Dato Libello per creditorē cōtra debitorē: creditor reus nulla facta cōtradictione ꝯfitetur debitū: n̄ tamen dicit animo litē conteſtādi. Querit̉ utrum in dubio uidetur habuiſſe aīmū litem cōteſtādi: ut ſic poſtea ſit neceſſe ferri ſnīam: ⁊ ī ſcriptis uel an ſufficiat p̄ceptū de ſoluēdo. ⁊ dicebāt quidam ꝙ in dubio uideat̉ habuiſſe ad cōteſtādum: nec ſit neceſſe ferri ſnīaꝫ in ſcriptꝭ: quia ꝯfitēs in dubio nō uidetur habere animū ad litem ſed potiꝰ uel le euadere litē. Alij uero contra. ꝙ īmo in dubio ui detur lis ꝯteſtata ⁊ ſit ſnīa inſcriptis ferenda: per ea que no. in. l. una. C. de litis ꝯteſ. ⁊ in. c. dudū de elec. .§. litis ſuꝑ uerb. reſponſionē ⁊ ſuper illa glo. tꝫ Io. an. ī nouell. ꝙ cū glo. ibi dicit ꝙ per ꝯfeſſioneꝫ ſit litis ꝯteſ. in dubio cenſet̉ fieri animo litē conteſtan̄. ni ſi de ꝯtrario ꝓteſtetur pro h̓ Inno. de litis cōteſ. c. uno in prin. prima opi. uidet̉ uerior ſecundū legiſtas modernos ar. l. ſi reus. ff. de procura. qd̓ intellige qn̄ eſt ſimplex ꝯfeſſio uel pura: ſecus ſi haberet cōtradi ctionē annexā: ut ſi confitendo debituꝫ diceret ſe ſol uiſſe: uel factū pactū de non petendo: uel qd̓ ſimile. ⁊ tunc ꝓcedant predicte note. ⁊ uide circa hͦ quod noͣ. per Cy. C. de litis ꝯte. l. i. in. i. q. ⁊. C. de iura. calum. .l. ij. ubi de hͦ per cūdem Cy. ⁊ iunge. q. poſitam īfra. II Ubi procedi pōt lite non ꝯteſtata: pars rea non cō parens ob non rn̄ſionē libelli: non poteſt excōicari. Nunquid In cā in qua poteſt procedi litꝭ non ꝯteſtata: parte rea citata n̄ ꝯparente ī termino aſſignato poſſit excōicari. Qui daꝫ dixerunt ꝙ non. qꝛ pōt procedi ad ulteriora in cā etiam uſqꝫ ad ſententiā in contumatiā partis: ⁊ iō non eſt neceſſe ꝙ pars ꝑ aliqua remedia iuris cogatur uenire: ⁊ ideo tunc ceſſat miſſio ī poſſeſſioneꝫ ex tra de eo qui mittit̉. c. eū qui. li. vj. in. fi. c. Aliqui v̓o dixerunt ꝯtra: qꝛ inter eſt actor: ut ueniat reſponſurꝰ qꝛ forſan ꝑ eius reſponſioneꝫ poterit probare ⁊ non alias: alij dixerunt an citet̉ ad litis ꝯteſ. uel ad alios terminos: qui omitti pn̄t uel ſunt ſuperflui: ⁊ tunc n̄ aūt ad alios terminos eſſentiales ⁊ tunc aūt ſeruari poſſunt etiā ſine parte ut ſunt terminus ad iurandū: ⁊ deliberandū: ⁊ ad ponendū ⁊ ad producendū om nia: ⁊ ad dicendū contra articulos ⁊ ꝯtra producta ⁊ declarandū: ⁊ ad dicenduꝫ contra declarationē: ⁊ ad ꝯcludendū qui oēs ad uoluntatē partis: poſſunt ſeruari melius reo abſente nō ueniente: ꝙͣ ſi ueniret cū eius potius interſit reū abſentē nil dicere ꝯtra ꝯ miſſionē: nec dare libelluꝫ nec iurare uel deliberare ſuꝑ libello ſuo: qꝛ ſemper eo uiuēte poterit petere ꝙ iuret de calumnia uel reo recuſante puniat̉ pena iuris ⁊ etiā actoris intereſt reū non dare poſitiones ul articulos: nec dicere ꝯtra per eū datos ac producer aliqua nec dicere ꝯtra a ſe producta: nec eius ītereſt reū non concludere cuꝫ in termino ad hͦ ſignato in eius ꝯtumacia ꝯcludi poterit ⁊ tunc reo non cōparente in termino uel terminis tali uel talibus nō poſ ſit exōicari nec debeat: cū non poſſit nunc contumax dici: cū quo aduerſarij non intererat euꝫ uenire: nec etiā alias puniri eius ꝯtumacia. potius.n. dici debet iuri ſuo renuntians ꝙͣ contumax ul̓ inobediens: aut citare ad terminū qui non pōt ſeruari eo abſente ut ad reſpondendū poſitionibus non uideo quare non ſit eadē ratio in rn̄ſione ad libellū: ſeu ad petitionem uel ad deliberandū. qꝛ ⁊ forte ueniens confitet̉: ⁊ tūc qꝛ actoris intereſt qꝛ forſitan alias probare non pōt intentionem ſuam uel in probando nimiū grauaret̉ ē tunc niſi reus citatus ueniat poſſit tanquaꝫ contu max excōicari. alij autē diſtinguunt. an quis citet̉ ab hoīe ⁊ tunc poſſit non ueniens excōicari: aut a iure ⁊ tunc non ad h̓ facit qd̓ noͣ. ſpe. in ti. de expen.§. iu xta. uer. quid inde ſi cā ſit talis. Alij diſtinguunt an cauſa eſt talis in qua preſentia partis propter eius re ſponſiones ⁊ confeſſiones poterit prodeſſe actori: ⁊ tunc reus citatus non ueniens poſſit excōmunicari: uel alias ratione cōtumacie puniri. an ſit talis ī qua cōfeſſio uel reſpōſio aduerſarij ſibi nō prodeſſet pu ta cauſa matrimonialis: ꝯſāguinitatꝭ uel affinitatis. ⁊ ideꝫ in cauſa beneficiali ibi nō ſtaret̉ ꝯfeſſioni rei ad iudicād̓ beneficiū uel prouidēd̓ de beneficio actori: niſi alias de iure ſuo canonico apparerꝫ ut noͣ. Io. an in nouel. de eo qui mit. c. eū qui ſuper v̓b. ter minari: ⁊ tūc non ueniens citatꝰ nō poſſit excōicari: quia ꝓprie actoris tūc non intereſt ne ēt poſſit alijs remedijs ad ꝯparēdum cogi: ⁊ ſic loquit̉ dictꝰ tex. .c. eum qui de eo qui mit. in poſ. tu plenius ex omni bus p̄miſſis opi. colligēdo dicas talē dictionē. aut quis eſt citatus a iure: ⁊ tūc non poſſit excōicari non ueniēs. quia mitius agit̉ cum lege ꝙͣ cū homine ei miniſtro: ut ī mēbris ſequētibus ar. l. celſus. ff. de abi. aut eſt citatus ab homine: ⁊ tūc niſi ueniat in ter mino ad reſpōdenduꝫ libello poſſit excōicari: uel alad ueniendū iuris remedijs ꝯpelli: ſi alias nō poſſet in cauſa procedi extra ut lite nō ꝯteſ. c. ꝙͣ frequēter. .§. fi. in alijs aūt terminis poſt litē conteſ. dic ut in ſe quenet. mēbris ⁊ cauſis: aut in cauſa in qua poteſt ꝓ cedi lite nō conteſ. uel ſummarie ⁊ de plano ⁊ tunc aūt eſt citatus ad terminū: qui in tali cā non eſt neceſſario ſeruandus: iuxta cle. ſepe ꝯtingit de uerbo. ſig. ⁊ tunc non ſit excōicandus nec alias artādus nenire. qꝛ non eſt ꝯtumax. aut ad terminū eſſentialeꝫ ⁊ neceſſario ſeruandū: iuxta illaꝫ cle. uel alias de ſtilo: ⁊ tunc aūt īter eſt actoris ꝙ non ueniat ꝙͣ ꝙ ueniat ī termino: ⁊ tunc nō ueniens non poſſit excōicari uel alias ad ꝯuenienduꝫ coherceri ut. sͣ. de pluribus ter minis declaraui: aut actoris ītereſt ꝙ ueniat ī termi no. qꝛ eſt talis cā in qua ſtaretur ꝯfeſſioni rei: ⁊ ꝑ eaꝫ res petita adiudicari poſ actori: ⁊ tūc niſi ueniat citatus poſſit excōicari uel alias iuris remedijs adueniendū cogi. aut eſt talis cā in qua non ſtaretur con feſſioni eius nec ferreretur ſnīa pro actore: niſi alias doceret legitime de iure ſuo tunc non dꝫ excōicari non ueniens nec alias ad ueniendū compelli: qꝛ fruſtra uenire cogeret̉ cum eius aduentus non ꝓdeſſet ar. l. aliquando. ff. ad uel. ⁊ hec omīa intelligerē uera ad inſtantiā partis ſiue actoris preſentis: nā ſi iudex ꝑpenderet reuꝫ citatū nolle uenire ex contemptu iudicis uel malicioſe ꝯtumaciter ⁊ iniurioſe: tunc poſſꝫ dici ꝙ poſſet eum excōicare uel alias euꝫ punire uel cohercere ⁊ iā ſi eius aduentus non prodeſſet parti
zum Hauptmenü