LiberOn idcirco.Seiuspluresſeruos habebat. ab eis recepit quandā ſummam pecunie. ⁊ factū eſt publicū inſtr̄m inter dn̄m ⁊ ſeruos ſuos ſuper hoc. vocat poſtea illos ſeruos ſuos qui dicūt ei. Dn̄e decetero non potes nos vocare ſeruos. qꝛ feciſti pactū ⁊ inſtr̄m nobiſcū ſicut cum liberꝭQuerit̉ quid iuris. Rn̄det̉ non minꝰ poſſum mouere queſtionem et etiam heredesmei.Umquis.M. quandaꝫquantitateꝫ qͥfuit debita naturaliter. indebita ꝟo ciuil̓r.legauit michi in teſtō minus ſolēni. ſoluitmichi errando in iure. vult ipſe repetere.Querit̉ quid iuris. Rn̄det̉ ꝙ non. qꝛ iniure errauit. ſecus ſi in facto.Uamuis.Mulier q̄damerrat in iure obmiſit petere bonoꝝ poſ. erat minor vult mōpetere. ꝯſuluit dn̄m meū qui dicit ei. quare non petiſti. credebā curſum tꝑis michinon nocere. dicit ei modo nō potes petereqꝛ in iure erraſti. illa dicit. minor ſum. xxv.annis. dicit ei. ſi ita eſt rōne etatis bn̄ petere potes.OnſtitutionesNli liceat ignorare vl̓ diſſil̓are ꝯſtitutiōes imꝑatoris. ⁊ d̓r ille ſil̓are qui non ſcit eas. vl̓ cūſcit ſe neſcire dicit.Ec paſſim.Quia mulieribꝰ ſuccurrit̉qn̄qꝫ crederet aliquis ꝙ indiſtincte ſuccurreretur. ita vt liceret eis ꝯtra pacta ſua venire paſſim et indiſtincte. hoc remouet ⁊ dicit vt in lr̄a.De preci. imꝑa. offe.Icet.Dn̄s meus qui pl̓eshabebat ẜuos occiſuseſt a quibuſdā. vnus de iſtis ẜuisadijt imꝑatore. narrauit factū. ⁊ nullus deparentela ſua hoc imꝑatori voluit intimare. rogans ⁊ ſupplicās imꝑatori vt reſcriptum cōcederet aliquibꝰ iudicibꝰ. ꝙ de morte eius facerent inquiſitionē. dicit ei imperator. frater tu ſeruus es. non potes de iure admitti ad poſtulandum reſcriptum. verum tn̄ qꝛ actum eſt delictū. ⁊ ꝓpter tuū laudabile ꝓpoſitū. vt alij ſerui fiant fidelioresdn̄is ſuis. dabit̉ tibi reſcriptū. vade ergocum reſcripto nr̄o ad p̄fectu pretorio. qͥ tevt decet libenter audiet. ⁊ vindictā ſeueriſſimam ꝓut ꝯuenit malefactoribꝰ imponet.Uotiens.Caſus iſtius. l.ponitur duobꝰmodis. Primo ſic. dn̄s meꝰ acceſſit imꝑatorem. dixit. dn̄e habeo creditorē. qui totadie vexat me petēdo debitū. peto reſcriptūne poſſit me ꝯuenire infra quinquennium.Rn̄det imꝑator. bn̄ tibi ꝯcedimꝰ. vult mōaliud reſcriptū petere ne in perpetuū poſſitꝯueniri a ſuo creditore. dicit imperator. cōcedere non poſſumus ſine magno damnoaduerſarij. Alio modo pone in creditore qͥvolebat impetrare reſcriptū. ne aliqua exceptio poſſit. ⁊c. ⁊ tunc plana eſt.Edamnum.Non poteſt qͥs petere reſcriptum qd̓ ſit damnoſum fiſco velcōtrariuꝫ iuri.Niuerſa.Limitat legē quotiēs. s. e. ſcꝫ vt cōpetens detur fideiuſſor de ſoluenda pecuīatempore ſtatuto.Niuerſis.Dene verumeſt ꝙ ſeruilisꝯditionis homīes non admittūtur ad impetrandū reſcriptū vel ſupplicandū verū cuꝫfuerit impetratū bene valet nec refert a quofuerit impetratumIquis.Dn̄ ſcitis ꝙ a preſecti pretorio ſnīa nōapponitur. pone. tulit ſnīaꝫ ꝯtra ius. ſupplicauit ꝯtra ſnīam. ille auteꝫ qui ꝯgnouit deſupplicatione ꝯfirmauit primā ſnīam. vultiterū dn̄s meus ſupplicare. Queritur anpoſſit. d̓r ꝙ non pōt ſuper eodē negocioEſcripta.Pluribꝰ modislegitur ẜm pla. ponit̉ ſic. Dn̄s meus impetrauit reſcriptū permendaciū. Queritur an valeat. d̓r ꝙ non.ſed p̄cipit imꝑator reſeruati reſcriptū a iudicibꝰ niſi tale quid ꝯceſſum ſit qd̓ non nocet alij ⁊ ꝓſit petēti. vel tale qͥd pene remiſſionē obtineat. Alij aliter ponūt cū reſcriptū impetratū ſit ꝯtra formā iuris n̄ valebit.
