Liber dam. Quarto quid fecit ip̄e de quibuſdam hereticis Rome inuentis. quia non pepercit eis. niſi errorem deponerent. ⁊ rogat im peratorem vt parcat ſi redire velint. Ultimo orat pro eo. ⁊ commendat legatos prin cipis. De ſacroſanc. eccle. Anc. Ticius reliquit col legio beati Nicolai Queritur an valet. videtur ꝙ non. quia collegijs non poteſt relinqui. ſed hoc de illicitis. licitis poteſt. Emo poteſt. Pone tribus modis. vt hic notatur. On plures. Certus numerꝰ eſt in eccleſia conſtituēdus. ⁊ nulli addantur vel eligantur. donec redeant ad dictum numerum cum plures ſint. ⁊ illi qui ſunt vltra numeꝝ nō habēt priuilegiū quod habent infra numerum conſtituti. Emo. Duobus modis. po ne vt hic notatur Lacet. Primo dicit que mūera ſubit eccleſia. ⁊ que non. ſecundo excuſat eaꝫ a ſordidis. tercio ab extraordinarijs. quarto a ſuꝑindictis. quinto a tranſlatione predij in fiſcum propter non ſolutum tributū. ſexto generaliter a quolibet preter illa duo que ſubicit. ſcilicet canonicam illationē. et id quod datur in aduentu principis. ſepti mō punit. vt excommunicentur ⁊ deporten tur qui contrafecerint. Ccreſcere Eccleſia theſ ſalonicen̄. ex cuſatura tributis. ⁊ beneficio ſpeciali. vt cum res alioꝝ non dicat ſuas. fradando fiſcum. Vi ſubpretextu Laicus fecit ſe eligi Canonicum ſancti Petri. vt euitet munera laicorum. non euitet. ⁊ alius canonicus eligatur qui videatur idoneus epiſcopo. ⁊ primatibꝰ ec cleſie illius. Ubemus. Primo ꝓ hibet alienationem fieri rerum eccleſie con ſtantinopol̓. deuolutaruꝫ ad eam quocūqꝫ titulo. ſecūdo penas imponit. tercō excipit caſū. ſi quis ab eccleſia petat fundū ſibi da ri poterit hoc modo habere vt vſum habeat ab ipſa eccleſia tempore vite ſue. vel certo tempore. ⁊ ipſe de ſuo det iure dominij ſi milem rem incontinēti eccleſie. ⁊ finito pre dicto tempore vtraqꝫ redeat ad eccleſiā. ve runt vtriuſqꝫ habeat vſufruc. al̓ nō tenet. Icut. Prima pars prohibitoria eſt legis ſubemus. ⁊ ponit autenticas. Secunda penas imponit in iconomum. in recipie tem. in ſcribentem Tercia permittit contra ctum emphitheoticum. ⁊ ſignatur auten̄. ſi quas ruinas. cuius caſus talis eſt. Eccleſia vl̓ locus religioſus habet domos xui. vult eas dare in emphitheoſim. ipſa nō poteſt eas edificare. queritur io an poſſit. ſecundo ſub qua penſione. Ad primum reſpondeo ꝙ poteſt. ita ꝙ emphitheo ta lignis ⁊ lapidibꝰ domum reparet. Ad ſe cundum reſpondetur deſignando. aut ſtatim tempore ꝯtractus anteqͣꝫ edificet velit ſoluere penſionē. ⁊ tunc minuatur antiqua penſio vſqꝫ ad terciam. quam terciam preſtabit. aut vult edificare. ⁊ poſtea incipere ſoluere. ⁊ tunc eſtimabitur quantum plus valet ſolito. ⁊ medietas eſtimationis det̉ eccleſie. puta ante ruinam ſolita penſio fuit duodecim. poſt ruinam nō dabitur niſi ter cia ſolite penſionis. ſcilicet quatuor. Si ꝑ edificationem autem melioratur intantum ꝙ penſio valet ſedecim. tunc emphitheota tenetur ad medietatem. ſcilicet quatuor ad ditorum vltra ſolitas penſiones. per redificationem ergo tenebitur ad ſex. Uel dic ſcd̓m Azonem. vt in ſumma. ꝙ dabit tan tum quantum accipi poterat re. id eſt. edifi cio exiſtente ruinoſo. ⁊ dabit medietatem additarum penſionū per refectionem. ⁊ hoc videt̉ velle. ſꝫ videt̉ ꝙ minus debet p̄ſtare qn̄ reedificauit ⁊ tantū onus ſuſtulit qͣꝫ qn̄ nō reedificauit. huic obiecōi rn̄det varneri us qꝛ ab inicio ꝯͣctus primo caſu incipit ſol uere plus ſoluit in tꝑe. iō minus inqͣꝫtitate
zum Hauptmenü