procuratorē: ut tunc dicebat etiā procuratoriū inti­mare ſit eadeꝫ: ut ſuperius tangitur. an uero ſo la ītimatio fiat per procuratoreꝫ tunc non tenetur ꝓcurator intimare procuratoriuꝫ: ſic poteſt intelli gi ſecunda pars id. per Guil. de man. in ult. parte libelli.§. i. Die lune .xj. eiuſdē menſis ꝓponebatur per dominū Adem̄. tale dubiuꝫ. Cui daꝫ ſuos executores extiterat uigore gratie ſibi fa cte de beneficio uacante ꝓuiſum: alius qui pretende bat idē beneficiū ad ſe ſpectare per aliam gratiā ſibi factā procurauit executores ſuos fieri proceſſus ꝯͣ tra aliū primum ſententias fulminari. a quibus ceſſibus ſententijs ille primus appellauit: aſſerēs eoſdē proceſſus etiam nullos eſſe: ſuper hoc im­petrauit auditorem in curia coram quo libellauit pecijt etiam ſe abſolui: ad cautelā dicens ut p̄mitti tur ſnīaꝫ excōmunicationis: que in dicebatur eſſe lata per dictos executores ſecūdi: nullaꝫ eſſe eo ad inſtantiā petitioneꝫ dicti ſecūdi: qui excōmuni catus fuerat dicta ſententia lata extitit ſi qua erat: Item pro eo poſt ſnīaꝫ latā ꝓuiſionem factam primas et rite iuſte ſecūdi: p̄ſumpſerāt ſuꝑ eodeꝫ beneficio facere nouos proceſſus. Querebat̉ exide an ex hijs cauſis debebat cōcedi abſolutio. et reſpō debatur per. d. Eg. ex cauſis premiſſis erat im pendēda abſolutio ad cautellā: quia illi eſt locus niſi ubi ſnīa continet intollerabilē errorem in ea ex preſſuꝫ: uel ubi poſt appellationē legitimā ex cauſa legitima interpoſitā ſnīa excōmunicatios eſt lata: de hoc illi a quo abſolutio huiuſmodi alias debet peti fuerit facta fides. ut hoc ꝓbat̉ extra de ſentētia excōmunicatiōis. c. uenerabilibus.§. p. ulti. li. vi. et de of. dele. c. cum cōtingat. Sed hic de neutro eorū apparet. ergo non eſt huiuſmodi abſolutio ei con­cedēda quācumqꝫ eniꝫ p̄dictaruꝫ cauſarum reſpicia mus ſnīa non eſt nulla. Ex prima: quia ſequit̉ iudicis proceſſus ſit nullus lꝫ excōicatus ſit fue rit ille ad cuius petitionē proceſſus eſt factus. ut pꝫ ex illis que habent̉ notantur extra de iudi. c. intel leximus li. vj. de excep. c. pia. Itē ex ſecunda cauſa non uidet̉ nulla ſnīa multomagis: qꝛ ſtant ſimul primi executores primo fecerint ſuuꝫ proceſſum pro primo: poſtea ſecundi fecerūt pro ſecundo. tamē uterqꝫ ꝓceſſus liget: nec ſequitur propterea nullitas ꝓceſſus habiti ſecundos dixerunt tn̄ proceſſus ſecundus non ualet qꝛ poſt ſnīam que tranſiuit in iudicatā ſi ab eodē uel ab eius ſucceſſore ꝯͣriuꝫ iudi catū ſit ualet ut. ff. que ſen. ſine ap. reſci. l. i. in prin. C. de execu. rei iudi. l. poſt ſnīam ſen. reſci. poſ­.l. i. qn̄ prouo. non eſt neceſ. l. i. Sꝫ non ob. qꝛ hic ceſſus fuerūt facti ſecundos uigore ſeparate ꝯmiſ ſionis eiſdeꝫ facte: p̄textu gratie alteri facte ſuper alio non ſuper eodē. unde non debent ꝓpterea dici nulli ar. dicte. l. poſt ſententiā ſecundo reſponſo cum ibi notatis dicta. l. i. quando prouoc. non eſt neceſ­Eodem die Dubitatū fuit per. d. Fran. de amel̓. An his qui appella uerat a ſnīa ſtetit uſqꝫ ad nonū diem ante fineꝫ an ni: non fuerit ꝓſecutus: tunc autē non fecit aliud niſi īpetrauit ꝯmiſſioneꝫ: poſtea ſtetit menſem introduxit cauſam an debeat repelli. an ꝯtra ſit pronuntiandū cām eſſe deſertaꝫ. dicebatur dn̄m Eg. quaſi per oēs ſic. qꝛ non uidetur proſe qui cām ex impetratione ꝯmiſſionis: ſed a tp̄e quo ī cipit in procedere ar. extra de of. dele. c. gratū e. c. relatū. de foro. ꝯpe. c. ſi diligēti. C. iuriſditi. o. in. l. in crīali. ff. e. ti. l. qꝛ. C. ne fil. patre autē. ha bita ſi. facit. ff. ex qui. c. ma. l. ab hoſtibus.§. ſꝫ qd̓ ſimpl̓r. ff. de uer. ob. l. cum ſtipulatus ſim. dicebat dominus Durā. ex quo allegata erat paupertas ſi talis ꝓbaretur fuiſſe a ꝓſecutione poſſet nabiliter impedire: non pronuntiaret̉ appellatio de ſerta: et idem tenebat. xi. argumento eorum que. per Inno. extra de ap. c. ex ratione. Die mercurij xij. menſis eiuſdeꝫ dn̄m Odomarum dubitatuꝫ fuerit iteꝝ ſuper eo de quo etiā queſitū eſt.. die. xxix. ianuarij uidelicet De ultimo puncto an mortuo a ctore reus poſſit petere abſolui ab inſtātia iudicij: arguebatur īformante ſic: cum nullus actor paruerit. et ſic uidebatur habere locū abſolutio pre dicta et dicebatur eſſe caſus. C. de iudi. l. ꝓperādū. .§. et ſi quidem. Item allegabatur. ff. de iudi. l. non idcirco.§. fi. et. e. ti. l. et poſt edictū.§. circūducto. ali­as eſt ſub.§. quid ſi is. Iteꝫ mouebat quia cauſa erat auditori cōmiſſa: niſi quo ad perſonā dicti mor tui: et illius qui modo incumbit. ſic licet alius pre tendat ſibi ius collatiōis ꝯpetere uidet̉: ipſuꝫ concernat iſta ꝯmiſſio. Item nec per talem abſolu­tōeꝫ preiudicat̉ illi collatori per abſolutōeꝫ eandeꝫ ar. extra cauſa poſ. ꝓprie. c. eccleſia. hijs tamē non obſtantibus. d. Egi. remanſit in ſua ꝓpria opi­nione.ſ. non debeat dari abſolutio quia ad hoc habeat locum abſolutio huiuſmodi: oporteret ci taretur is cōtra quē petit̉ abſolutio. forte require retur trina citatio. ut patet in dicto.§. et ſi quidem notatur per Inno. extra de of. dele. c. cōſuluit circa prin. idē tenuit. Bene. de nouo. et oēs pret̉ duos cōcordabāt eo. uerū. d. P. fern̄.. P. de talliatꝭ tenebāt ꝯͣriū. P. fern̄. allegauit qͣſi caſu. ff. de ac cu. l. libellorū.§. fi. ubi abolet̉ nomē accuſatoris ipſo mortuo reo hoc primitus poſtulāte. ſed ibi exponit gloſator abolet̉.i. cancellat̉: ita dicit a iudicij ob ſeruatione abſolui. Tu aūt attende dicit̉ in glo. ſe quenti non abſolute abolet̉: ſed modificatione textus: ita uidelꝫ ut liceat alij ex ītegro repetere reū ſic ponderat cām finalē ſiue effectū per modū cau ſe. Cuꝫ igitur ſit illa: qꝛ non dꝫ plures admitti ut ſimul de crimine reū accreſent ut. ff. de ac. l. ſi plures . ff. de ſtipu. ſeruo. l. iij.§. ſi plures. et de popula. ac. l. .ij. et. ff. de li. ho. exi. l. hoc īterdictū.§. ſi tn̄ plures. et uide ibi. glo. ut ergo alius aliud admittatur nomen rei aboletur: Illa aūt ceſſat hic: qꝛ non ſo lum duo ſed tres plures poſſent ſimul agere ſuper uno eodē beneficio: ut de ꝯceſ. p̄ben. c. auctoritate li. vj. vn̄ ceſſante rōe ceſſat effectus: ceſſante effectu materie ceſſat iuris artatio ſuꝑ ea fundati ar. extra de p̄ben. c. ſi pauꝑ li. vj.. ff. de in. pa. l. adigere.§. qua uis. ff. de iure deli. l. ī rebus dotalibus.§. fi. hec aūt