intendebat etiam tenere primū: uel ius qd̓ in eo ha­bebat hic uero non īmo aſſequēdo ſecundū intende bat dimittere primum. III Non ualet permutatio facta de benefitio: qd̓ quis ſe obtulerat dimiſſurū per aſſecutionem alteriꝰ. h. d Papa Reſeruauit benefitia uacantia aſſe­cutionem alterius benefitij auctorita te apl̓ia obtenti: hoc ſuppoſito quidam īpetrauit gra­tiam expectatiuā a papa ad collationē. ⁊c̄. talis ep̄i obtulit ſe dimiſſurū unum benefitium: qd̓ tempore huiuſmōi īpetrationis obtinebat uirtute predicte gratie foret aliud benefitium aſſecutus pacifice: inte rim aūt anteꝙͣ uirtute illius. gratie foret aliquod be nefitium pacifice aſſecutus: uult permutare illud be nefitiū qd̓ obtinet et obtulit ſe dimiſſuruꝫ. Queritur an poſſit illud ꝑmutare uel corā ordinario uel corā papa tacito de p̄miſſa oblatiōe dimiſi. facienda poſt aſſecutionē. Quidā dicūt pōt illud ꝑmutare: de hoc factamentiōe: quia habet ius in benefitio: igi­tur per renunciationē factaꝫ ex cauſa ꝑmutatiōis ua cabit et poterit alteri conferri: ſed eo ꝑmutato in uir tute gratie p̄dicte poterit aſſequi aliquod aliud benefitiū: quia pōt īplere quod obtulit pape.ſ. ſe dimiſſurū: quod tunc tenebat: quia exquo illud per mutauit poterit illud ulteriꝰ dimittere: nec papa illud cōferre: quaſi inter ipſuꝫ et papā fuit quedā uentio innōiata: do tibi ſeu fatio gratiā ut dimittas: et ideo cum iſte poterit cōuentionē īplere ex ꝑte ſui: poterit gaudere gratia pape preſertim exquo per factū ē: quo minus poſſet implere: maxīe etiā: quia ſi pōt gaudere gratia ſua poſſet illud papa qui uoluit de illo: qd̓ obtulerat dimiſſuruꝫ libere diſpo nere. Itē ēt pōt eſſe iſte pluralis in benefitijs ꝯtra intentiōeꝫ pape: qui uoluit eam eſſe pluralē: ideo uo luit prius obtentuꝫ dimittere teneret̉: poſt per mutationē de illo factā ammodo facere poſſet: et aliud obtentū ex ꝑmutatiōis: quod papa affi cit nec ſue diſpōi reſeruauit: retinere pōt obtinen do uirtute gratie ſi alias cum illo eſſet cōꝑatibile et ſic illuſo papa obtineret plura benefitia contra eius uoluntatē. Alij dicūt ualebat ꝑmutatio: ſꝫ obten tum ex ꝑmutatōis: qd̓ eſt loco alterius ſurrogatū dimittere: tenebit̉ ſicut illud tenet̉: et de eo papa pōt uirtute reſeruatiōis diſponere: quia qd̓ ſurrogatur loco alterius uice illius fungitur ut. l. ſi donate. ff. de dona. inter ui. et uxo. et. l. euꝫ qui.§. qui iniuriarū. ff. ſi quis cautiōibus. Alij dicūt ualet ꝑmutatio in effectu: quia licet teneat de p̄ſenti reſeruet̉ tamē in euentuꝫ: quo uirtute dicte gratie impetrās iſte aliqd̓ benefitiū aſſequeret̉: quia nunc purificabit̉ cōditio p̄dicte collatiōis facte de dimittendo: et reſeruatōis pape facte de eodeꝫ benefitio dimittendo in euentū illū: et ſic retractio: facta apꝑebit retro illud benefi tiuꝫ luiſſe reſeruatū: quaſi ſub iacuiſſe reſtitutiōi: igit̉ patet ipſuꝫ potuiſſe hoc tacito papa libere diſpo­nere ar. aūt. res que. C. cōia delega. et ar. l. potior.§. qui ſubſcondi. ff. qui po. in pig. ha. maxīe attenta clau ſula uolumus aūt: quā papa cōiter ponit in litteris ꝑmutationū: per quā patet uult minꝰ: uel alid̓ ius queri ei cum quo ſit ꝑmutatio: quā cōpeteret mutanti: nec ob. ſi dicas talē retrotractionē poſſe fieri: poſtꝙͣ ex ꝑmutātibus fuerit alteri ius queſituꝫ ar. de reſcrip. c. quāuis. c. ſi te. li. vj. quia ibi. ſ. in. c. ꝙͣuis. eſt aliqua fiende retrotraction. in preiu­ditiū eius: cui interim fuit ius queſituꝫ: quia ille cui fuit ius queſitū illud obtulit auctoritate eiꝰ: ſub cuiꝰ libera diſpōne erat: ius tribuere ut in dicto. c. ſi te. et fuit ius queſitū alteri pendent̓ cōditiōe: uel euētu eius uel auctoritate eius: qui poterat eam conceſſio neꝫ cōditionalē reuocare ut no. in. d. c. ſuper. v̓ſi. ſi ad idē hic ſecus: quia iſte ꝑmutās poterat reuocare oblationē: quā de dimittendo papa fecerat: nec papa expediendo ꝑmutationē de hoc fuit certificatus: et ſic expeditio ꝑmutatiōis fuit ſurreptitia ſeu nunc re tro fuiſſe apparet. IIII Sola diſparitas ualoris benefitiorum ꝑmutatorū: non eſt ſuffitiēs p̄ſumptio fraudis. hoc dicit. An Sola diſparitas in ualore benefitiorū ꝑmu tatorū ſit ſuffitiens p̄ſumptio fraudis cōmiſ­ſe in ꝑmutatiōe in fraudē ꝑmutantiū no. ar. l. dolus C. de reſcin. uend. uide Io. an. in nouel. de rerū mut. c. i. in fi. li. vj. De ſolutiōibus. ℟ica. I Camera apl̓ ca tenetur ad debita cōuerſa inutilitatē eccleſie: quādo ſuccedit benefitiato defuncto. h. c. Cum Camera apl̓ica recipit ſpolia ſeu bona ali cuius prelati uel clerici benefitiati: et cre­ditores petunt debita nunquid tenētur ꝓbare illa conuerſa in utilitatē eccleſie: et an̄ ad illa debita con uerſa in utilitatē eccleſie camera teneatur: quia ſcd̓m dubiū debet primū. Uidetur dicēduꝫ camera non teneatur: niſi ad debita conuerſa in utilitatem eccleſie per. c. i. de ſolū. per. c. preſenti. de offi. ordi. li. vj. in fi. cum ibi not. ſuper uerbo debitꝭ: per. c. gra­uis extra de depoſito. nec obſtat ſi dicatur: prelat uel clericus uiuens cogi poſſet de fructibus benefi­tiorum ſuoruꝫ ſatiſfacere creditoribus: etiam ſi debi­ta non erant conuerſa in utilitatem eccleſie: ut uidet̉ per. c. peruenit. de fideiuſſoribus. per dictum. c. gra­uis. in fi. quia poſſet dici hoc eſtueruꝫ: per ea que no. Archi. Io. an. in nouel. poſt eum in. c. ſtatu­tum.§. aſſeſſorem de ℟p̄t. li. vj. ubi patet ſolutio ad­d. c. ꝑuenit: uel eſto hoc cōcederet̉ poſſet dici ali­ud eſſe prelato uiuente uel beneficiato: quia tunc fructuario comꝑetur fructus ꝓuentus bn̄fitij ſui: facit ſuos: ideo ꝑſona ſua ſit ad huiuſmōi debita obligata: nimirū ſi etiam de fructibus bn̄fitiorū ſuo rum: quos facit ſuos ſatiſfacere teneatur: ſed ſecus eſt cum moritur: quia tūc potius vſurario comꝑatur: poſt mortē omnia ſua que ab eccleſia acquiſiuit tāqͣ eccleſie remanent reſeruantur futuro ſucceſſori ut. d. c. preſenti. in cuius preiuditium bona illa po­