īquiſitio requirit altiorē indaginē: propter quod eti am iudicio adipiſcēde poſſeſſionis non obſtat queſtio nullitatis: ergo multominus nec iudicio reſtitue de ar. C. de edic. di. adri. tol. l. ij. qꝛ ſpoliatus ante oīa reſtituendus ē de ordi. cog. c. ſuꝑ ſpoliatiōe. Aliqui tn̄ dixerunt ꝙ ſnīa lata pro primo forte nō eſt nulla ex quo pars in ꝓceſſu de reſeruatione nil oppoſuit in termino quo debuit ⁊ lata fuit ſnīa uel ſaltē talis ſententia tenuit: nec fuit nulla ī preiudiciū partis con tra quaꝫ fuit lata ut pareret exceptioni rei iudicate: non tn̄ ut uirtute ſententie reuera in beneficio ei proquo fuit lata aliquod ius acquirat̉. Reſeruatio eniꝫ lꝫ impediuerit quo ad iuris acquiſitionē ⁊ ligauerit manus cuiuſcunqꝫ inferioris quo ad collationē uel iuris adiudicationeꝫ: non tn̄ quo ad proceſſum iudi cialē ⁊ ea que reſultare poterant ex proceſſu: ſeu quo ad ꝓceſſus efficaciaꝫ: quin ſnīa ab eo lata pareret ex ceptioneꝫ rei iudi. int̓ partes: intͣ quas lata eſt ſi non appellat̉: ⁊ appellatio deſerat̉ non pretextu allegatio nū competentiū ⁊ non appoſitarū: non pōt ſententia retractari de re iudi. c. inter mon. C. de re iudi. l. ſub ſpecie: lꝫ regula ſuperiorū uel iuriū acquiſitionis ſeu adiudicationis facte nō tranſeat ſententia in rē iudi catā iuxta noͣ. per Inno. de reſcrip. c. ꝯſtitutus in fi. bene tn̄ dictum fuit ꝙ ſecundus in data non pōt tan quaꝫ ſpoliatus directo iudicio poſſeſſorio ſe reſtitui petere: qꝛ propter reſeruationē cui etiā innititur ſecū dus nunquā potuit habere uerā poſſeſſionē: qua poſ ſet peti iudiciū reſtitutoriū. Nam antequā ſibi in uir tute reſeruatiōis: ⁊ noui mandati per eū impetrati d̓ ſibi ꝓuidendo ſi non foret alteri ius queſitū obtinue rat poſſeſſionē: ſeu detentionē ad quā petit ſe reſtitui: qd̓ non poteſt: qꝛ illa poſſeſſio erat īfecta per reuationē: in tantū ꝙ reuera nō cenſetur habuiſſe poſ ſeſſionē propter nō. per Inno. in. c. ut noſtruꝫ de ap pel. Sed tn̄ bene poterat petere illā occupationē ad uerſarij tanquā innouata reuocari: ante oīa reduci ī ſuā priſtinā detentionē ſeu in ſtatu in quo primo erat ut in ti. ut lite pendente ꝑ totuꝫ qꝛ in reuocatione at temptatorū non queritur an quis poſſideat: ſed ſolū ſtatus primus ī quo erat pars antequā attemptaret̉: lꝫ in iudicio poſſeſſorio requirat̉ ꝙ quis poſſideat ut noͣ. Inno. ⁊ maio. ⁊ obe. c. dilecti. Alij uero dice bant ꝯtra. ꝙ ſolū erat reuocanda occupatio primi ⁊ ſic auferenda poſſeſſio: ſed nō reſtituenda ſecundo: donec ꝑ finalem ſententiaꝫ obtineat ſibi fieri ꝓuiſio nē in uirtute reſeruationis uel prouiſionis: in eius v̓ tute ꝑ ſecundum auditorē factaꝫ tenuiſſe declarari: Et tūc uirtute illius mandati cuius uirtute ſibi ꝓui ſum fuit tanquā de reſeruato erit in poſſeſſionē inducendus ⁊ non ante: nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ reducen dus ē in ſtatu in quo erat tp̄e in quo fuit attemptatū ut noͣ. Inno. in dicto. c. dilecti. qꝛ illud uerū quan do ille ſtatus erat debitus ⁊ licitus uel de hͦ erat dubiū: Sed hic ille ſtatus ī quo tunc erat erat indebitus ⁊ illicitus ⁊ minꝰ canonicus qꝛ illi poſſeſſioni d̓ facto ſeu detentationi: quā ante hēbat obſtabat reſeruatio: ⁊ ideo ad illū ſtatū eſt reducendus ne pate re poſſit uitioſus ingreſſus ar. de eo qui mit. in poſ. .c. eū qui li. vj. pro hoc etiā facit quod noͣ. Inno. ī. c. bone de appel. Et ſi dicat̉ quid ſibi proderit reuoca tio attemptatoruꝫ: niſi ipſe reducat̉ in ſtatu priori di eo ꝙ multū: qꝛ poſſeſſio remanebit uacans ⁊ uacua: in qua ſi eū finaliter obtinere ꝯtingat facilius fiet ꝓeo executio: quā ſi eſſet per aduerſarium ſuū detenta ar. nō. in ſimili ꝑ Innocen. extra d̓ teſti. c. ueniens. ij. ſuꝑ uerbo incontinenti. Et in iſta opinione ego erā lꝫ magis ceteri ſe īclinarunt: ut etiā reduceretur ī ſta tu ī quo erat. Alij tn̄ dicebant ꝙ poſſet petere ſe re ſtitui ī iudicio poſſeſſorio: qꝛ lꝫ reſeruatio obſtat pe tenti ſe reſtitui eius priſtine poſſeſſioni ubi ageret: tra papa: ſeu habentem cām ab eo in uirtute reſerua tionis: non tn̄ obſtaret petenti ſe admitti ꝯtra ſpoliā tem: qui ſe nō defenderet p̄textu reſeruationis nec et īmitteret̉ ar. ff. de ui ⁊ ui arma. l. i. C. qui ui. a. me. poſ ſi. l. i.§. finali ⁊. ff. d̓ precario. l. qui precario. Hec opinio non approbat̉: qꝛ cum pretextu reſeruationis im pediret̉ poſſeſſionis acquiſitio: in tm̄ ꝙ nō cenſebat̉ habere aliquā poſſeſſionē nec naturalē nec ciuilem: ergo nec poterat ſibi ꝯpetere iudicium poſſeſſoriuꝫ ar. l. i.§. deicitur. ff. de ui. ⁊ ui. arma. ⁊ ar. no. ī dicto. c. ut noſtrū. de appel. per Inno. ad qd̓ facit quod not. glo. de dolo ⁊ contu. c. cōtingit. in fine glo. nec etiam crederē eum habere cōditioneꝫ ex canone re ītegrā da. iij. q. i. quia credo ꝙ illa ſupponit uerā poſſeſſio nem preceſſiſſe uel naturalē uel ciuilem: Et eſto ꝙ ſufficeret ſola detētatio adhuc non crederē iſtum ꝑ eam poſſe reſtitui: quia detētatio ſua obſtāte reſerua tione erat infecta ⁊ uicioſa quantūcunqꝫ eam igno raſſet ab inicio: propter decretū ei annexū ꝙ afficit ignorātes ut. c. ſi eo tempore. de elec. Nec ꝓdeſt eti am ſibi qd̓ uadit cōtra tertium ſpoliantē uel inuadē tem: quia cū ille poſſideat uincit actorem iſtum petē teꝫ ſe reſtitui ꝑ non ius ſuū: quia ex parte actoris ius metimur ar. l. fi. C. de rei uendi. ff. ſi pars here pe. l. i. ⁊ pro hoc benefacit. ff. de teſta. mili. l. militis codicill̓. §. ueteranus. ff. de ſecundum tab. l. qui liberis.§. fi. Alij tamen tenēt ꝙ beneficiū reſeruatū poteſt uere poſſideri uel naturaliter uel ciuiliter: licet iniuſte qꝛ iuſtū uel iniuſtum nō diuerſificāt eſſentiā poſſeſſionis ar. l. iij.§. ex contrario. in fi. ff. de acqui. poſſ. ad ꝙ allegāt textū in. l. i.§. ſi uir. ff. de acqui. poſſ. iuncta. l. iij.§. ſciendū. ff. de dona. inter uirum ⁊ uxo. quia ex inutili cōtractu tranſfertur poſſeſſio: etiā ubi nō poſ ſet teāſferri dominiū ut ibi: Sed an iſte ſecūdus ſi eſ ſet reſtitutus uel nunquā fuiſſet ſpoliatus qui tenet beneficium reſeruatū in quo nullū ius habebat: poſtea obtineat ſibi prouideri in uirtute reſeruationis ſeu prouiſionis per ſecūdum auditorē ſibi facte: indi gebit noua inductiōe in poſſeſſionē: uel an ſufficiat ſibi ꝙ remanet in prima: quā antea tenebat que licet tunc illicita nūc fiat licita: Quidam dicūt ꝙ nō in diget noua inductiōe ſicut nec emptor: qui prius rē tenebat non īdiget noua traditione. ff. de rei uēdi. l. quedā mulier. Alij uero dicūt ꝙ indiget noua īdu ctione ar. de inſt. c. ex frequētibus ⁊ de conceſ. prebē. .c. poſt electionem. III Reſtituendꝰ ē apoſtolicꝰ ꝯͣ ꝑmutātē ipſum ſpolian tē bn̄ficio: ex cauſa ficte ꝑmutatiōis renūciato. h. d.
zum Hauptmenü