Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielemmo menſurat̉. Calamus autē in ſex cubitis ⁊ palmo tendit̉. qꝛ vicꝫ in ſcriptura faera doctrina ꝑfecte oꝑationis ⁊ initiū ſuperne contemplatiōis inuenit̉. Sin veroporta hoc loco vnuſquiſqꝫ predicator accipit̉: limen exteriꝰ in porta eſt vita actiua. limē vero īteriꝰ vita ꝯtēplatiua. Perillā quippe ambulat̉ in fide: ꝑ hāc vero feſtinat̉ ad ſpeciē. Illa exteriꝰ ducit vt vnꝰquiſqꝫ bene viuere debeat. iſta interius ꝑducit vt ex bona vita ad gaudia eterna ꝑtingat. Hec nos hodie tractaſſe ſufficiat.quia enī trāſeuntes ad alia: diū ꝑ excelſuꝫlocuti ſumꝰ: ea que ſubiecta ſunt lectionialteri reſeruemꝰ: reꝑandi per ſilentiū: ſperantes in verbo: qd̓ viuit ⁊ regnat cū patre in vnitate ſpūs ſancti. Per omnia ſecula ſeculorum. Amen.¶ Explicit omelia. XV.¶ Incipit omelia. XVI. que exponit litterā in capi. XL. ab illaꝑte. Et menſus eſt veſtibulumporte octo cubitorū. vſqꝫ ad illāꝑtem in eodē capi. Thalami ātſex cubitorū erant hincinde.In cuiꝰ erat ſpēs quaſiſpēs eris mēſus ē veſtibulū porte octo cubitorū. ⁊ frontē eiꝰ duobꝰ cubitis.¶ Ac ne hoc veſtibulū extra portā eſſe crederemus: ſubditur.¶ Ueſtibulū autem porte eratintrinſecus.¶ Quid ergo ꝑ interiꝰ veſtibulū niſi eterne vite latitudo ſignat̉. que mō inter anguſtias vite p̄ſentis iā ſpe mēte ꝯcipitur.De qua ꝑ pſalmiſtā dr̄. Intrate portas etus in ꝯfeſſione: atria eiꝰ in hymnis ꝯfeſſionū. p̄s.99. A Cū enī pctā noſtra ꝑ lachrymas cōfitemur: anguſte vite portamingredimur. Sꝫ cū poſt hec ad eternā vitā ꝑducimur: porte noſtre atria in cōfeſſionuꝫ laudibꝰ intramꝰ. qꝛ ibi iam anguſtianō erit: cū nos leticia eterne ſolēnitatꝭ alſumpſerit. Propter cōfeſſionis noſtre anguſtiā veritas dicit. Intrate ꝑ anguſtamportā. Mat. 7. Et cū ſe pſalmiſta reciꝑe īlatitudine gaudia eterna p̄ſumpſerat dicebat. Statuiſti in loco ſpacioſo pedesmeos. p̄s. zo. Ad atriū ergo ꝑ portā tenditur. qꝛ ad latitudinē ſolēnitatis ꝑtingitur ab anguſtia cōfeſſionis. Illa itaqꝫ gaudia que apud dauid atria: apud Ezechielem veſtibulū intrinſecꝰ vocatur. Unde ⁊hoc ipſum veſtibulū octo cubitis diciturmenſuratū. Ibi enī omēs recipiēdi ſunt qͥnūc in exercitio operis laborāt: ⁊ ad eterna gaudia per contēplationis gratiam ſuſpirāt. Nec īmerito mēſura veſtibuli ī octo cubitis ponit̉. quia ſeptem diebus vniuerſum tēpus euoluitur. Eterna etenī dies que expletā ſeptem dierum viciſſitudinem ſequitur: ſcilicet octaua ē. Unde etiāpſalmiſta reſurrectionis diē conſiderans.quia de extremi iudicij diſtrictione eratlocuturus: premiſit titulū: dicens in fineꝫp̄s. dauid pro octaua. Ut enī quā octauaꝫdiceret demonſtraret: diē illā tremēdi terroris in pſalmi inchoatione ſecutus eſt dicens. Dn̄e ne in ira tua arguas me: neqꝫ īfurore tuo corripias me. p̄s. 6. Modo enīquiſquis ꝑ flagella corripit̉: ⁊ correptionibꝰ emendat̉ in māſuetudine corripiturnō ī ira. In diſtricto autē illo examīe omnis argutio atqꝫ correptio ira eſt. qꝛ veniapoſt correptionē nō eſt. Huius octonarijnumeri cauſa ē ꝙ poſt ſabbatum dn̄s voluit a morte reſurgere. Dies quippe dn̄icus qui tertiꝰ eſt a morte dn̄ica. a cōditione dierū numerat̉ octauus: qꝛ ſeptimū ſequit̉. Unde ⁊ ipſa vera redēptoris noſtripaſſio ⁊ vera reſurrectio: figurauit aliqͥdde ſuo corꝑe in diebꝰ paſſionis ſue. Sexta enī feria paſſus eſt. ſabbato quieuit ī ſepulchro. dn̄ica die ſurrexit a morte. Preſens etenī vita nobis adhuc ſexta eſt feriaqꝛ in doloribus ducit̉ ⁊ in anguſtijs cruciatur. Sed ſabbato quaſi in ſepulchro
