De Indicio Guilō tꝰ ſuꝑ Tren̄. rhetorice. om̄is modꝰ elo cutiōis poetice. q̄libet vari etas decore ꝓnūtiatōis a di uinis ſcripturis ſumpſit ex­ordiū. Hic ē ph̓ica doctri na qm̄ om̄s dīum naturarū ydee cauſe in deo creatore ſūt. Hic ethica. qm̄ bona vi­ta honeſta aliunde for mat̉ qͣꝫ ea diligenda ſt̓ diligūt̉. Hic logica. qm̄ ꝟi­tas lumēqꝫ anīe rōnalis niſi deus ē. Hic etiā lauda bilis reipublice ſalus. neqꝫ enī optime cuſtodit̉ ciuitas niſi fūdata ſit in vinculo fi­dei firmeqꝫ concordie qd̓ fit bonū cōe diligit̉. qd̓ ſum atqꝫ veriſſimū ē deꝰ. vn̄ quicqͥd extra didicerit ſi noxiū ē. hic dānat̉ ſi vtile eſt hic īuenit̉. Et vt ꝟba ad pendiū veniāt omīa vtili­ter alibi didicit hic ſūt. ml̓ to abūdantiꝰ inueniet ea psͣ. 118. que nuſqͣꝫ alibi inuenire po­tuit. Hinc dauid. Reuela ī quit oculos meos ꝯſidera bo mirabilia lege tua. In qua dei virtus inuenitur. i. coꝝ. i quia ẜm appoſtolū paulum. criſtus dei virtus eſt et. dei ſapientia qꝛ ſtultū ē dei. ſa piētiꝰ ⁊c̄. Et qui neſcit ſcri­pturas neſcit dei virtutem eiuſqꝫ ſapientiam. Ignorā­tia ſcripturarum ignoran­tia xp̄i ē. Qua de re fructuo ſius ceteris om̄bus vtiliꝰ erit. tibi his operam dare. huius libelli ſcripta ꝑlege­re in quibꝰ diuinaꝝ ſcriptu­raꝝ oracl̓a reperies. vt dum tuus aīus regine eorū que mūdi ſūt occupatiōibꝰ ꝯtur batur: in his poſtmodū īue Ex ma niat vnd̓ letet̉. O qͣꝫ mira te ſte Greg. ē ꝓfunditas eloqͥo dei libet hīc intēdere eiꝰ intīa gr̄a duce penetrat̉. hāc quotiēs intelligēdo diſcuti mus quid aliud qͣꝫ ſyluaruꝫ opacitatē ingredimur vt in eius refrigerio ab huiꝰ ſecu­li eſtibꝰ abſcondamur: ibiqꝫ viridiſſimas ſentētiaꝝ her­bas legēdo carpimꝰ tractā­do ruminamꝰ. qꝛ vt ait btīſ ſimus pr̄ Hiero. ſicut ſtellaſ celi extinguit ſic mētes fi deliū inherētes firmamēto ſacre ſcripture non obſcurat mūdana iniquitas. Sꝫ cer­te non parū vereor qꝛ tue dominatōis aliorūqꝫ pluri­um cupio laborare ꝓuectibꝰ timeo reputari aut ſuꝑfluꝰ aut p̄ſūptor. poſt mul­tos erudiſſimos in huiuſ­cemodi re maximo labore