eccle ſacano do fecit ſilibꝫ autē latio dū ẜus atur ſuam es: ꝙ dice formā de oſtea uoctrinſecāplo. peri alia ra na glo. ſuꝑ ⁊ ſen iam ſi uelit rſario ubicun aratur ex fa li. in. e. c. ſuꝑ uus duer am acce d in facto duerſe: ⁊ re per ſupequi. ut in l. ff. ad ſil. l. Ac ꝓpo iij. impetrā bantur. ticulos: īter io īter om iſcopus tn̄ ctum bene unū uica curam ipſi ere ꝙ prio tigabatur nō erat curatus tempore gratie: et ſic ad eum pertinere debebat. quia impetrauerat beneficium ſine cura. et conſulebat. d. Eg. cum quo etiam alij concordabāt: ꝙ licet uicarius curam habeat animarum ut pater extra de of. vi. c. i. et ca. ad hec. et Ber. in. c. fi. tamen non ꝓpterea tollitur quin rector eccleſie curam ha beat animarū ibidem ſaltē habitu: et ſi non actu. et facit ꝙ nō. ꝑ. Inno. extra de iure pa. c. paſtoralis. in prima glo. ibi Item ſi in collegiata eccleſia. ⁊ in ſpe. de lega.§. uidendum. v̓. ſed queritur: ꝙ beneficium. et per archi. extra de elec. c. licet. libro. vi. et bene per Io. an. de preben. c. ſuper li. vi. et uide ꝙ nōt. archi. de fi. preſ. c. i. circa fi. gloſe. ſuper uerbo diſpēſari. Secundum dubiū erat an epiſcopus poterat unire unam eccleſiam alteri ſine cōſenſu capituli: ⁊ an hoc poſſit conſuetudine introduci ſiue preſcribi. et dice batur primum expeditum.ſ. ꝙ de iure unio fieri nō debebat ſine conſenſu capituli ut. c. paſtoralis. in fi. de iure pa. et de hijs que fiunt a prela. ſine con. ca. c. cum nos. et. c. tua. cum ſi. facit bene qd̓ habetur de rebus eccleſiaſticis non al. c. dudū et. e. t. c. i. li. vi. ad alteram partem dubij.ſ. de conſuetudine dicebatur arguendo ꝙ cōſuetudo talis. non debebat obſtare capitulo. et adducebatur textus per. d. Eg. ī clemē. de re. ec. non alie. c. ſi una. in fi. ſed illud ꝙ ibi dicitur ꝯtraria quanuis ⁊c̄. uidetur debere referri tantū ad ꝓximuꝫ ibi dictū. tamen Io. an. dicit ꝙ refertur ad totū ⁊ ad utrunqꝫ dictuꝫ. ⁊ uide ꝙ notant Inno. ⁊ Hoſti. ut ec. bene. c. igitur in fi. unde ſanius ē tenere cū illo ꝙ notat Io. an. ī dicta decre. ſi una ī fine gl. ſuper uerbo ꝯſentiente ¶ Tertiuꝫ dubium erat an obiectus datus ꝯtra tertium per quartuꝫ. ꝙ.ſ. idem tertius erat minoris etatis tēpore gratie ſic forman do ꝑ uerba predicta erat ſufficiens: cū non ſpecifice ⁊ expreſſe fuerit declaratū de anno ⁊ menſe gratie p̄ dicte. ⁊ dicebatur ꝙ ꝯſueuit teneri: ꝙ ī obiectu huiuſmodi debebat declarari de menſe ⁊ anno propter teſtes examinādos ſuper articulo: ut melius poſſent deponere ⁊ examinari. Demum Per. d. Fran. ꝓponebatur du bium tale. uꝫ. An conceſſa ſemel remiſſione ad ꝑtes utriqꝫ parti: ſi altera pars impugnauerat reſcriptū quoad data erat poteſtas exami nandi ⁊ ſuccumberit an eidē parti poſtea remiſſionem petenti debeat huiuſmodi remiſſio iterato ꝯce di. ⁊ dicebat̉ per. G. ⁊ quoſdā alios ꝙ non. ⁊ facit ex tra de priuil̓. c. cū oliꝫ eſſemus: ⁊ que noͣ. per Archi. extra de teſti. c. preſentiū ſuper uerbo productos cir ta prin. gloſe. equalitas.n. in iudicijs ē ſeruanda ui patet. C. de fruc. ⁊ li. ex. l. fi. ⁊ de prox. ſa. ſcu. l. ī ſacris .ij. circa fi. l. xij. ⁊. ff. de arbi. l. ſi cū dies.§. p. cuꝫ ſi. alij ut Rege dicebāt ꝙ ſi cauſa rationabilis allegaretur quare debet dari remiſſio: tunc eſſet ꝯcedenda petē ti alias non. in prima tamen opinione fuit maior ꝑs. Die prima Februarij eodem anno ꝑ. d B. de nond̓. tale dubiū tan gebatur lata ſnīa ſuper poſſeſſorio recuperando ꝓſpoliato: ꝙ poſſeſſionē beneficij ſui perdiderat: demuꝫ impetratis iudicibus ſuper executione ſententie ꝯparuit pars aduerſa corā eiſdem: nec in priuilegiū exēptionis aliquid allegauit. ⁊ tamen ſuis ſeu ipſorū mādatis parere uoluit poſtea uero corā ſecundis indicibus ſuꝑ hoc impetratis predictū priuilegium al legauit: nō tamen ſe obtulit probaturū nec probauit lꝫ terminum competentē ſuper hoc habuiſſet finaliter illi iudices remiſerunt ad curiā conſulendū: ⁊ im petrati ſunt. tertij iudices ſuꝑ executiōe predictis: co rā quibus ſpolians ꝯparuit ⁊ ſupradictum priuilegium etiā allegauit ⁊ ſe obtulit probaturuꝫ. non tamen ꝓbauit. unde iudices circa idem negociū dubi tantes iterū cauſam non ſoluꝫ pro conſilio ſed decidendā ad romanam curiaꝫ remiſerunt ⁊ tunc cauſa eſt ꝯmiſſa auditori predicto. ⁊ ꝓceſſu debito per cū facto: poſtremo dubitabat̉ an prefatus ſpolians debebat admitti ad docenduꝫ modo de priuilegio. ⁊ ſi non qualiter ſententia per auditis. huiuſmodi ſit ferenda. ¶ Ad primam dicebatur per omnes ꝙ non debeat admitti: quia ſibi debuit imputare cum in ter mino peremptorio ſibi aſſignato nihil probauerit: et ſic ulterius non debet audiri ut. ff. de iudi. et. l. poſt edictum extra de of. dele. c. conſuluit ⁊. xxiiii. q. iii. de illicita ubi de hoc. Ad ſecundum dabatur ꝓ conſil̓. per. d. Eg. ꝙ pronuntiaret ſententiā reſtit̉. exequendā: ⁊ ꝙ materia daretur ſnīas excōmunica tionis lataſ per priores iudices inuiolabiliter obſeuari. quia ſic erat petitum: unde ſecundū h̓ debet ſentētia moderari ut. ff. de neg. geſ. l. poſt. ii. et. ff. cōi. di. l. ut fundus. C. de ſū. li. l. fi. extra de ſy. c. licꝫ hely. ⁊ de accuſa. c. qualiter ⁊ quando. ii. v̓. ſine ⁊ in cle. de. v̓. ſi. cle. ſepe.§. uerum in prin. Eadem die Per eundem. d. B. ꝓpo nebatur de quibuſdam articulis dat̉ per partem: ꝯͣ quam erat obiectum: ꝙ ē rat priuatus ipſo iure beneficio curato: de quo age batur. Et dabatur in articulis per dictā partem ꝙ ille incumbens erat ꝑ totū annum a tēpore quobe neficij extitit poſſeſſionem adeptus: a deo graui in firmitate detentus ꝙ nec ad epiſcopū nec ad loca ubi ordines fiebant accedere ualebat: temporibus quibus epiſcopus ordines celebrauit. Item dabat ꝙ illo tēpore erat ita infirmus ꝙ etiam de lecto ſur gere non ualebat: niſi ꝑ alios portaret̉. Ex hijs igit̉ querebatur nunquid ſufficeret ita in genere de infir mitate exprimere: cū de ſpecie infirmitatꝭ minime de claratur. et licet uideatur contra dicit. l. queſitum in prin. ⁊ in fi. ff. de re iudi. ⁊. l. ſi quis emp. ij.§. ſi ꝓpter ⁊. ff. de edic. l. i.§. proinde tamen tenebatur contrarium quia illa uerba ſecundi articuli ibi. ita erat infirmus ⁊ cetera uidentur modum infirmitati apponere ⁊ ſic ſpecificationem demonſtrauit uerbum enim ita ꝙ ⁊ cetera uidetur nodum ⁊ ſpetiem addere rei diſpoſitiue ut. ff. de conditionibus et de. l. cū tale.§. i. ⁊. l. titio. in prin. et.§. titio. Item ſatis ſpecifi care uidetur ex predictis uerbis quia quicquid demonſtrate rei ſatꝭ demonſtrat additur fruſtra eſt. ff. de do. prele. l. i. in fi. ⁊ ī decre. diſ. xcvi. c. bn̄. circa prī. Secundo dubitabat Idem. d. ber. an reſeruatio facta per papam Io. ſufficienter ꝓbetur ꝑ unum tantum clericū: de duobus ad hoc deputatꝭ
zum Hauptmenü