Seite
Sextus. Manumiſſionis. Ser­uū tu­ummi chi tradidiſti vt eum manumitterē ⁊ manumiſi an eum poſſim in ſeruitutem re uocare queritur. ℟. ꝙ non et licet ei operaſ impoſuerim petere operas nō poſſum ex ne ceſſitate manumiſi. Qui numus. Si tibi. x. de­di vt ſeruum meū manu. ⁊ pro operis pecuniā exegiſti eā vt indebite ſolutam reddere compelleris ſiue fuerint opere impoſite ſiue non. Si quam. Si te manumiſero ⁊ operas īpoſuero ⁊ eaſ tibi vēdidero puta pro. c. an ad preciū mihi tenearis querit̉. ℟. ꝙ ſic niſi hon. ⁊cͣ. q. d. patronus promittis michi. x. ſi me offende ris ⁊c̄. vt. ff. qn̄ in rem ac. non da. l. i.§. qͥbꝰ ſed tu manumiſſus liberam hēbis teſtamēti factionem. Mater. Rogaui in teſtam̄to meo matrem meam vt ſeiū ma nummitteret poſt quinquēniū mamiſit poſt annū excauſa aliqua operas impoſuit dicit̉ ꝙ illa impoſitio operatū tenet ante quīquē nium finitur et eas petere poteſt ſed nō vl­tra ſed ſi nō exhibeat reuerentiam puta de­aſſurgendo ei caſtigabitur. Liberti. Si ſeruū meum manumi­ſero et operas impoſuero ⁊ deceſſero extraneo heredi ad preſtationem operum nō tenebitur neqꝫ liberta marito pa trone ſue. Nec pa. Future opere preciū pr̄o nis a liberto extorq̄re non licet ſed bene licꝫ accipere ſi conſentiat liber tus ⁊ hoc ſi recta opera ſit impoſita preterite autem poteſt. libertus autē duos habēs fili­os ſiue ſemel ſiue diuerſis temporibus ad operas non tenetur. Siquis. Si ſeruum tuum pecu­nia ſua redimero ⁊ eum manumiſero an ei operas imponere poſſim vel vt ingratum ī ſeruitutem reuocare. ℟. ꝙ non quo ad alia tamen habet in eo iura patronatus. Liberte. Si libertam tuam in vxo­rem duxeris tibi preſtare operas cogenda non eſt etiam diuortio fac­to cum alij inuito te nubere non poſſit ⁊ hoc contentus eſſe debes. Ticius. Deceſſit pater familias et ſeruo ſuo ī teſtō reliquit li­bectatem poſt lapſum triennij ſub hac con ditione vt quod ſibi in vita preſtitit puta diuinum obſequium heredibus preſtaret mortuo teſtatore preſtit vſqꝫ ad diem p̄­ſtande libertatis et aſſecutus eſt eā an̄ vlte rius ad illud teneatur querit̉. ℟. ꝙ nō qꝛ nil pecuniarum ipſi fuerat relictum. Ex liberta. Si liberte tue nuben di preſtitiſti aſſenſuꝫ ad oꝑas tibi nō tenebit̉ ꝓpt̓ turpem ſuſpi onē mei cum ius patronatus reunes puta quia cōſiſtit in aſſurgendo et in ſuccedēdo Qui­Seruum tuum ma. vbi mora ri voluerit poterit morari ita tn̄ vt operas preſtare tibi poſſit nec ab heredi­bus tuis in ſeruitutem reuocabit̉ niſi ingra tus nec iura compellunt libertum ſtare cum patrono. In redi. Si libertum meum qui ad operas mihi tenebat̉ occultaſti eas operas ad quas preſtandas mihi obligatus eſt reddere compelleris. De bonis libertorum. vltum. Si ſeruum meū ſua pecuīa redime tis ⁊ manumiſeris an ius ſuccedendi in bo nis liberti ex teſtato vel ab inteſtato per con trata. tibi competit querit̉. ℟. ꝙ nō. ſi aūt pecuniā mihi dedit ⁊ eū manumiſero ſucce dam Si ergo ob debitum aliquod dāna­tus fuero et mihi fiſcus ſuccedit an in iura liberti ſuccedere debeat querit̉. ℟. ꝙ ſic. Liberti. Si te conſentiente libertꝰ tuus ancille prīcipis ſe cō­iunxerit in eo cōmodum patronatus admit titur. Si quis Seruum tuū inter viuos vel vltima voluntate ma­numiſiſti ⁊ ei dixiſti remitto tibi iura patro natus querit̉ quid conſecutus fuerit iſtare miſſione. ℟. ꝙ tantum conſequitur quātū