quanto impetu delectatōnis in genera tōne liberaliter vipa ſe diffundit. vt quidem non ſentiat amaritudinem morſus mortis. Nimiꝝ cuncta ſua beneficia. non ſine magna dele ctatōne liberalis natura cōmunicat. Nanqꝫ generatiua vir tus medullam viuificam beneficialiter. cuꝫ ſuauitate largi­tur. iocunditate corfundit̉. et cui digeſtum cibum ſto­machus donauerit delectatur. Omnis enim donatio libera lis cum hilaritate eſt cordis. qm̄ eius effundere virtutem augere eſt virtuteꝫ/ ꝓficere in virtute. virtutem qͦꝫ poſſi dere. At vero illiberalis. tenendo auꝝ. ꝑdit ſemetipſuꝫ. et foris dum poſſidet intus veraciter nihil habet. Dolet ſi de derit. quia perdit. eo virtute non dedit. Si rapuerit de lectatur. et neſcit cecus ipſe āmittitur. Sed quid ha bet qui ſeip̄m non poſſidet. omina eniꝫ tranſeunt cum per­ſona. Et ꝓpter hoc qui cupiditatis eſt ſeruus. cuius eſt dn̄s. Diſperge bona. libenter dona hilarit̓. vt vna vir tute poſſideas vniuerſa. Ea quidem in ſempiternū ſis liber Quibꝰ auditis aquila ratōne liberalitatis ꝯfuſa/ in ſuꝑna Prouerbium ꝯtra iniquitatem ingratitudi volauit. De vipera et eiꝰ filijs. Capitulum. xxvi. nis. Rauida vipera cum ad maturitatem perfectam fe tus perduxiſſet. diros in ſuis viſceribus ſentiens morſus amara miniꝝ beneficij querimonia eis dixit Quid eſt hoc ſcelus quod facitis. Nunꝙͣ redditis bono malum. quia laceratis ventrem qui vos portauit. matrem occiditis que vos genuit. Que eſt iſta ꝯtra naturaꝫ nequi cia. et ingͣtitudinis ſeuicia tam ſtupenda. At illi dixerūt Quid eſt qd̓ nobis dediſti. feciſti mini vt delectares te ꝯcepiſti/ et in tetri carceris ventrem nos abſcōdiſti. Quid aliud circa nos egeris neſcimꝰ. Attamen ꝓdire in luce ap petimꝰ. et gratū mundi ſpacium affectamꝰ. Tunc mater adiunxit. Ecce quidem iam totum in rubiginem ingratitu dinis impegiſtis. Nanqꝫ non ſolum vt dignū eſt. nec ꝙͣtū ad generatōnis beneficiuꝫ pertinet reſpondiſtis. Sed qd̓