maius. immo quod peius eſt. ſpernitis. deprauatis et denegatis. atqꝫ qd̓ ſceleſtius eſt. matrem exinde leditis. etquod eſt ingratitudinis ꝯplementuꝫ. iam obliti tanti muneris eſtis. Nam qui beneficij recordat̉ ingratꝰ eſſe nondum in toto ſanxit̉. Reuera ego cōcepi vos ex medulliscarioribꝰ meis. Alui ex ſanguinibꝰ ꝓprijs meis. foui calore meo. portaui labore. ꝓmoui cum dolore. et in viſceribus ꝓprijs nocte ac die cuſtodiui timore. Nunc autem ꝓtantis beneficiis matri repēditis vicem mortis. Nimiꝝ inipſam directe venam bonitatis delinquitis in virtuteꝫ pijſſime largitatis peccatis. legem equitatis offenditis. etfontanam pietatis benefice obduratis. Luciduꝫ ignem caritatis extinguitis. ſplendoreꝫ veritatis fuſcatis Veruntn̄quia iniq̄ rependitis maluꝫ ꝓ bono. retribuet̉ vobis iuſtiſſime maluꝫ pro bono. Nanqꝫ iuſticia ingratitudini eſt grata minime. Nanqꝫ demeritorum reddit ei ſtipendia dignaEt propter hoc quia ingratitudine incepiſtis. Dira ingratitudine finietis et ſeua. Nam tu fili fecundabis ſororem tuam. et ipſate perimet. et tu filia fetus concipiesqui ꝯfeſtim crudeliter te occident. Et ſic vertet̉ vicium intormentum et ingͣtitudo ingͣtitudine punietur. Et erit ſoboles ingͣtitudinis cibus mortis. Quibꝰ dictis dolore viſceruꝫ extincta eſt. ¶ Prouerbium oſtenſiuum ꝓprietatum grati. De cane et lupo. ¶ Capitulum. xxvij.Anis a dn̄o verberatus cum ex doloribꝰ decumbēsclamaret. mox venit ad eum lupus non feritꝰ ſedſecurus. Sicqꝫ viſitator duriſſimꝰ atqꝫ grauiſſimus ꝯſolator. aſperrimis liniens. amariſſimis mulcens. afflictōne addens afflicto ꝓpoſuit dicens. Cur de amico clamore ꝯqueritis et grandi voce de homine lamētaris. Tucerte reus tibi es. qui tantū homineꝫ ſemper dilexiſti. namſunt ſtipendia meritoꝝ tuoꝝ. quia nocturno gelu et calore diurno. gregeꝫ cuſtodiuiſti/ ſuſcipe nūc dolorē. Cui quideꝫ canis gͣtiſſimꝰ. clara gͣtitudinis ſentēcia mox reſpōdit
