Liber Hic dicit ꝙ ſi mulier auxit petrare licentiā donandi. mariti decipiebāt Uella. dotē. maritus poteſt augevxores ⁊ nō inſinuabant donac̄. vt ſic ꝓ inre donationē. ⁊ ſi vir non tenet̉ aliqͦ debito fectis haberent̉. ⁊ ſicut dos p̄t ꝯſtitui ꝯſtan tūc poſſunt augeri donationes aūt de rebuſ te matrimonio ita ⁊ donac̄. ꝓpter nupc̄. Et mobilibꝰ. ſi ꝟo maritus grauet̉ ere alieno licet fiāt ꝯſtante matrimonio nō debet dici tūc debeat augere dotē ⁊ donatōneꝫ de rebꝰ ſimplices donatōes. ſed ꝓpter nupc̄. nō tn̄ immobilibꝰ. qꝛ tn̄ ſi mulier haberet predia debet donatio eē maioris qͣꝫtitatis quā dos ⁊ res īmobiles ⁊ augeret dotē de rebꝰ moEt ſi fuerint aliqua pacta inter viꝝ ⁊ vxorē bilibꝰ nō gauderet aliqͦ priuilegio. puta de dote vel donatōe lucranda illa obſeruent̉. ſi nec ſuꝑ donac̄. fiat pactū ſed ſuꝑ Mulier copuladote. tūc pactū factū in dote intelligi repeSi conſtate: ut ſibi ticia ima tū in donatione ꝓpter nupc̄. pacta tn̄ q̄ fiūt ritū. ⁊ paruā dedit dotē. ⁊ ille paruā donati de dote lucranda vel donac̄. intelligi debēt ī onē. an poſtea ꝯſtante mr̄imonio poſſit aupartibꝰ ⁊ nō in qͣꝫtitatibꝰ. verbi gratia muli gere dotē vel ille donationē. ⁊. ℟. ꝙ ſic. inex dedit michi dotē. xxx. ⁊ fecit pactū de doqͣꝫtum aucta eſt dos. Item illa dedit doteꝫ te lucranda ꝓ tercia. ⁊ ego dedi pro donac̄. ille donationē n̄ fecit. ſi illa vult augere doxv. ⁊ fecit pactum ſimile vxor. habebo. x. ab tē ille donatōeꝫ facere p̄t vt equalis ſit qͣꝫtiea. ⁊ illa lucrabit̉. v. Si āt mulier fecit mitas tā dotis qͣꝫ donatōis. ſi faciunt pactū de chi pactū de lucrāda tercia ꝑte dotis ⁊ ego nō reddenda dote vel retinēda illa debebūt de lucranda ꝑte quarta donac̄. ꝓpter nup. obſeruari. Et bona mariti tacite erunt oblitūc illa tercia deducet̉ ad quartā. ⁊ donatō gata ꝓ illa quātitate quā mulier adiecit ab ante ⁊ poſt mr̄imoniū poteſt inſinuari. eo tꝑe quo aucta eſt dos. et ſicut vir ⁊ vxor Autentica. poſſunt augere dotē ⁊ donationē ꝯſtāte ma Poteſt poQuod mulier. tuare. latrimonio. ita poſſunt diminuere niſi ī caſu verbi gr̄a. maritus vel vxor ſuſcepit filios antiqua dicit ꝙ maritus debet inſinuare doexprimo matrimonio vult ꝯuolare ad ſecū nac̄. dicit ꝙ nō eſt neceſſe vt inſinuet̉ ſiue dū matrimoniū. tūc ſi vult mulier dotē vel maritus fecerit dona. in vxorē. ſiue ecōuerpartē dotis dare marito non p̄t. niſi tm̄ det ſo. ⁊ qd̓ dixi nō eſt neceſſe donac̄. inſinuari vnicuiqꝫ filioꝝ quos ſuſcepit ex primo ma veꝝ eſt ad mulierē ꝙ ſi vxor fecit ei pactum trimonio qͣꝫtum dat iſti ſecundo marito. ⁊ de lucranda dote maritus petere nō poteſt hoc caſu mulier n̄ p̄t diminuere dotē ī fraDe nupc̄. dem filioꝝ iure p̄ſumēte contra eā ꝙ aliud agat ⁊ aliud agere ſimulet. pone enī ꝙ muSicu Mperialis. de mulier dedit cauſa dotis marito. c. ⁊ vult modo diminuere dotē nō p̄t. ſeretur hominibꝰ. ita princeps Autētica. vult ꝓuidere ſubiectiſ ⁊ eis mi Lex codicis dicit ꝙ maritꝰ ſericordiā impuri. dicit ergo ꝙ ſi mulier in Sed la. poteſt facere donationē domeretricio degens penitere voluerit. poterit poſtea nubere cuicūqꝫ voluerit. dum tn̄ nam. auten. īponit neceſſitatē facere donationē. ⁊ mulier ſi velit ſoluere dotē ⁊ mariinterueniāt dotalia inſtrumēta. nec vocabi tur poſtea ſcenica. ⁊ filij nati legittimi erūt. tus eā nolit acciꝑe p̄t eā ꝯſignare ⁊ depone⁊ ſuccedent ex teſtamento vel ab inteſtato. re corā iudice ⁊ corā teſtibꝰ. dicit. mulier ſe nec nocet eis ſi nō nubāt ex quo eis permiſeſſe paratā ſoluere ſecundū pactū ꝙ fecit d̓ ſuꝫ eſt nubere. qꝛ eis filij poſtea ſuſcepti ſuc lucranda donatione. cedūt. ⁊ licet mulier petat priuilegium ſiOlim ſi donatio fie Cu Multe. bat vltra quingētoprincipe ei cōcedat̉ mūda erit. ⁊ filie poſtea ſuſcepte ſcenice non dicent̉. ſed iam nate ſolidos nō valebat ſine inſinuatione. qꝛ iltn̄ impetrare pn̄t priuilegiū ⁊ nubere cuicūle qͥ donabat debebat notificare p̄ſidi ⁊ im
