Prime partis libri Paſtoralis cure pidine accēſi: culmē regiminis rapiūt po tius: quā aſſequunt̉. Quos tn̄ internꝰ iu dex ꝓuehit neſcit: qꝛ quos ꝑmittēdo. tollerat. ꝓfecto iudiciū reprobatiōis ig­norat. Un̄ ad ſe quibuſdā poſt miracula venientibus dicit. Recedite a me oꝑarij iniquitatis. neſcio eſtis. Paſtorū impe­ritia voce veritatis increpat̉: ꝓphe­ dicit. Ipſi paſtores ignorauerūt intelli gentiā. Quos rurſum dn̄s deteſtatur: di­cēs: tenētes legē: neſcierūt me. Et neſci ri ergo ſe ab eis veritas querit̉: neſcire ſe principatū neſcientiū ꝓteſtat̉: qꝛ profe­cto hi qui ea que ſūt dn̄i neſciūt:a dn̄o ne­ſciunt̉ Paulo atteſtāte qui ait. Si qͥs āt ignorat: ignorabit̉. Que nimirū paſtoruꝫ ſepe imperitia meritis cōgruit ſubiectoꝝ: qui ꝙͣuis lumē ſciētie ſua culpa exigente habeāt: diſtricto tn̄ iudicio agit̉: vt per eorū ignorantiā: hi etiā qui ſequunt̉: offē­dāt. Hinc nāqꝫ in euāgelio ſemetipſam veritas dicit. Si cecus ceco ducatuꝫ pre­beat: ambo in foueā cadunt. Hinc pſalmi ſta optātis animo: ſed ꝓphetātis mi­niſterio denūciat: dicēs. Obſcurrent̉ oculi corū ne videāt. dorſum eorū ſemꝑ incut ua. Oculi quippe ſunt in ipſa honoris ſūmi facie poſiti: ꝓuidendi itineris officiū ſuſceperunt. Quibꝰ hi nimirū qui ſubſe­quunt̉ inherēt. dorſa nominant̉. Obſcu­ratis ergo oculis dorſu inflectunt̉: qꝛ cuꝫ lumē ſciētie perdunt: qui preeunt: ꝓfecto ad portāda peccatorū onera curuant̉ qui ſequuntur. Ne locū regiminis ſubeant qui viuēdo perficiunt que medi tando didicerūt. Cap. III. T ſunt nōnulli ſolerti cura ſpūalia p̄cepta ꝑſcrutant̉: ſed intelligēdo penetrāt: viuendo cōculcat. repēte docēt que oꝑe ſed meditatione didicerūt. qd̓ ver­bis predicāt: moribꝰ impugnāt. Und̓ fit vt cum paſtor per abrupta graditur. ad p̄­cipitium grex ſequatur. Hinc nāqꝫ domi nus per prophetā contra contēptibilē pa ſtorum ſcientiā querit̉: dicens. Cum ipſi limpidiſſimā aquā biberitis: reliquā pe­dibus noſtris turbabitis oues mee: que cōculcata pedibus noſtris fuerant: paſce­bāt pedes noſtri turbauerant: hec bi­bebāt. Aquā quippe limpidiſſimā paſto­res bibūt: fluenta veritatis recte intel­ligētes hauriūt. Sed eandē aquam pedi bus turbare eſt ſancte meditatiōis ſtudia male viuēdo corrūpere. Aquā ſcꝫ eorum turbatā pedibus oues bibunt: cum ſubie­cti quiqꝫ ſectantur verba que audiūt: ſed ſola cōſpiciūt exēpla prauitatis īmi­tantur. Qui dicta ſitiūt qꝛ oꝑa ꝑuer­tunt̉. quaſi corruptis fontibꝰ in potibꝰ lu­ ſumūt. Hinc quoqꝫ ſcriptū eſt in ꝓphe ta de ſacerdotibꝰ. Cauſa ruine populi ſa­cerdotes mali Hinc rurſum dn̄s de ſacer­dotibꝰ prophetā dicit. Facti ſūt domui iſrael in offendiculuꝫ iniquitatis. Nemo quippe ampliꝰ in eccleſia nocet: quā qui ꝑuerſe agēs: nomē vel ordinē ſanctitatis habet. Delinquentē nāqꝫ hunc redargue re nullꝰ preſumit: in exemplū culpa ve­hemēter extēditur. qn̄ reuerentia ordi­nis peccator honorat̉. Indigni autē qui­qꝫ tanti reatꝰ. pōdera fugerēt. ſi veritatis ſentētiā ſollicita cordis aure: intentione penſarēt que ait. ſcādaliſauerit vnuꝫ de puſillis iſtis. qui in me credūt: expedit ei vt ſuſpēdat̉ mola aſinaria in collo eiꝰ. et demergat̉ in profundū maris. Per molā quippe aſinariā ſecularis vite circuitꝰ ac labor exprimit̉. per ꝓfundum maris ex trema dānatio deſignatur. Qui ergo ad ſanctitatis ſpeciē deductꝰ vel verbo cete ros deſtruit vel exēplo: melius ꝓfecto fu­erat vt hūc ad mortē ſub exteriori habitu. terrena acta ꝯſtringerēt: quā ſacra officia in culpa ceteris īmitabilem demōſtrarēt: quia nimirum ſi ſolus caderet vtcūqꝫ hūc tollerabilior inferni pena cruciaret. De pondere regiminis. et qd̓ aduerſa queqꝫ deſpiciēda ſūt ſpera vero formidāda. C. III.