Secundus eius beneficio impetrato ⁊ obtento procurator ſuus iudici inſinuet. et tantum numerum annorum probet. miſſo procuratore per teſtes idoneos vel inſtrumentū nulla probandi ſe neceſſitate ſagacem imminēte neceſſitate. quibus omnibus ſubſecutis tanqͣꝫ maior res ſuas adminiſtrare pote rit Excepit hoc ꝙ predium ſine decreto pre toris alienare non poſſit. Et ſi minor qui impetrat veniam etatis fuerit ſenator doceat ſe idoneum eſſe coram prefecto pretorio Alij romani coram pretore. alij coram preſide. Si autem ſine predicta ſolennitate venia etatis fuerit impetrata. omni careat firmitate Eos. Si minor veniam etatis impetrauerit ⁊ obtinuerit. an id̓o re rum ſuarum immobilium alienatio ſine decreto iudicis concedatur. Rn̄. ꝙ non. nec īpotheca ſcilicet vt obligare poſſit. ſed quātum ad hoc oēs habet ꝑi. condicio. ſcilicet eorum qui impetrauerunt. et eorum qui nō impetrauerunt Si quis. Minor michi decem ꝓmiſit cum eſſet legittime etatis. poſtea exiſtens vinginti annoruꝫ ve niam etatis impetrauit. volo petere decem quaſi legittime etatis. an poſſim queritur. Rn̄. ꝙ non. Illa enim verba perfecte etatis vel legittime intelligenda ſunt de ea etate que per annorum curricula recepit completiōem que non a beneficio principis ſuꝑ pletur. niſi de ea ſpecialiter dictum eſſet. et hoc intelligendum eſt in ſubſtitutione cum dicitur. Subſtituo illum cum erit legitime etatis. vel illi reſtituto heredem cum erit legitime. Cum ergo legittime etatis erit neceſſario intelligendum eſt de etate. xxv. annorum. Si maior factus ratum habuerit. I inter minoreſ Habebat minor cum minore rem communem. ſine dolo facta eſt diuiſio. ma ior factus ratum habuit quod factum erat expreſſe dicendo. Ratam habeo diuiſionem vel tacite. vtputa tollendo partem. ſi erat fundus. an poſſit reſtituiſi dicit ſe leſum queritur. Rn̄. ꝙ non. ſiue in diuiſione interuenit ſcriptum ſiue non. Qui poſt. Quicunqꝫ minor in minori etate geſſit. ſi maior factus ratum habuit non retractabitur. Ubi et aput quem. Iquid. Minor cum minore cauſam habuit coram delegato principis. et ſuccubuit. vult reſtitui cōtra ſententiā. an preſes reſtituere poſſit queritur. R. ꝙ non ſed ſolus princeps. vel dic ꝙ lata fuit a vicario principis. Quoniam. Inter minorem bononien̄. ⁊ ma iorem mutinen̄. facta erat tranſactio ad decem. que dedit minor nomine tranſactionis. vult reſtitui. vbi debeat agitari reſtitutionis cauſa queritur. Reſpondetur ꝙ vbi res ē que petitur. ⁊ ita coraꝫ mutiū. vel vbi reus habet domicilium. Cum ſancimus. A quibus iudicibus danda eſſet in integrum reſtitutio ſiue a maiore ſiue a minore. ſi a minore eſſꝫ petita olim dubitabatur. Statuit ergo im perator vt tam ordinarius iudex qui iuriſdictionem habet cum adminiſtratione. et tam delegatus ab ordinario qͣꝫ delegatus a principe dare eam poteſt. ⁊ hoc in prima An autem arbiter qui promiſſarius. an arbiter datus ſine pena vel delegatus ab eo qui iuriſdictionē non habet cum adminiſtratione reſtituere poſſit queritur. Reſpōdetur ꝙ non. ⁊ hoc in ſecunda. In tercia redit ad primum dicens. ꝙ tantū hijs iudicibus de quibus in prima parte facta ē mē cio licitum eſt reſtitutioneꝫ dare ſiue fuerit ſpecialiter cauſa reſtitutionis delegata ſiue vniuerſitas cauſaruꝫ ſiue aliqua ſpecialiter incidit cauſa reſtitutionis. puta per reconuentionem De reputationibus.
zum Hauptmenü