Folio primo. incipiendo uꝫ poſt deciſiones p̄ceden tes recollectas per R. P. dn̄ꝫ Thomaꝫ faſtoli. Non ualet ſtatutū diſponēs ꝙ archiep̄us poſſit cognoſcere de cauſis ſubditoruꝫ ſuffraganeoꝝ: et eis inuitis in ſua propria dioceſi. fo. i. De reſcriptis. ℟ica. Ueniens ad cām pro ſuo intereſſe debet de illo pri us docere. fo. i. Impetrās cōmiſſiōeꝫ ēt ꝯtra: ſua īterreſſe putantes nō tenet̉ illos ſpecificare incitatiōis decreto: et pōt conuenire ultra quatuor. fo. i. Cōmiſſio ꝑ preſentiā ꝑtiuꝫ impetrata: et citatio excuta in ꝑſonā ꝓcuratoris: cuiꝰ reuocatio ad ſui no titiaꝫ nūduꝫ deuenerat non deuoluit cām. fo. ij. Surreptitia nō eſt cōmiſſio: in qua quis tacet duas ſnīas cōtra ſe latas: et petit ſe admitti ad dandos obiectꝰ nō ob. c. ut circa. de elect. li. vi. fo. ij. Quādo papa cancellat unū ſolū de cōtentis in ſuꝑ plicatiōe: uidet̉ omnia alia cōceſſiſſe non obſtante ſtillo cancellarie. fo. ii. Ualꝫ ꝯmiſſio īpetrata āte dationē apl̓oꝝ. fo. ii. C. ſtatutū de ℟p. li. vj. nō hꝫ locū ī executoribꝰ gratiaꝝ et maxīe pauperū purificandaruꝫ. fo. ii. Gr̄a pauꝑis nolētibꝰ ſuis executoribꝰ eā purificar̄: habet̉ ꝓ purificata ſtāte v̓itate idoneitatꝭ ſo. iii. Nō pōt dari de excōicatiōe ꝯͣ īpetratiōeꝫ īpetrataꝫ ꝑ aſſertū excōicatuꝫ noīe alieno. qn̄ in ea nō eſt no minatus impetrans. fo. iii. Secūdus auditor gr̄am: ſi neutri directā: prīo audi tori eius ꝓprio noīe exp̄ſſo pōt illā exeꝗ. fo. iii. Ualet ſecundū reſcriptum nō faciens mētionē de prīo ſurreptitio. fo. iii. Impetrās ad collectiōeꝫ prioris ordīs ſancti bn̄di cti pariſien̄: nō repellit̉ ꝓ eo ſolū ꝙ tacuit ordinē cluniacē. qui ſunt priuilegiati ꝙ n̄ teneātur aliquē recipere nō facta mentiōe de eorū ordine. fo. iii. Ualet ꝓceſſus in uim litterarū ſurreptitiarum ꝑte non opponente. fo. iii. Reſtitutus ad primā gratiam non prefertur ei: qui aliam gratiā obtinuit. fo. iiij. De conſuetudinibus. ℟ica. Si conſuetudo excludat ingreſſum religionē a ſuc ceſſione remanebit excluſus licet contrahat matrimoniū apoſtando. fo. iiij. Non ualet cōſuetudo Anglicana: ꝙ rex habeat iuriſdictionē in clericos ſolutos in actionibus ciuili bus perſonalibus. fo. iiii. Ualꝫ ꝯſuetudo ꝙ epiſcopꝰ ī iocūdo aduētu poſſipone̓ unū canonicū ī ecl̓ijs ſibi ſubiectis. fo. iiij. Apoſtolicus dꝫ uenire ad locū inferiorē: ſtāte ꝯſuetudīe ꝙͣ īferiores d̓beāt aſcēde̓ ad maiores fo. v. Qui nō habet ius in p̄benda minori non acquirit ius in optata maiori. fo. v.
zum Hauptmenü