Seite
Liber Incip. liber nonus. Qui accuſare non poſſunt. Rius Prius ac­cuſabam te actione iniuriarum qꝛ ſeruuꝫ meū verberaſti die dominico. recuſa­ſti me quia eundeꝫ ſer uum occidiſſeꝫ die ſa bati precedente. l. cor de ſic. q̄ accuſatio p̄ferri debeat querit̉. ℟. ꝙ tua. Et ſi contra me lata fuerit ſententia admittar ad accuſationem meam ſi non ad mittendus ſum. Si ſecundinus. Teneba tur ticio ī x. et deceſſit ticius filio ſuo herede inſtituto cui dedit tutoreꝫ. Secūdinꝰ conuentus ꝓ­tulit inſtrumentuꝫ quo continebat̉ ſoluiſſe ſe. An tutor nomine ſuo inſtrumentū argu ere poſſit de falſo querit̉. Dicitur ꝙ ſic. Si ſuccūbat non erit infamis niſi euidens ca­lumnia apparuerit. Qui­Ille qui vult accuſare duo face re debet.ſ. inſcribere et fideiuſſ. dare de accuſatione ꝓſequenda. Si ꝟo ac cuſatus comꝑeat. accuſator nō. punitur ar­bitrio iudicis et condemnabitur accuſator in expenẜ. Uxor. Mulier vult accuſare inter­fectorem conſobrini ſui. An ſit admittēda q̄rit̉. Dicit̉ ꝙ ſic. Senatus mulier. l. cor deſicca. aliquem accuſare non poteſt niſi ſuam vel ſuoꝝ iniuriā proſequa­tur. Si ergo filius tuus tutoreꝫ habeat. et contra pupillum actū fuerit et obtentuꝫ per inſtr̄m ſed ipſa ſitutor ꝓprio ſuo nomine ac cuſare poterit inſtruentum de falſo. Accuſatio. Si aliquē accuſare incepiſti. ⁊ poſtea te velle deſiſtere fueris proteſtatus. quomīus accuſatiōeꝫ repetas tibi p̄iudicaſti. quia am plius accuſare non poteris. Si ea. Si mulier aliquē accuſare vo­luerit. vel accuſauerit. ⁊ morā fecerit. nec ad eam venerit. iudex certū tem pus ei dabit infra quod ſi non venerit pre ſumetur defeciſſe et receſſiſſe alite. Non. An miles in publico iudicio aliquē accuſare velit ſit admit tendus queritur. Dicit̉ ꝙ ſic. Si ſuam vl̓ vel ſuorū iniuriā proſequatur. Unde ſi in terfectoreꝫ conſobrini ſui accuſare velit be­ne poterit. Non ignorat. Similet quē accuſare velit qꝛ dicat eum filiuꝫ ſuū interfeciſſe. An ſit admittenda querit̉. Dicitur ꝙ ſic. Si ap­pareat ꝙ ſit mater. Si crinen­Similes ſuā vel ſu­orum iniuriam per ſe quendo aliqueꝫ accuſare voluerit. inſcribet et ad penam talionis ſe obligare debꝫ ad hͦ vt audiatur. Data. Si domuꝫ meā cōbuſſiſti an .l. cor. de ſic. accuſare te poſ­q̄ritur. Dicitur ꝙ ſic. De. Mulier ad actioneꝫ non admittit̉ niſi ſui vel ſuoꝝ iniuriaꝫ proſequa tur. et ex hoc examinabit preſes. ſine auteꝫ in preſcriptiōe accuſabit in omnibꝰ illis ca ſibus quibus autiquo iure ſibi promiſſum vel ſi vbicūqꝫ mulier accuſat ſine inſcripti­one accuſabit. Uel ſic. mulier accuſat ſine ī ſcriptione in illlis caſibꝰ in quibus ei ſpeci­aliter accuſare permittit̉ iſte exceptiōes fa­ciunt ad illam literaꝫ. Scd̓m antiqui ⁊cͣ. ⁊ lege finem cū prin. vſqꝫ ad verbū. ſcd̓m an ti. l. ſta. accuſabit ſubandi non exacta in pre ſcriptione tantū in illis caſibus ſupple de qͥ bus ſpecialiter eſt eis conceſſum.ſ. accuſare ſine inſcrip. hoc eſt de vnico tantuꝫ caſu.ſ. in crimine ab ige. Si mag̓. Frater frēꝫ de crimine ca pitali volens accuſare nō audiet̉ ſed in exilium relegabitur. Propter. An mulier filium ſuuꝫ vite ſue inſidianteꝫ ac cuſare poſſit q̄ritur. Dicit̉ ꝙ ſic. Niſi a tali intentiōne eam mr̄na pietas reuocauerit. Criminis. Infamis accuſare n̄ poteſt. Si ergo inte gre fame fuerit et quē accuſare voluerit qͥs ſine calumnie periculo poterit. Cum ac. Duos ad accuſationeꝫ tercij nō eſt admittēdū