Seite
Beati Gregorij pape Cap. III IIII Ec itaqꝫ breuiter diximꝰ vt ꝙͣ­tū ſit podus regiminis mōſtre­mus. ne temerare ſacra regimi na: ſi quis his impar ē: audeat ⁊ per concupiſcentiā culminis ducatū ſu­ſcipiat perditionis. Hinc enī pie Iacobꝰ prohibet: dicēs. Nolite plures magiſtri fieri fratres mei. Hinc ipſe dei hominūqꝫ mediator regnū ꝑcipere vitauit in terris qui ſupernorū quoqꝫ ſpirituū ſententiam ſenſumqꝫ tranſcendēſ: ante ſecula regnat in celis. Scriptū quippe eſt Ieſus cū cog nouiſſet quia vēturi eſſent: vt caperēt euꝫ ⁊ facerent eū regem: fugit iterū in montē ipſe ſolus. Quis enī principari homini­bus tā ſine culpa potuiſſet: quaꝫ is qͥ hos nimirū regeret: quos ipſe creauerat. Sed quia iccirco in carne apparuit vt non ſo­lum nos ꝑ paſſionē redimeret verū etiam per cōuerſationē doceret: exemplum ſe ſe quētibus prebēs: rex fieri noluit. ad cru­cis vero patibulū ſponte peruenit. oblatā gloriā culminis fugit. penaꝫ obprobrioſe mortis appetit vt membra eius videlicet diſcerēt fauol̓es mūdi fugere: terrores mi nime timere: ꝓueritate aduerſa diligere: ꝓſpera formidando declinare: quia ⁊ iſta ſepe per timoreꝫ cor coinquinant: ⁊ illa ꝑ dolorē purgant. In iſtis ſe animꝰ erigit: in illis aute: etiā ſi quādo erexerit ſe ſter­nit. in iſtis ſe ſe homo obliuiſcit̉ ī illis ve­ro ad ſui memoriā nolēs etiā coactuſqꝫ re uocat̉. in iſtis ſepe ⁊ ante acta bona depe­reunt. in illis autē longi quoqꝫ temporis admiſſa tergunt̉. Nā plerūqꝫ aduerſitati­magiſterio ſub diſciplina cor primit̉. Qd̓ ſi ad regiminis culmē eruperit in elatiōe: ꝓtinus vſu glorie ꝑmutatur. Sic Saul qui indignū ſe prius conſiderās: fugerat: mox vt regni gubernacula percepit: intu muit. Honorari nāqꝫ corā populo cupiēs dum reprehendi publice noluit. ipſum qͥ eum in regē vnxerat occidit. Sic dauid. auctoris iudicio pene in cunctis actibus placens: mox vt preſſure pondere caruit in tumorem vulneris erupit. Factuſqꝫ eſt in morte Urie crudeliter rigidus: quia in appetitu femine eneruiter eſt fluxus. Et qui malis ante nouerat pie parcere. in bo norum quoqꝫ nece poſt didicit ſine obſta­culo retractionis anhelare. Prius quip­pe ferire deprehenſum perſecutorē noluit ⁊ poſt cum dāno deſudantis exercitus eti am deuotū militem extinxit. quē profecto ab electorum numero culpa longius ra­peret. niſi hunc ad veniam flagella reuo­caſſent. Qd̓ plerumqꝫ occupatio re­giminis ſoliditatem mentis diſ ſipet. Cap. IIII. Epe ſuſcepta cura regimīs cor per diuerſa diuerberat ⁊ impa quiſqꝫ inuenitur ad ſingula: dū confuſa mēte diuiditur ad mul ta. Unde quidā ſapiens ꝓuide prohibet dicens. Fili ne in multis ſint actus tui: qꝛ videlicet nequaquā plene in vniuſcuiuſ­qꝫ operis ratione colligitur: dum mens ꝑ diuerſa partitur. Cumqꝫ foras per inſolē­tem curam trahitur. a timoris intimi ſoli ditate vacuatur. Fit in exteriorū diſpoſiti on ſollicita. ⁊ ſui ſolummodo ignara ſcit multa cogitare ſe neſciens. Nā cuꝫ plus ꝙͣ neceſſe eſt. ſe exterioribus implicat qͣſi occupata in itinere obliuiſcitur quo tēde bat. ita vt a ſtudio ſue inquiſitionis alie­na: ne ipſa quidē que patitur dāna conſi­deret. ⁊ ꝑ quāta delinquat: ignoret. Ne­qꝫ enī peccare ſe Ezechias credidit cū ve nientibus ad ſe alienigenis cellas aroma tum oſtēdit: ſed in dānatione ſecuture ꝓ­lis. ex eo irā iudicis pertulit: quod ſe face re licenter eſtimauit. Sepe dum multa ſuꝑpetunt. dumqꝫ agi poſſunt que ſubie­cti: quia ad acta ſunt q̄ mirentur: in cogi­tatione ſe animus eleuat: ſed plene in ſe iram iudicis ꝓuocat. quāuis per iniqua opera foras non erumpat. Intus quippe eſt qui iudicat. intus quod iudicatur. Cū ergo in corde delinquimus. latet ho­mines qͥd apud nos agimꝰ: ſꝫ tn̄ ip̄o iudi ce teſte peccamus. Neqꝫ enim rex Babi­A 4