Seite
Liber Si magiſter militū rē mobileꝫ vel de ſuo. vel īmobilem vl̓ de ſpolijs hoſtiuꝫ dederit. ſiue in bello ſiue extra militibꝰ dat. et ſi nō fuerit inſinuata vires habeat. Idem eſt. ſi detur pecunia illi cuius eſt domus cōbuſta in refectionē. vel ꝓmittatur vel qꝛ non ſolu­ta repeteretur ꝓmiſſa nō. et nō ſoluta exige­tur nō obſtante quod inſinuata donatio nō fuerit ita vt accipiēs in refectioneꝫ domus cōuertit et non in aliam cauſaꝫ. et ſi dubi­tetur an tot expendāt̉ vl̓ nō ſacramento ac cipiētis declarabit̉. Alie aūt donatiōes om nes valebūt vſqꝫ ad quingentos ſol̓. Uerba. Olim ſi fiebat dōatio ne ceſſaria erat quedaꝫ ſolē­nitas verboꝝ. hoc mō. Do tibi rem iſtaꝫ ſex tercij minus vnius aſſis vel. iiij. Hodie aūt non eſt neceſſaria talis verboꝝ ſolennitas. Sed reiiciatur quid eſt ꝟbis opus eſt rerū effectus nullus ſequit̉. Si ergo fiat dona­tio ſiue quecūqꝫ predicta reiciāt̉ nec refert an fuerit huius ſolennitas remiſſa. aut poſi ta qꝛ omnimodo valebit donatio. De dona. que ſub mō. Ido. Auus nepti ſue hoc pacto prediū dedit vt ſubminiſtraret ei alimenta nō fe cit quod cōuenit qualiter auo ſuccurrat̉ q̄­ritur. ℟. ꝙ vēdicabit p̄dium et neptē con­ditione ſiue ꝑſonaliter habebit obligataꝫ. Si reum. Dediſti mihi p̄dium hoc pacto vt poſt mor tem meā ad te rediret. An valeat donatō querit̉. Dicit̉ ꝙ ſic. et ꝯuētio ẜuanda eſt. Quotiens. Soror mea dedit mihi p̄dium. eacō ditione vt tenerem ꝑ. x. annos et eis elap­ſis reſtituerem ticio. ſi non ſtem placitis. ſi ticius ſibi dari ſtipulatus nō fuerat habebit aduerſus me cōditioneꝫ ſine cā. Iteꝫ aget ea actione qua ſoror mea egiſſet ſi non ceſ­ſiſſet in fata. Perfecta. Pater tuus dedit mi hi prediū poſt elapſis multis tꝑibus voluit pr̄ apponere conditio nem vel que conſiſtebat in dando vel in fa ciendo. An ſit audiendus queritur. Dici­tur ꝙ non. Siquid. Donauit ml̓er filie ſue predium ſi infrabiēniuꝫ pr̄ ſuus emanciparet eam. pater nō emanci pauit ſed deceſſit infrabiēnium. et ita filia ſui iuris morte pr̄is effecta eſt. vult mater reuocare p̄diuꝫ quaſi cōditione nō exiſten­te. An poſſit q̄ritur. Dicit̉ ꝙ non. Quia n̄ refert quomō ſit ſui iuris effecta vl̓ emanci patione vel morte. et hoc ad ſil̓itudinem le­gati ita relicti. vn̄ ſi filia prediū poſſidet nō reuocabit̉ ſi non vendicabit. De reuo. dona. Tſi perfectis Dedi liberto quoddam p̄diuꝫ extitit mihi ingra­tus. An reuocare poſſim q̄ritur. Dicitur ꝙ ſic. Ideꝫ ſi dedi ſibi pecuniā et ex ea fundu comꝑauit. Ceterim ſi dum ego viri reuoca ui reuocabitur alias heres meus reuocare non poterit. Si apud. Mulier dedit p̄dium nepti ſue et inde cōfec tū fuit inſtrumentuꝫ. ſubripuit ml̓er inſtr̄m et cōbuſſit. et per hoc volebat p̄dium reuo­care. An poſſit q̄ritur. Dicit̉ ꝙ non. Cum. Uult qͥs reuocare qd̓ dedit eo p̄textu ꝙ dicit ſe in fraudē creditoꝝ donaſſe. An ſit audiendus queri­tur. Dicitur ꝙ non. Uelles. Mulier donationeꝫ in fi­liam factā vult reuocare eo p̄textu. ꝙ dicit maritū vel alios amicos ſuos preſentes nō fuiſſe tempore donatio­nis. An ſit audienda. Dicit̉ ꝙ non. Hijs. Ml̓er vult reuocare id qd̓ de­dit filio ſuo. quia extitit ſibi in gratus. An poſſit q̄ritur. diſtinguitur. Aut conuolauit ad ſcd̓m mr̄imonium. aut non. Si eſt alienata non reuocabit ſi an reuo. ſi conuolat reuocabit. Si vero mr̄ ſecūdo n̄ nupſerit ſed alias meretricādo fedam vitā duxit indiſtincte nō reuocabitur. Autentica. ꝙ mat. Lex. C. dicit ꝙ mr̄ cōuolat ad ſecūdas nuptias vl̓ ſi ali as meretricetur do. reuocare nō poteſt. Au tentica corrigit dicens. ꝙ pōt in tribus ca­ſibus ſi vite eius fuerit inſidiatus. ſi eaꝫ ac