ſo. ff. de iur. ⁊ fac. ignorā. l. nec ſuſpina nec ob. contra. quia dato ꝙ cancellarius ſeruet quo ad ꝑſonas exe cutoꝝ decre. ſtatutū: nō tamē ꝓpter hoc ſequitur ꝙ de iure habeat locum in eis cum ſolū loquat̉ in deputatis ad cauſas ut. sͣ. dixi. Item ⁊ ſi cancellaria nō cōſueuerit niſi tales perſonas in executores d̓putare quales exigit. c. ſtatutū: non tn̄ ſequitur ꝙ ſi de facto alios deputauerit quin ualeat: cuꝫ multa ſint que ⁊ ſi fieri nō debeant nec ſoleant facta tn̄ tenent ut. l. i.§. biduū. ff. quando appe. ſit de regl̓. c. ad apoſtolicam. Itē dato ꝙ cancellaria ſeruet. c. ſtatutū: quo ad per ſonas ī executoribus gratiaruꝫ: non tamen propter hoc ſequit̉ ꝙ eius pena que eſt in.§. fi. per quā totū qd̓ ſecus agitur annullatur: locū habeat in eis cum pene nō ſint extendende: ſed etiā nec in eis habet locū decre. ſtatutum: quo ad citationes faciendas. nec quo ad modū procedendi ut ibi nō. Archid. in.§. ī nullo ⁊ Io. an. ī nouel. ſuꝑ uerbo citet: nec etiā obſeruat̉ in eis quo ad ſubdelegatoruꝫ perſonas ꝙ pꝫ: qꝛ cottidie deputant̉ per eos ſubexecutores etiā ſim plices clerici uel preſbiteri: ergo multominus debeat ſeruari ī eis pena illius. c. nec ob. ꝙ poſſunt ſibi aſſu mere partes iudicis ⁊c̄. qꝛ illud eſt incident̉ ſi appa ret oppoſitor uel ꝯtradictor: ⁊ iſtud etiaꝫ eſt acceſſo rie.ſ. pro quadā preparatoria inquiſitione ſuper ido nitate: ut gratia que ē principalis poſſit ꝑ eos effectui demandari. ⁊ ideo cuꝫ quicunqꝫ alias idoneus de iure cōi: etiā ſi non ſit de perſonis. c. ſtatutuꝫ: ſit ca pax ꝯmiſſionis quo ad executionē ut: gratia que eſt principalis demandet̉ effectui: ita etiā erit capax iſti us iuriſditionis īcidentalis ⁊ acceſſorie: lꝫ alias ſi il la ꝑ ſe ⁊ principaliter ꝯmitteretur eius nō eſſꝫ capax ar. in ſil̓i. C. de iudi. l. quotiens cuꝫ ibi noͣ. C. de ordi ne iudi. l. i. ⁊. ij. cuꝫ concor. nec ob. ꝙ littere pauperuꝫ ſunt iuſtitie. qꝛ eſto qd̓ illud ueruꝫ ſit. non tamen de putant̉ in eis iudices ad cās: ſed ad prouiſiones de beneficijs faciendis principal̓r: ⁊ huius gratia quaſi pro quodā preparatorio ad inquirendū de idoneitate. ⁊ ideo non hꝫ locū in eis. c. ſtatutū. quod loqui tur de litteris iuſtitie cum ſcribitur eis quibus is ad quē pertinebat ꝓuiſio. alias de neceſſitate non erat aſtrictus prouidere. īmo tunc magis dꝫ gratia repu tari. ſecus ſi ille eſſet aſtrictus alias de neceſſitate ꝓ uidere ut in. c. relatū ⁊ in. c. cum ſecundū apoſtolum de p̄ben. ⁊ ſi tunc ꝯtra tales prouiſiones deputarent̉ iudices. forſan haberet locū. c. ſtatutū: ⁊ pro iſta par te.ſ. pro primo ⁊ pro ualore proceſſuū ſuoruꝫ: fuerūt omnes dn̄i in rota uel maior pars eorum preſertim moti ex equitate: ⁊ ꝓ iſta parte tuli ſententiā de corum ꝯſilio. ⁊ iunge ꝙ nō. Gen. in extrauaganti. c. ſe des apoſtolica. ibi quinto quero que perſone. VIII Gratia pauperis nolētibus ſuis executoribus eam purificare: habetur pro purificata ſtāte ueritate ido neitatis. h. d. Utrum Si executores noluerunt gratiā pau peris purificare habeat̉ pro purificata: ut ſic teneat acceptatio beneficij uacātis: nec ex piret gratia per reuocatoriā: dum tn̄ alias conſtare poſſit ip̄m tunc fuiſſe idoneuꝫ. tenent ꝙ ſic. ⁊ ſic dice bant dn̄m Inno. vi. ꝯſultum per auditorē uoluiſſe ex quo per eū non ſtetit ar. l. iure ciuili. ff. de condi. ⁊ demon. lꝫ quidā tenerent contra. ſed ꝙ agat contra executores ad intereſſe ꝑ. c. paſtoralis de iure pa. ſed ibi epiſcopus habebat ⁊ poterat iure ordinario alia beneficia ꝯferre. ſecus eſt in executoribus hodie reuocatoria hoc continet expreſſe. IX Non poteſt dari de excōmunicatione contra impe trationeꝫ impetratā per aſſertum excōicatum noīe a lieno: quando in ea non eſt noīatus impetrans. h. d. Utruꝫ Si cōmiſſio īpetret̉ ꝑ procuratorē n̄ inſerto nomine ꝓprio. poſtea Titio ꝓcuratore cauſam ꝓſequente. uolo opponere ſibi: ꝙ epiſcopus eſt ille qui impetrauit ꝯmiſſionē: ⁊ ꝙ tempore impetrate cōmiſſionis erat excōicatus excōicatione hominis: ⁊ ſic uolo īferre ꝙ cōmiſſio nō ualeat. Queritur an ad articulos de iſta materia datos teneatur reſpondere: licet quidaꝫ dicāt ꝙ ſic. quia licet tendant ad obiectum non tamē tendūt ad crimen: dicentes ꝙ cuꝫ opponitur de excōicatione iuris non tenetur reſpōdere quis. quia illa infertur ob crimen: ſecus de excōicatione hominis que demum fert̉ pro cōtūatia. que nō eſt crimen: tamē cōter omnes tenuerunt contrariū: tum quia tendit ad obiectum: tum etiam quia licet procurator impetrās ſit excōicatus. tamen ualet reſcriptū pro domino nō excōicato ſi impetrando non fuit oppoſitū de excōi catione procuratoris: ut tenet archid. in. c. ipſo iure. de reſcript. ad quod. C. de preci. īpera. offe. l. i. ⁊ hāc partem tenet glo. extra de procura. c. conſultum X Secūdus auditor gratiā ſi neutri directā: primo au ditori eius ꝓprio nomīe exp̄ſſo poteſt illā exeꝗ h. d. Scribebatur Per papaꝫ Titio audi tori ꝙ ſi ſibi cōſtaret neu trā partiū litigantiū coraꝫ eo habere ius in quodā beneficio reſeruato: de quo litigabant: ꝙ ꝓuideret uni. tamen anteꝙͣ ſibi littere p̄ſentarētur ipſe tulit difinitiuaꝫ. ſnīam pro altera parte: ignorans reſeruatio nem. ſed ab eius ſentētia extitit appellatū: ⁊ cauſa ap pellatiōis ꝯmiſſa alteri auditori: corā quo appellās nunc preſētat litteras: que primo auditori dirigebā tur exp̄ſſo nomīe proprio ⁊ petit ſibi ꝓuideri ꝑ eū: quia ſibi conſtat obſtan. reſeruatiōe neutri eorū ius queſitum. Querit̉ an ſequēs auditor uirtute litterarū illaruꝫ dumtaxat poſſit. ſibi ꝓuidere. quidam dicebant ꝙ ſic. quia ſubſtitutus eſt loco eius. igitur eius uice fūgitur: ⁊ quia etiā ſibi ſcribebat̉ ſub nomi ne auditoris: igitur trāſeat poteſtas in ſecundū ſibi in cauſe iuriſditione ſuccedentē ar. c. quoniā abbas. Alij uero dicebāt cōtra: quia exprimebat̉ ī illa no men ꝓpriū primi auditoris: ſed quia cauſa appellationis eſt alia a prima: ⁊ quia hec poteſtas non attribuitur uirtute iuriſditionis quā primus habebat in cauſa uel occaſione cauſe: ī qua iuriſditiōe ſecūdꝰ bene ſubſtituit̉: ſed uirtute noui mādati: quia nundū
zum Hauptmenü