De poſtulādo.hic in eo ꝙ cōcludit etiaꝫ canonicos regulares. Et qꝛet ipſi religioſi ſunt licet inſeruiant regule latiori. vt dicit tex. in. c. ꝙ dei timoreꝫ. jͣ. de ſtatu. regu. Et ex hͦ ⁊ extex. collige notāter ꝙ conſtitutio fundata ſuper aliquaqualitate extendit̉ ad omēs exiſtentes ſub illa qualitate licet habeant ex aliquo incidēti nomīa diuerſa. Naꝫvt vides monachi ⁊ canonici habent noīa diuerſa. ꝓpt̓aliqua accidentia tn̄ in ſubſtantia nō variantur qꝛ pariter ꝓfitentur tria ſubſtantialia religionis ideo canonloquēs de monachis fundās ſe ſuꝑ religione extendit̉ad canonis regulares qꝛ et ip̄i ſunt religioſi. Etex hoc et ex tex. nō tercio ꝙ iura loquētia d̓ monachishabent locum in canonicis regularibꝰ qd̓ tenet frede.cōſilio. xxv. niſi cōſtitutio loqueret̉ de mochis nigris.vel apponeret aliam qualitatem per quam neceſſariooporteret reſtringere ad monachos tm̄ qd̓ ego intelligo in his in quibus monachi et canonici regulares cōueniūt vtputa qn̄ conſtitutio emanat reſpectu religiōiset idem puto de alijs religioſis cuiuſcūqꝫ ordinis vts. dixi ꝙ vbi non pōt aſſignari diuerſitatis ratio intereos ⁊ monachus veniant appellatōe monachoꝝ et hͦtenebis menti. facit. xij. q. i. in. c. duo ſunt genera.Quarto nō caſum in quo monachus pōt eſſe aduocatus ſcꝫ cum expoſcit vtilitas monaſterij et abbateīperante. iſta ergo duo ſimul requirūtur ⁊ ita loquiturcanon antiquus in. d. c. monachi. Ex ſolo ergo īperioabbatis vel ex ſola vtilitate monaſterij non pōt monachus exercere officiū aduocatōnis. requirūtur iſta duoꝯiunctim. ⁊ ītelligo ꝙ illis ꝯcurrentibꝰ poterit eſſe aduocatus nedum in foro eccīaſtico ſed etiam ſeculari facit tex. s. c. xxi. ⁊. jͣ. c. fi. Sed quero pro declaratōep̄dictoꝝ ⁊ tex. qualiter capiatur hic vtilitas monaſterij. Certe ſi cauſa eſt monaſterij hoc eſt indubitatū ſecundū omēs ⁊ tunc habeat locū iſte tex. Sed dubitat̉nūquid ꝓpter lucrū applicandū monaſterio extrinſecꝰpoſſit monachus ꝑitus eſſe aduocatus abbate īperante ⁊ olim fuit diſputata hec qō et ponebat̉ in terminisin aduocato monacho monaſterij multum ere alienograuati. vtrum poſſet poſtulare in vtroqꝫ foro vt delacro eius monaſteriū releuaretur ab onere debitorumEt vid̓ plene hāc. q. per Io. an. in regula in ar. in mertu. ⁊ ibi tandeꝫ cōcludit non eſſe licitū. d̓r tn̄ ꝙ lapusabbas cōtrarium ſeruauit. ⁊ pro hoc cōtrario facit notabiliter dictū Inno. in. c. cum. i. ⁊. a. de re iudi. vbi dicit ꝙ monachus pōt eſſe ꝓcurator ſeu aduocatus proamico monaſterij abbate īperante qꝛ in cōſequentiamtractatur de vtilitate monaſterij qꝛ per amicos monaſterij ꝓmouetur vtilitas ipſius qd̓ eſt verbū notabile.pͥmum tn̄ dictū videtur honeſtiꝰ ⁊ ſecurius vn̄ crederēꝙ pro amicis monaſterij poſſet religioſus eſſe aduocatus ſuperiore imperante per illud dictum Innotē.Ultimo hic queritur quid intendat iſte tex. dū diit ꝙ religioſi nō debent eſſe ſuſceptores vel executoreſforenſis negocij vel eccīaſtici. So. Inno. exponit verbum ſuſceptores.i. aduocati ⁊ ꝟbum executores.i. ꝓcuratores in foro ſeculari et eccīaſtico niſi in caſu h̓ excepto. ſed Hoſti. hic intelligit magis generaliter namcum iſta ſint vocabula generalia dicit ꝙ omīa officiaiudicialia ſunt eis interdicta ⁊ pro hͦ facit. xvi. q. i. c. depn̄tium. ⁊ ex hoc videtur ꝙ nō debent eſſe arbitri necaſſumere officium iudicādi ⁊ vide de hoc in Spe. ti.de arbi.§. ſequit̉. ꝟ. ſed quero diligenter. ⁊ ibi Io. an.in. c. pia. de excep. li. vi. per Io. an. tango in. c. quintauallis. de iureiur. vbi etiaꝫ pono nūquid poſſint eſſe arbitratores. adde glo. noͣ. in. d. c. de pn̄tium. q̄ dicit deabbate ꝙ abbas ſine alicuiꝰ mandato pōt eſſe arbiteret ꝓcurator. ⁊ facit. c. ſopite. jͣ. de cēſi. adde etiā notabile dictū Inno. in. c. vnico. de obli. ad ra. in fi. vbi dicitꝙ iura q̄ prohibent clericis ſeu religioſis officiū ꝓcuratōnis. ⁊ ſimilia loquūtur qn̄ indifferēter volunt execere hec officia. ſecus ſi volunt aſſumere talia officia īvna cauſa tm̄. qꝛ hoc ꝓhibere nō fuit de mente canonūqd̓ eſt noͣbile v̓bum et ſequitur Archi. in. c. peruenit.lxxxvi. di. Sed collec. s. c. xxi. ⁊ in. c. dilecti. de arbi.tenet cōtrariū. qꝛ hoc. c. loquit̉ indiſtincte ⁊ forte hocdictuꝫ verius licet pͥmum equius. In glo. ij. ibi necauditur. nota hāc glo. vſqꝫ ad fi. Ex qua primo noͣ ꝙmonachus ſeu quiſqꝫ religioſus non pōt agere ꝓ ſuomonaſterio tanqͣꝫ cōiuncta ꝑſona ſine mandato ⁊ ſatis videtur probari ex iſto tex. nam ſi non pōt eſſe aduocatus pro vtilitate monaſterij niſi abbate imperante fortius nec agere pōt nomine monaſterij. Secūdopōt intelligi hec glo. ꝙ religioſus non pōt agere tāqͣꝫcōiuncta ꝑſona ſine mādato vt in. c. nōnulli. in fi. ⁊ inc. ex parte decani. de reſcrip. et in iuribus hic allegatisin glo. tn̄ religioſus hoc nō poterit qd̓ eſt noͣ. dignuꝫ.pro hoc facit. qꝛ cognatio eoꝝ eſt in celis et ſolum inhis q̄ concernunt vtilitatem monaſterij. puta reſpectuſucceſſionis dicūtur habere cognationē in terris. vt ſcꝫmonaſteriū ſuccedat loco moͣchi in ſibi ꝯiunctis. vt ꝓbatur in. l. deo nobis. C. de ep̄i. et cle. facit. xvi. q. i. inc. i. Tercio pōt noͣri ex iſta glo. dum dicit ꝙ illa iuraloquūtur in factis pͥuatoꝝ ꝙ iura loquentia in ꝯiūctisdebēt vt admittātur ꝓ ꝯiūctis ītelligi in ꝯiūctis ꝯiunctōe carnali ⁊ ſic in factis pͥuatoꝝ nō aūt in ꝯiunctis ciuiliter ꝓut eſt clericus ꝯiunctꝰ eccīe vel religioſus moͣſterio. cōtrariū tn̄ in clericis ſentit glo. in. c. ſe. ⁊ dic vtibi dicam. In glo. fi. ibi ad alias alienatōnes extēditur nō bene hoc dictū glo. ꝙ verbum venditio extēditur ad omēs alienatōnes ⁊ ſic prohibitꝰ vēdere ꝓhibetur donare et ꝑmutare ⁊ vide ad ideꝫ tex. in. l. ſtatu.liberi a ceteris. ff. de ſta. libe. in fina. et per legiſtas in
