Transkription / 2 [403

De ordi. cog. cā reipublice. qꝛ nō ē priuilegiatus in hac cā niſi leſus. ſil̓e in p̄ſcriptione ꝯtra eccleſi priuilegiatā: ut nō currat preſcriptio niſi quadragenaria. eccleſia enim p̄ſcribes ꝯtra eccleſi nō facit ceſſare illud priuilegiū vt. jͣ. de p̄ſcrip. quaſi ꝑ totū. qꝛ ſola ē priuilegiata eccleſia cōtra quā p̄ſcribitur. Et idem dic in ſimilibus. ⁊ de hoc ꝑ Bar. in aucͣ. qͣs actiones. C. de ſacroſan. eccle. vbi plene ꝑ eū. Et vide ad p̄dicta bo. tex. ī aucͣ. de ſanc. ep̄i.§. ſed hoc de pn̄ti. ⁊ qd̓ noͣ. in. c. in pn̄tia de ꝓba. in gl. vltima. Nō ſcd̓o ibi ſpoliatoribus. ⁊cͣ. ꝙ ſpoliatus ſolū eſt p̓uilegiatus reſpectu ſpoliato rū: ut ante cōtentionē de ꝓprietate reſtituat̉ ſecꝰ ergo videt̉ reſpectu tertij ꝯparentis ꝓ intereſſe ſuo ar. ī. l. bona fides. ff. depoſi. ⁊ vide qd̓ noͣ. in. c. ij. sͣ. e. ⁊ lacius dicā in. c. in lr̄is. jͣ. de reſti. ſpo. Noͣ tertio ibi ante reſtōnem ⁊cͣ. ꝙ priuilegiū tributū ſpoliato: ut a ſuo ſpoliatore nō poſſit recōueniri. durat vſqꝫ ad re ſtitutionē. ⁊ ſic nō tollit̉ ꝑ ſententiā latā ī poſſeſſorio Ex quo infert̉ ꝙ agens actione iudicati ſuꝑ poſſeſſorio cōſequit̉ priuilegiū huius. c. ut nō teneat̉ rn̄dere ante reſtitutionē facti. qd̓ etiā tenet ſpe. in ti. de recōuentione.§. i. v̓. qͥd ſi ꝯuenio ⁊ ſe. facit qꝛ ſubeſt eadē rō pꝰ ſnīam. q̄ ante ne nudi ꝯtendamꝰ ⁊ inermes. ut in. c. frequēs de reſti. ſpo. li. vi. ⁊. ij. q. ij. ꝑ totū. Dic et oportere ut fiat plenaria reſtō. ⁊ ſic ut prius reſti tuat̉ fructus ⁊ expenſe. ut in. c. accedēs el. ij. ī fi. sͣ. ut lit. nō ꝯte. vbi dixi ⁊ vide qd̓ noͣ. in cle. vna. de cauſa poſ. ⁊ proprie. An aūt iſta duo pͥuilegia ſpoliati de quibus in tex. ꝯpetāt cōtra agentē ꝯditione. c. ſepe. de reſti. ſpo. vel. c. reintegrāda. iij. q. i. Io. cal. hͦ ꝙ ſic tu dic melius ut dixi in. c. i. sͣ. eo. Uenio mo re ſolito ad gl. ⁊ oppo. cōtra tex. videt̉ enī ꝙ vna actō nō repellat ſeu ſuſpendat reliquā ſed dꝫ ſuꝑ vtraqꝫ ꝓ cedi ſicut ſuꝑ duabus mutuis petitionibus. Iuxͣ re gulā qui prior agit ⁊cͣ. sͣ. eo. c. ij. So. ordinādo glo. qn̄qꝫ ꝓponunt̉ a diuerſis dua qōnes poſſeſſorie. qn̄ qͣꝫ actio ꝓponit petitoriū. reus poſſeſſoriū. ⁊ hoc du pliciter. qn̄qꝫ reus ꝓponit poſſeſſoriū ſuꝑ diuerſa re qn̄qꝫ ſuꝑ eadē qn̄qꝫ ecōtra actor ꝓponit poſſeſſoriū reus petitoriū. pͥmo cāu qn̄ ambe ſunt poſſeſſorie. vna nō ſuſpendit aliā. qꝛ ambe ſunt pariter priuilegi ate ut hic. ⁊ hꝫ locū regula. c. ij. sͣ. eo. Idē ⁊ fortiꝰ qn̄ ambe ſunt petitorie ut ī. c. i. ⁊. ij. de mu. peti. niſi vna ſit p̄iudicialis ad aliā d̓ quo dicendū ut noͣ. sͣ. c. xxi. Scd̓o caſu qn̄ actor ꝓponit petitoriū. ⁊ reus poſſeſſoriū. cōclude ꝙ aūt ſuꝑ diuerſa re aūt ſuꝑ eadē. pri mo caſu aduerte ad modū ꝓponendi aut deducitur poſſeſſorium per viam actionis: ⁊ nō ſuſpendit iudi cium prius intentatum: ſed procedit̉ ſic̄ ſuꝑ duabus petitionibus mutuis. ut probatur in. d. c. ij. Aut per viā exceptionis. ⁊ ea ꝓbata ſuſpendit̉ primū iudiciū non tamen per hoc conſequit̉ reſtitutionē. ut in. d. c. ij. ⁊ iō vide cōſiliū glo. an expediat reo potius habere rem actoris: ⁊ tunc excipiat. an potius rē ſuā. ⁊ d̓ ducat ꝑ viam actōnis. qꝛ ea probata cōſequūt̉ reſti tutionē Si vero ꝓponit ſuꝑ eadē re poſſeſſoriū tunc ſemper eſt vtilius deducere illud per viam actōis qꝛ hoc caſu actio hꝫ vim actionis ⁊ poſſeſſionis ⁊ excepttōnis. nā repellit actorē ab actione ſua. ⁊ cōſequit̉ reſtitutionem probata ſpoliatione ut in. c. ex coqueſtione. jͣ. de reſti. ſpo. ⁊ ibi videbitis rōem diuerſitatiſ ⁊ vide ſimilē glo. huic. ij. q. ij. c. i. Ultimo cāu qn̄ actor proponit poſſeſſorium ⁊ reus petitorium habet locū iſte tex. ut reus nō ſit audiendus ſiue ſuper eadem re: ſiue ſuper diuerſa ut hic ⁊ hoc hꝫ actio poſ ſeſſoria nō ex natura ſua qꝛ natura actionis ē conſequi nō repellere ut in. c. ij. sͣ. e. ſed ex priuilegio ⁊ ſic ſupernaturaliter. ne cogat̉ litigare ſpoliatus ⁊ hoc iueffectu vult iſta gl. vſqꝫ ad. ꝟ. itē recōpenſatio. Sꝫ ꝓ declaratione huius ꝑtis gl. ⁊ tex. quero nunquid actor ꝓponēs poſſeſſoriū habeat. neceſſe exciꝑe cōtra reū recōuenientē eū ſuꝑ ꝓprietate illius rei vel al terius? quidam ꝙ ſic alias teneret iudiciū ſuꝑ recon uentione. maxime cum iudex ē ordinarius vtriuſqꝫ. facit. c. i. de reſti. ſpo. quiſqꝫ enī pōt renunciare pͥuile gio ſuo. de regula. ad apoſtolicā. ⁊. l. ſi ꝗs in cōſcribendo. C. de pac. ſed Inn. Hoſti. ⁊ Io. an. ⁊ cōiter doc. tenēt oppoſitū. dicentes ꝙ proponeus interdictū coram ordinario vel delegato cōueniri vel recon ueniri nō poſſit de re pecuniaria. nec ē neceſſe ꝙ obij ciat ſpoliationis exceptionē. ſꝫ ſufficit ſi dicat nō es audiendus in hac cōuentione vel reconuentōe. qꝛ in hoc priuilegiatus ſum. qꝛ ꝓpoſui interdictū reſtitutoriū. Et pro hoc littera ibi reſtitutionis petitio. non dixit ſpoliationis exceptio. ⁊ ibi intentās non dicit opponēs. Nō obſtat ſi dicat̉ ꝙ ex ſolo facto meo impediam te agere ⁊ forte iniuſte. qꝛ falſe dico me ſpoli atū. prouocādo te ad iudiciū. nam huic malitie pote rit obuiare ẜm Inn. videlicet ut p̄figat̉ terminus agē ti vel petenti reſtitutionem; infra quem ſi non proba uerit quod intendit extunc procedetur in petitiōe al terius. jͣ. qui fi. ſint le. lator. quod noͣ. Nec obſtat etiam ſi diceres hanc diuerſitatem eſſe verbalem. cum ſit proponens qd̓ non eſt reus admittendus excipiat. Dic ꝙ immo ē magni effectus. nā ſi haberet de de ſpoliatione excipere tunc haberet ꝓbare exceptio nē ſuā. ut in. c. ij. sͣ. eo. ⁊ poſtea haberet ꝓbare ſpoli ationē in vim actiōis. qd̓ nō ē in hoc mō ꝓponēdi qꝛ tm̄ hꝫ fidē facere ꝙ pͥus intentauit poſſeſſorium. qd̓ adhuc pendet. ⁊ hoc de facili poteſt probari. Et ẜm iſta intelligo Inno. in. c. i. de mu. peti vbi dicit ꝙ ꝓponēs poſſeſſorium poteſt reconueniri ſuper propri etate niſi excipiet ⁊ ſic dic̄ debe̓ intellligi hͦ. c. ſufficit enī exciꝑe mō p̄dicto ⁊ ꝑ hūc tex. ī ꝟbo audiendꝰ. et ꝑ illud dictū Inn. dico ꝙ ad īpediēdā hāc recōnētio nē oportet exciꝑe ſeu allegare hͦ p̄uilegiū: antequam