beneficia in poſteꝝ conferēda. Uidebat̉ ꝙ nō niſi in ſpecie: ⁊ de certo beneficio daret̉ mandatum ar. ff. de acquir. here. l. ſi quis mihi bona.§. ſed utruꝫ genera liter. tamē omnes tenuerunt ꝙ īmo per. l. iij. ff. de ꝓcura. ⁊ quia iſti nō ſunt de caſibus in quibus requiri tur ſpeciale mādatuꝫ contrahen. ⁊ ꝓ prima ꝑte nō. ꝑ Cy. etiā ꝓcura. in integrū reſti. peti poſſe. l. i. ſed uidet̉ ꝙ ad permutand̓ ſufficiat generale cū libera ar. .l. procura. cui general̓r libera. ff. de ꝓcur. qd̓ uerum eſt uel ſi habeat mandatū ſecundū formam. c. qui ad agendū. de procur. li. vj. ut noͣ. Io. an. in nouel. in. d. .c. cū ī tua. ſuꝑ uerbo ꝑ alios. de cōſuet. audiui tamē ꝙ cācellaria nō expediret litteras ꝑmutatiōis: uirtu te ꝓcuratorij facti ad ꝑmutādū beneficia obtinēda. V Qui duxit cauſas per ſe ipſum ſupplēdo uices ꝓcu ratoris ⁊ aduocati etiā: obtinet expēſas quas in eis fuiſſet facturus. et idem ſi habuit procuratores ſeu aduocatos amicos. h. d. An Ducens cauſam ſuā propriā qui nō habuit procuratorem in cauſa ⁊ obtinēs cui aduer ſarius condemnetur in expenſis poſſit petere inter ex penſas ſalaria ꝓcuratoris ⁊ aduocati: que dediſſet. ⁊ ſunt taxata ī curia ſi eos habuiſſet. facit ꝙ ſic. ff. rē ra. habe. l. ſi procurator circa mediū. In oppoſitū faciff. de fideiuſ. l. ſtipulatus es. dic ut noͣ. in Spe. ti. d̓ ex penſ.§. poſtremo. v̓. quid ab emptore. Sed quid ſi habuit procuratoreꝫ ⁊ aduocatuꝫ a micos ſuos: qui ꝓpter curialitates ⁊ beneficia alias ab ea recepta nolunt habere ſalarium. Queritur an tūc poſſit petere expenſas ꝓ procuratore ⁊ aduoca to. uidetur diſtinguenduꝫ an illi remittunt ſibi aīo ⁊ cā eum remunerandi: ut tunc petere poſſit an non. ⁊ tunc non per. l. idenqꝫ.§. fi. ⁊. l. ſi uero non remunerandi in prin. ff. mandati. VI Conſtitutis duobus ꝓcuratoribus īſolidū: nō pōt unꝰ geſta ꝑ p̄tēſum ſubſtitutū alteriꝰ ratificare. h. d. Duo. Fuerunt ꝯſtituti procuratores cū clauſula ⁊ quilibet eorū inſolidū: ⁊ ꝙ non ſit melior ꝯditio occupantis ad certā cām cū poteſtate agendi ⁊ defendendi ⁊c̄. ⁊ oīa alia faciendi: que ꝯſti tuens faceret ſi preſens intereſſet: quorū procurator. unus ſubſtituit: ſed non reperit̉ ſcripta ſubſtitutio in actis nec alias pōt cōſtare de ea: qꝛ notarius cāe coram quo ſubſtituit mortuus eſt: nec reperit̉ manuale ſuū nec prothocollū: tandē multis terminis cuꝫ ſub ſtituto illo ſeruatis: pars aduerſa p̄tendit nullitatem proceſſus cū illo ſubſtituto habiti ⁊ ſubſtituente ſuo etiā mortuo non vult ꝓcedere ulterius in cā niſi rei teratis ⁊ reſumptis terminis. Alter uero ꝓcurator ſuperſtes vult ꝙ ulterius procedatur in cā: etiā non reſumptis terminis ⁊ ratificat oīa acta cū dicto pre tenſo ſubſtituto. Querit̉ an eo ratificante ſit non reiteratis terminis ulterius procedenduꝫ in cā. Ali qui īter quos tunc etiā dicebant ꝙ ſic. ⁊ ꝙ ſufficeret ratificatio alterius ꝓcuratoris ꝑ. l. licet. C. de iudit. qꝛ procurator ille perſonaꝫ dn̄i repreſentat ut. l. oſſa .ff. d̓ religioſis. ⁊ poteſt in cā facere ea: que dominus poſſet etiā uirtute generalis clauſule ⁊c̄. ſuperius in ſerte. Quidam tn̄ in quorū opi. fuit maior pars dicebant ꝯtra. tn̄ qꝛ illius procuratoris noīe ſubſtitutus nihil egerat: ſed noīe procuratorio eū ſubſtituentis: igit̉ non poſſit ratuꝫ habere: qd̓ ſuo noīe non eſt geſtum ut ī regula iuris ⁊. l. ſi pupilli. ff. de nego. geſ. tuꝫ etiā qꝛ ex quo non apparebat ſubſtitutio ꝑinde erat ac ſi nō eſſet ar. l. iij. l. ⁊. l. rutila. polla. ff. de cōtrahen. emp. igit̉ acta cuꝫ tali ſubſtituto ꝑinde ſunt nulla: ac ſi ſubſtitutus nō fuiſſet: igit̉ rata haberi non poſſunqꝛ qd̓ ab initio nulluꝫ eſt ex poſt facto ratificari non pōt. ff. de reg. iur̄. ar. l. qd̓ ab initio. tuꝫ etiam. qꝛ in pre iuditiū alterius non pōt quis ratificare acta cū non procuratore ut dicta. l. lꝫ ad hoc accedit qd̓ noͣ. B. d̓ reſcrip. ī. c. nonnulli ſuper uerbo ſpeciali mandato ⁊ ꝑ Cy. C. in quibus cāis in inte. reſti. non eſt neceſ.l. ſi tutor: ⁊ in caſu p̄miſſo ex tali ratihabitione p̄in dicabat̉ parti aduerſe: qꝛ ſeruatus erat terminus ad ponendū ⁊ articulanduꝫ in quo non dederat obie. ctus: quos nunc dare uolebat ſi terminus reiteretur tū etiam: qꝛ dicta. l. loquit̉ in domino ratuꝫ habente acta uel geſta cū non procuratore: non aūt loquitur in ꝓcuratore ratuꝫ habente noīe domini: ⁊ quidam etiā dicebant alias fuiſſe deciſum in palatio: ꝙ lex il la locū non haberet ꝓcuratore ratificante ſolum: ⁊ non domino. ⁊ pro hoc benefacit quod nōt. Io. an. in nouell. de procura. c. is qui in princip. li. vj. VII Sufficit ꝯſtituere dn̄os procuratores inſolidum: ab ſqꝫ eo ꝙ dicatur cuilibet inſolidū. hoc dicit. Quidam Cōſtituit Titium: ⁊ Meuium ꝓcuratores inſolidum: ⁊ non di xit ⁊ quemlibet eorū inſolidum: ſed ſimpliciter inſoli duꝫ. Queritur an quilibet eorū ſit inſolidum uel ambo ſimul ad ſolidū ⁊ non quilibet: uidet̉ ꝙ nō eſ ſet quilibet: quia nō eſt ibi aliqua dictio diſtributiua: dicunt quidam cōtra. alias dictio inſolidū nihil operaret̉: ⁊ pro hoc tex. ff. de ꝓcurat. pluribꝰ ⁊ extra deprocur. c. ſi duo ubi non ponitur dictio quilibet uel quēlibet: qd̓ ſi conſtituens dicit ego nos ⁊ quēlibet ueſtrum cōſtituo procuratorem ⁊ nō dicat inſolidū: an̄ tunc intelligātur conſtituti inſolidū dicūt aliqui ꝙ intelligātur inſolidū conſtituti ar. eorū que notā tur in. l. pluribus. ff. de le. ij. ⁊ pro hoc facit tex. ī. c. cū plures. i. ℟. de offi. deleg. li. vj. ubi dicit ꝙ inſolidum hoc poſuit licꝫ ī forma mādati nō apponāt̉ illa v̓ba īſolidū ⁊ uide qd̓ no. Inno. ī. c. ī noſtra. de procura. VIII Procurator cū libera pōt acceptare beneficia. h. d. An Procurator generalis etiam cū libera: nō tamē habens ſpeciale mandatū ad acceptā dum beneficiū poſſit acceptare: uidetur ꝙ non poſ ſet: quia nō poſſit adire hereditatē. ff. de acquir. here. .l. paulus reſpondit. ſed hec ratio nō ualet: quia in littera dicitur per te uel alium duxeris acceptādū: ſed ad hoc ꝙ requirat̉ ſpeciale mandatū allegari poteſt .ff. de acqui. here. l. ſi quis mihi bona.§. iuſſu ⁊.§. ſed utrū. ⁊ qꝛ ſic dꝫ eſſe in matrimonio ſpirituali: ſicut in carnali. ad qd̓ contrahendū opus eſt ſpeciali mandato ut. c. fi.
zum Hauptmenü