ſacerdotum. de hoc in. c. fi.. e. Tercius eſt cōſtitutorū in ſacris ſacerdotū vel exn̄tiū in mīoribꝰ bn̄ficiatoꝝ et de his tractat̉. Quartus ordo mīoꝝ clericoꝝ bn̄ficiatorū. et de hoc etiā hic. Quintus ē ordo regu­larium. et de hoc.. c. proxi. Proſequimur ergo terciū et quartū et reliquos in locis ſuis p̄alle. in quibus eſt dicendū conſtitutus in ſacris ſacerdos debet eſſe aduocatus in foro ſeculari in negocijs ſecularibꝰ. ſed in iudicio eccleſiaſtico pōt vt eſt tex. hic a cōtrario ſenſu tenent cōiter doc. et facit tex. in. c. cum pridem s. de pacti. Iteꝫ in iudicio ſeculari pōt eſſe aduocatus pro negocijs eccleſiaſticis vt probat iſte tex. a ꝯtrario ſenſu ibi in negocijs ſecularibus. ſecus ergo in eccīaſti cis ſcd̓m Inno. et d̓r eccleſiaſticū nogocium aut rōne ꝑſone vt qꝛ ꝑſona eccleſiaſtica ſequēdo foꝝ rei litigat coraꝫ ſeculari. Item pōt dici eccleſiaſticū rōne delicti. vt qꝛ pro ſacrilegio eccleſia voluit cōuenire laicū coraꝫ iudice ſeculari qd̓ pōt vt in. c. cum ſit generale. de fo. cōpe. Item pōt dici eccleſiaſticū rōne rei de qua agit̉ vt qꝛ res eſt eccleſie ſcd̓m Hoſti. ē et bene. Noͣ iſte clericus pōt eſſe aduocatus in iudicio ſeculari pro ꝑſona eccleſiaſtica ibi litigante vel de delicto ſeu rebꝰ eccleſiaſticis. vbi ergo litigantes negocia ſecularia ſunt debet exiſtens in ſacris oīno abſtinere niſi in caſi bus hic exceptis hec procedūt ſi ꝯſtitutus ī ſacris ha bet beneficia ex quibus pōt ſuſtentari. Si ꝟo habꝫ licet glo. hic dicat non pōt aduocare. ſed debet age­re cōtra ep̄m vt ſibi prouideat. Dicit hoſti. et meliꝰ ſi de facto iſte clericus egeret ſibi licet ex tali aduo­catōe ſibi victum querere ar. c. clericus. victum. xci. di. et. C. de pr̄ibus. qui. fi. diſtrac. l. i. de obſerua. te iu. ſilium.§. vltimo. Et ſi dicas quō pōt agere cum tenea tur ep̄s ſibi prouidere. Reſpōdetur forte ab ep̄o obtinere non pōt vel propter īpotentiaꝫ vel propter ī­digentiaꝫ ep̄i vel aliam cāꝫ vt dixi ſatis hoc placet ſi clericus propter indigentiā licite exercet opus rura­le. vt in. c. i. de cele. miſ. Item licite emit materiā aliqͣꝫ vt illam redigit in formaꝫ ar. eoꝝ noͣ. glo. in. c. cano num. xiiij. q. iiij. que glo. dicit pōt emere corium et inde facere ſotulares fortius debet ſibi licere aduocati onis officium exercere magis cōueniat dignitati et aduocati dicūtur defendere rempublicaꝫ ſicut milites armate milicie vt in. l. aduocati. C. de aduo. diuer. iu. Si ꝟo eſt clericus in minoribꝰ cōſtitutus hn̄s benefi cia ſufficentia. ideꝫ dicendū in iſto ſicut in cōſtituto in ſacris qꝛ iſti equiꝑantur vt in tex. aut habēs ſtipen dia ſaltem ſufficiētia et pōt in vtroqꝫ foro vt in tex. ī glo. Hec ꝓcedūt in ciuilibus cauſis ſed in crimīalibꝰ vbi venit īponenda pena ſaguīs debet clericꝰ omīno abſtinere vt in. c. ſententiam. ne cleri. vel mona. et nota in. c. i. li. di. et hoc indubitanter cum vult eſſe ex parte actoris quia non poſſet petere reum puniri ſine metu irregulatitatis. exquo agit ad penam ſanguīs qꝛ pre­ſtaret auxilium vt in. c. ſi quis viduaꝫ. l. di. Sed dubiū eſt nunquid poſſit eſſe aduocatus pro parte rei vide tur primo ſic qꝛ etiam eccleſia defendit reos pro eis ſupplicat ne patiantur penam mortis vel membri abſciſionem vt in. c. nouimus.. de ꝟbo. ſig.. xxiij. q. v. c. reos. In cōtrarium facit quia forte propter imꝑ­ciam ſuam poſſet aduocatus ſuccūbere vel ꝓpter aſtu­tiam ſeu malitiam poſſet reus iniuſte abſolui et ſic cō­deineretur actor ad penaꝫ talionis vno. quia lingua eſt nimis facilis. l. famoſi. ff. ad. l. iul̓. maieſ. tutius eſt vt clericus abſtineat etiā pro parte rei dicit tn̄ ſi oī­ reꝑiretur aduocatus inculpabilis efficeretur irre gularis. quia pena non proueniret ex facto ſuo ſed iu­ris diſpoſitione et multum in hoc inſtant Hoſti. Io. an. poſt eum tandem cōcludit vt abſtineat et ſi non vult abſtinere ꝓteſtetur ſepe coram iudice non inten dit ad vindictaꝫ vel ad penā talionis ſed ſolum ad de fenſionem rei. Item obtineat quantū pōt vt pena cōmutetur putaꝫ in carcerem vel in exilium vt ſic euite tur vltimū ſuppliciū vel membri abſciſio et vide plene per glo. in. d. c. i. li. di. Quero nūquid in caſibus in bus clericus pōt eſſe aduocatus licite exigat ſalaria ꝓ­aduocatōne. tex. noͣ. videtur. xv. q. ij. in. c. i. vbi dicitur non ſed ſponte oblata pōt reciꝑe. facit qd̓ le. et noͣ. in. c. dilectus.. de ſimo. in. c. non licet. xi. q. iij. Sed Inno. dicit illi. c. videtur. derogatum per ꝯtrariam cōſuetudinem. Alij dicunt loquit̉ cum clericus eſt aduocatus in cauſis ſpiritualibꝰ ſecus ſi in temporali bus ita dicit abbas ſeruaſſe magiſtrum ſuū. Alij di cunt illud eloqui in religioſis. de reliquis ꝟo aduoca­tis certū eſt iuſte accipiunt exigūt ſalarium. vt ī. c. ſane. xiiij. q. v. in. l. i. ff. de va. extraor. cogni. il lud tn̄ ſcias. ſcd̓m Inno. ſi aduocatus vel medicus ē ſalariatꝰ de publico debet aliquid reciꝑe ab aliquo litigante vel cōſtituto in egretudine ſed a non litiganti bus vel a ſanis licite recipiūt qꝛ ſalaria non ſunt pro iſtis cōſtituta ſed pro litigātibꝰ vel infirmis notabis hoc dictum ꝓbatur vtrūqꝫ in. l. an̄pe. C. de ꝓfeſſo. et medi. li. x. X parte Canonici regulares poſtula re poſſunt ſicut monachi niſi vtilitate eccleſie ſiue monaſterij pre cepto abbatis. Cōmunis diuiſio. ſcd̓a ibi vnde. Noͣ pͥmo mochi et regulares canonici non pn̄t aduoca tionis officiū exercere neqꝫ in foro eccleſiaſtico nec ſe culari qd̓ dixi de mocho ideꝫ intelligas pe oībꝰ re ligioſis largo pn̄t dici moͣchi ar. xvi. q. i. ꝓhibē­moͣchis hoc officium habuit reſpectum ad religioneꝫ non aūt ad ordineꝫ mochoꝝ tantū qd̓ clare probatur