optiuis concor. preſertim qꝛ ſequi poſſet magnuꝫ periculum ſi ꝯͣdiceretur. naꝫ ſi oporteret epiſcopum longa abſentia uel īfirmitate īpediri: nec poſſet uica rio uel officiali ſuo. etiaꝫ ſibi auctoritate apoſtolica uel alias ꝯmittenda cōmittere: ſequeretur multa negotia que romana curia non ꝯſueuit. niſi ordina rio cōmittere inexpedita remanerēt: qd̓ incōueniens uidetur. pro hoc allegat̉ qd̓ noͣ. Io. an. in nouell. ex tra de elec. c. ſi cōfirmationem in illa queſtitōne. An metropolitanus poſſit cōmittere poteſtatē cōfirmā di electionē fiendā. Alij uero dicebant contra. quia quod nunduꝫ eſt ꝯmitti non poteſt ar. l. non pōt ui deri. ff. de iudi. qꝛ iuriſditio ſeu poteſtas nunduꝫ petens non uidetur poſſe ꝯmitti: etiā ut ualeat com­miſſio in tempore quo cōpetat ar. c. romana.§. i. de offi. Archid. ſed Io. an. ibi reſpondet. in. c. ſi cōfir mationē. ibi oīno uide. pro quo qꝛ iuriſditio que ꝯpetit non pt̄ rata haberi ut. l. lꝫ. ff. de iudi. ⁊c̄. Nec ante mandatū: quia iſta equipant̉.ſ. poſtea ratū haberi uel ante mādari ratihabitio retrotrahat mandato anteriori ꝯparetur ut. l. fi. C. ad macedo. Nec obſtat ſub uniuerſitate mādata ueniant fu tura: quia uerū eſt futura que ſūt uel erunt de natura illius uniuerſitatis cuiuſmodi ſunt ſpecialiter apo­ſtolica auctoritate demādanda: que non cōtinēt̉ ſub poteſtate ordinarij epiſcopi. īmo cōmittunt̉ ſibi extrī ſecus tanꝙͣ uni alteri ſingulari perſone. ideo non ueniāt. ſic etiaꝫ in fide cōmiſſo uniuerſali non ueniūt ea que pars capit extrīſecus non iure hereditario ut. ff. ad trebel. l. in fideicōmiſſaria.§. i. fi. cōcor. nec ob. noͣ. in. c. cōfirmationē. quia ibi poteſtas cōfi­mandi electiones cōpetebat metrapolitano iure or dinario. ideo tempore cōmiſſionis: licet tunc non eſſet facta electio cōpetebat metropolitano pote­ſtas confirmādi electiones: ſi cuꝫ fierent ratiōe ſue ordinarie poteſtatis. Ideo non mirum ſi tunc pote rat cōmittere etiam anteꝙͣ fuerat electꝰ: tūc habe­ret poteſtatē īcluſa ſub uniuerſitate iuriſditiōis ſue ordinarie lꝫ exercitium nunduꝫ haberet actu ſed ha bitu: ſed ī caſu noſtro epiſcopus predictus nullā po teſtatē incluſaꝫ ſub poteſtate ordinaria hēbat in cau ſis ꝯmittendis ſibi auctoritate apoſtolica: nec exerci tiū actu nec habitu. ita uidet̉ ante non potuerat ꝯmittere. Secunda queſtio que eſt ī premiſſo du­bio eſt. an epiſcopus: cui eſt cōmiſſa poteſtas diſpen ſandi per modū predictū poſſit eam alteri ꝯmittere Quidā dicebant non. c. fi. de offi. delega. ubi ui det̉ tex. Alij uero dicebant īmo ex quo cuꝫ cauſe cognitione: ſimilē ſi ille cuꝫ quo eſt diſpenſandū fue rit idoneus non fuerit paterne ꝯtinentie imitator. tunc propter cauſe cognitionē annexam cenſerui non nudus miniſter: nec alias ꝯſtat ꝑſone indu­ſtria ſit electa. ideo poteſt ꝯmittere: qꝛ illud. c. fi. de bet intelligi quando nudū miniſteriū diſpenſandi ē ꝯmiſſuꝫ: ſine quacunqꝫ cāe cognitione. ut ibi noͣ. per Inno. Hoſti. circa fi. Alij uero dicebant licet tunc non ꝯmittitur cuꝫ cāe cognitione ſeu inquiſitio ne poteſtas diſpenſandi: ea que ſunt cāe cognitionis ꝯmitti poſſunt: ea tamen que concernunt factū com miſſe diſpenſationis non poſſunt ꝯmitti. ſic dicebāt Paulus ītelligit. d. c. fi. ī cle. iudices de offi. IIII Monachus ſine licentia ſui abbatis non poteſt officialis epiſcopi: nec locum tenens officialis. h. d. An Monachus pōt eſſe officialis uel locum te nens officialis ſine licētia ſui ſuperioris ab­batis. ſi de facto fuerit. an ſententia uel ſententie lata uel late ſint nulle ipſo iure: ſi non fuit oppo ſitū ante litem ꝯteſta. uel etiam ante ſententiam. De primo ſecundo uidet̉ dicenduꝫ non pōt eſſe offi cialis uel locū tenens ſine licentia ſui abbatis ar. in decre. xvj. q. i. c. monachi. ij. de reſcrip. c. ſi principa lis in cle. ad qd̓ qꝛ non habet uelle uel nolle allegat de electi. c. ſi religioſus: de teſta. c. religioſus li. vj. igi­tur ⁊c̄. ar. l. pretor. ff. de iudi. Itē qꝛ nullus poteſt eis cauſas ꝯmittere niſi papa ſine licētia abbatis ut noͣ. Spe. ti. de iudice delegato.§. excipi uer. nunquaꝫ niſi forſan abbas eſſet mortuus uel abſens. eſſꝫ ut gens neceſſitas: uel utilitas monaſterij facit ad hoc. .xvj. q. i. c. qui uere. qd̓ noͣ. Inno. de re iudi. c.. i. a. circa fi. i. gl. archid. i. d. c. religioſus de teſta. Et ī hac opinione fuerūt quaſi omnes: p̄ſertim pōt eſſe locū tenens officialis de mādato ſolius officia lis: quia de illo ſoluꝫ erat queſtio. De tertio qui dam fuerunt in opi. ualeāt ſnīe ex quo fuit op poſitum p̄ſertim ante litis conteſ. uel ſnīam ar. l. bar­barius. ff. de off. preto. eorum que. per Inno. Hoſti. de reſcrip. c. ſciſcitatꝰ. de offi. delega. c. ſu per. Alij maior pars fuerūt ī cōtraria opi. immo ſnīe ſunt nulle: ex quo eſt tale īpedimentū qd̓ īpe­dit eum poſſe iudicare pretextu defectus uolūtatis: cum poſſit in eum cadere iuriſditio ipſo iure: et ſic retrocōtendit̉ iudiciū nullum ideo qn̄cunqꝫ eti am poſt ſnīam talis exceptio poteſt poni. hoc be nefacit qd̓ noͣ. Io. an. in cle. religioſus. ſuꝑ uerbo ſu ſcipere. ſuper uerbo ſubſtituere. in ult. glo. in pe­nult. mēbro. nec ob. l. barbarius. quia loquit̉ ī ſeruo qui ꝓhibetur iudicare: ſed ne iudex fiat qui ha bet uelle. nolle: etiam poſſit naturaliter obligari qd̓ ſecus in monacho. Prima opinio equior uidet̉ in cauſa poſtea: quaſi omnes finaliter declinaue­rūt. quia ex quo epiſcopus eius officialis tolle­rabāt preſumptio erat: canonice cuꝫ licētia ab­batis eum poſuiſſet ſatis eſt error populi excuſatꝰ: ſi canonice poſitū crediderunt. quia impedi tur. iudicare ratiōe defec. iudicij animi: ſeu diſcretiōis nec uolūtatis ꝓprie: quā habet de iure naturali licꝫ ꝓpter ſubiectionē cēſeat̉ habere fictione iuris. quia eſt ſub obedientia ſuperioris ſui. V Uicarius epiſcopi poteſt cōferre beneficia extra dioceſim. h. d. Nunquid Uicarius generalis epiſcopi ha bens ſpeciale mandatū ad cōfe rēdum beneficia: poſſet ea ꝯferre extra dioceſis: ſicut ipſemet epiſcopus poſſet iuxta. per Inno. in. c. qꝛ diuerſitatē de conceſ. p̄ben. in fi. extra de offi. lega.