ditor ꝓnunciauit male ꝓceſſuꝫ et bene appellatū: et hoc facto incōtinēti admiſit articulos appellātis ad ꝓbandum in curia: et extra quos primus adhuc auditor noluerit admittere. Queritur nunquid illa admiſſio ſit nulla: uidetur ꝙ ſic: quia ẜm ſtilum pallacij auditor cui committitur articulus grauaminis ſine expreſſa cōmiſſione: nō poteſt ꝓcedere in nego tio principali ēt ſi ꝓnuntiauerit male ꝓceſſum et bene appellatum: modo poſtꝙͣ ipſe ꝓnuntiauit ſuper articulo grauaminis.ſ. fuiſſe male proceſſuꝫ et beneappellatū in hoc ꝙ admiſit articulos proceſſit in ne gotio principali: qd̓ nō potuit. et quidā tenebant ita: et credo ꝙ bene ſuppoſito ſtillo pallatij. quia forte in uiam iuris poſſet et ſine noua cōmiſſiōe ꝓcedere in negotio principali: exquo ꝓnunciauit male ꝓceſſuꝫ ⁊ bene appellatū per ea que no. per Inno. in. c. ut de bitus. Sed illam opi. licet ꝓcederet in iudicibus de legatis p̄ſertiꝫ impetratis ad partes: curia nō ſeruat in auditꝭ in curia ubi eſt preſens papa et pōt cōmiſſio de facili impetrari ſuper negotio principali. Quidaꝫ tamen tenebant cōtra ꝙ īmo et ſuppoſito ſtillo pote rint admittere articulos appellantis: quia illa admiſio eſt directe de articulo appellatiōis ſibi cōmiſſe: quia cum ſit appellatum a grauamine nō admiſẜ. et articulus grauaminis admittit̉: ſicqꝫ per ſuam ſentē tiaꝫ debeat reuocare grauamen illatum ad cuius reuocationē debeat remediare: appellatio et cōmiſſio ſuper ea facta nō aliter pōt dici reuocari grauamen: niſi articulos admittat exquo iuſtea non admiſſiōe fuerat appellatum: et iniuſte admiſſio fuerat retarda ta. Item limitatis terminis ponat̉ ꝙ appellatum eſt ab auditore quia repulit articulos appellātis: et qꝛ admiſit articulos partis aduerſe: et auditor cui cauſa appellatiōis huiuſmōi cōmittitur ꝓnunciat ſoluꝫ in ea parte: qua pars admiſit articulos partis appellantis male ꝓceſſum et bene appellatuꝫ: in ea uero ꝑte qua repulit articulos appellantis nihil ꝓnuntiauit īmo tacuit. Querit̉ nunquid tacite ī illa parte uidea tur primi auditoris ſententiā cōfirmaſſe: exquo ī alia parte eam īfirmauit. Quidā uolebant dicere ꝙ ſic. quia qui de uno dicit ⁊c̄. uel qui de uno negat ⁊c̄. credo tamen cōtrariuꝫ per. l. queſituꝫ.§. fi. ff. de ꝓcu. et per no. per Inno. de re iudi. c. cum inter in fi. et ꝑ Cy. C. ſi aduerſus rem iudi. l. i. in prin. et ẜa q̄ſtione. XIII Si pendente lite cum epiſcopo epiſcopus obtinet a papa: quod beneficiū ſuper quo littigatur alteri ꝯſeratur non reuocatur huiuſmōi collatio per uiam at temptati. hoc dicit. Utrum Si inter appellatuꝫ īpetrāteꝫ ete piſcopum cōtra eum opponēteꝫ: uertē te queſtiōe ſuper titulo beneficij: epiſcopus p̄tendēs beneficiū uacare per nō ꝓmotionē appellati infra tēpus: ſupplicet pape ut tanꝙͣ ſic uacans cōferat al teri: et papa conferat non facta alia mentiōe de lite. talis collatio ſit reuocanda tanꝙͣ attemptata: et uide tur ꝙ ſic: quia facta ē ꝓcurante et inſtante epiſcopo qui erat pars in cā: et ſic uidetur ꝙ in p̄iudicium ter tij nō habētis gratiā ex ꝓcuratiōe partis ſit reuocā da ar. no. in. c. non ſolum. de appel. li. vj. ſed contra fuit determinatum. XIII Appellatio interpoſita ad papam ſi poſtea moritur papa: deuoluit cām ad ſucceſſionē. h. d. Utrum Appellans ad dominuꝫ papā Cle. vi. eo mortuo poſſit introducere ap pellationem ad dominum Inno. papa. v. ſucceſſo rem ſuum: et an talis appellatio deuoluat ſic cauſam ad curiam ꝙ tempore ſucceſſoris predicti debeat ibi tractari: et uidetur ꝙ nō per. c. ſi gracioſe. de p̄t. li. vi. Inoppoſitum uidetur: quia exquo cauſa eſt ſemel in curia ſeu in manu pape nō debet exire. Iteꝫ potius uidetur appellans concernere ſedem apoſtolicaꝫ ꝙͣ certam pape perſonam: et hanc parteꝫ credo ueri orem: nec obſtat. c. ſi gratioſe. quia habet locum ī fu turum que per papā uiuenteꝫ non fuerūt ſemel affecta: nec fuerunt ſemel in eius manu ⁊c̄. XIIII Iudex deferēs appellationi: poteſt terminū ad pro ſequendum prefixum prorogare. hoc dicit: Utrum Iudex qui appellationi detulit: ⁊ ter minum prefixit ad proſequenduꝫ po ſſit poſtea ex interuallo forſitaꝫ circa finem illius ter mini illum terminum prorogare: uidetur ꝙ nō quia exquo ſemel functus eſt officio ſuo: et preſertim ſi ꝑte appellate intereſt terminum non prorogati: tamen fuit terminatum contra ꝙ immo ueruꝫ tamen caſus in quo preponebatur queſtio erat talis: ubi nō erat pars appellata: quia iudex proceſſit ex officio ſuo. XV Si pars appellans corā eo petat recipi teſtes affuturos aūt ualitudinarios: non uidetur ꝓpterea renū tiare appellationi. h. d. Utrum Poſtꝙͣ iudex ordinarius detulit appellationi: ſi pars petat corā eo recipi teſtes affuturos uel ualitudinarios: ad ꝓbationem eorum que ualidant ⁊ approbant appellationē ſuaꝫ: uideatur renuntiare appellationi: fuit dictū ꝙ non ⁊ ꝙ iudex poſſit eos recipere ꝓpter periculuꝫ: allegabatur de appel. c. cū teneamur ⁊ ꝙ noͣ. ꝑ glo. in c. ſi a iudice. de appel. li. vi. ⁊ qd̓ noͣ. per Inno. in. c. paſtoralis. de offi. delega. circa prin. iii. colump. et preſertim ſi iudex non exaudiuit partem: nec uoluit teſtes recipere non preiudicat parti quo ad renūtia tionem facit: c. cum ueniſſent. de eo qui mit. in poſſ. cum ibi nota. ſuper uerbo coram eo. XVI Delatio iudicis a quo: cum prefixione termini deuoluit cauſam ad ro. cu. h. d. Utrum Cum appellatur ad papam a diffini tiua: delatio iudicis cum termini p̄ fixione faciat cām eſſe tractanduꝫ: in curia: et partes teneantur mittere ꝓcuratorē ad cām tractandam: ſꝫ ſpecul. uariet in.§. qualiter uer. porro de appella. tam̄ pallacium ſeruat ꝙ non ſufficeret mittere procurato
zum Hauptmenü