Seite
De acqui. here. ditione. tunc: aut non habet ſubſtitutum ſeu coniunctū ⁊ tunc aditione vnius habet totum. ut. l. cuꝫ heres.§. fi. sͣ. e. l. ſi quis ita. de here. inſti. Aut in parte conditionali habet ſubſtitutum: ⁊ tunc adeundo non erit heres: niſi pro parte pure relicta: ut. d. l. cum heres.§. fi. tamen exi ſtente condi. erit etiam in alia parte ſine noua aditione: vt. l. ſi tu ex parte in prin. sͣ. e. ⁊ erit heres eodem modo quo teſtator diſpoſuit: nec poſſet vnam partē habere iu re inſtitutionis. aliam iure accre. ut no. in. l. ſi quis heres in prin. sͣ. e. in fi. etiā ſi inciperet a repudiatiōe. Nec ob. .l. ſi tu ex parte. in fi. sͣ. e. quia ibi due partes deferuntur diuerſo iure.ſ. inſtitutionis ⁊ ſubſtitutionis. rōnem īfra dicā. Si vero in parte cōditionali non habet ſubſtitutuꝫ ſed coniunctum: tunc adeundo partem pure relictā eſt heres etiā in illa parte partis cōditionaliter relicte quaꝫ habiturus eſt in omnē euentum.ſ. in eo qd̓ ſibi accreſce­ret cōditione deficiente. in reliquo ſpectat̉ conditio: ut. .l. liber homo.§. fi ita. de here. inſti. Secūdo cāu quā do deferunt̉ diuerſo iure.ſ. quedā iure inſtitutionis ⁊ q̄­dā iure ſubſtitutionis: tunc aut primo adiuit ex inſtituti on: ⁊ tunc adueniente conditione ſubſtitutionis eā ha bebit abſqꝫ noua aditiōe eodē mō quo teſtator diſpoſu it: ut. l. ſi tu ex parte. sͣ. e. ī prin. Si vero prīo repudiauit ꝑtē ſuā: tunc poſtea partē adueniētē ſubſtitutuſ poterit adire cū eā reperiet iure accre. ꝑtē partiſſue: ut. l. ſi tu ex parte. sͣ. e. in fi. Et ſi dicis que ē rō differentie inter hunc caſum ⁊ precedētē qn̄ ambe deferehāt̉ ex inſtitutōne tn̄ vna pure alia ſub cōditione. Rn̄. iſte portiōes delate di­uerſo iure ab initio fuerūt delate duobꝰ. ⁊ ſic vnus pote rat agnoſcere: alius repudiare: ita iſte qui vicē duorū ſu ſtinet: ſi a repudiatōe incipit: ut dictuꝫ eſt. Scd̓o cāu principaliter qn̄ plures portiōes deferunt̉ mihi ꝑ alium vtputa per filiū uel ꝑ ſeruū. ⁊ tūc aūt omnes pure: ⁊ nō pōt vna ꝑtē tm̄ adire. rōnē poſui in. l. ſi ſolus. sͣ. e. Si ve ro aliqua pure: aliqua ſub cōditōne tūc pōt vna adiri. ⁊ ſi conditio extiterit nō hēret aliā ſine noua aditōe: ut. d. .l. ſi ſolus. sͣ. e. Tertio cāu pͥncipali qn̄ quedā deferū tur mihi per me quedā ꝑ aliū: tūc aut vna obuenit mihi ꝑ me: alia ꝑ aliū cuiꝰ heres ſum. ⁊ tunc dic ut. l. liber hō. .§. ſi ita. sͣ. d̓ here. inſti. Aut vna obuenit mihi ꝑ me alia ꝑ aliū.ſ. per ſeruū uel filiū. ⁊ tūc dic aūt pͥmo agnoſco ꝑ­tē mihi obueniētē per aliū: ⁊ ꝑtem delatam mihi ſtatim habeo ſine noua aditōe: ut. l. ſi ego. sͣ. e. Aut prīo adiui ꝑtē meā ⁊ illā nō acquiro ſine nouo iuſſu: ut. sͣ. e. l. ſi tu ex ꝑte. ⁊ hoc de primo. Circa ſecūdū no. qn̄ quedam portio defert̉ ex diſpoſitione defūcti: quedā ex diſpoſiti one legiſ.ſ. per ius accre. tūc aūt ille cui obuenit īmiſcuit ſe oībus ⁊ tenet̉ in totū nec pōt ſeparare: ut hic. ⁊ sͣ. l. ꝓ xi. aut nō īmiſcuit ſe oībus ſed vult petere ſuā ſine alia: ⁊ tūc diſtīgue: aut pͥmo adiuit poſtea portio deficit: aut econuerſo: ut plene diſtinxi in. l. cū hr̄ditate. sͣ. e. Cir­ca tertium.ſ. qn̄ vni plures hereditates deferunt̉: eſt ad­uertendū diligēter ꝑ. v. mēbra. primo qn̄ deferunt̉ plu res hr̄ditates vnius ex diſpoſitione vniꝰ. ſęcūdo quādo plures hr̄ditates unius ex diſpoſitione diuerſorum. ter tio quando plures hereditates diuerſorum ex diſpoſiti on diuerſorum. quarto quando plures hereditates di uerſorum ex diſpoſitione tantum unius ex illis. quinto quando plures hereditates diuerſoruꝫ ex diſpoſitione alterius ab eis. Circa primum quando deferunt̉ plu res hereditates unius ex diſpoſirione unius. exemplū ī milite qui habet duplex patrimoniū ſi inſtitueret vnū ꝑ ſe in caſtrenſi ⁊ aliū per ſe in eodem teſtamēto uel alio ī paganicis: ſi adiret vnam non cogeret̉ habere aliā ſicut ſi diuerſi eſſent inſtituti: niſi cū diſtin. que no. sͣ. tit. i. l. ſi duobus. C. de teſta. mili. l. ij. cū eniꝫ ius accreſcēdi cohe reat portiōi nō ꝑſone: ut. sͣ. e. l. ſi totā. ⁊. l. ſi titio.§. i. de vſufruc. ⁊ inter illas portiōes nō ſit ius accreſcēdi. appa ret ꝙ vnā poteſt amplecti aliā repudiare ẜm diſtinctōeꝫ illarū. ll. ⁊ quia qn̄ duo iura cōcurrūt in ꝑſona uniꝰ iudi cat̉ ac ſi cōcurrerēt in ꝑſona diuerſoꝝ: ut. l. tutorē. d̓ his qui. ut indig. Circa ſecundum ſciendum quādo plu res hereditates unius deferuntur ex diſpoſitione diuer ſorum exemplum. filius arrogatus habet ſubſtitutum a patre naturali in bonis ⁊ in hr̄ditate ſua propria: ⁊ ideꝫ ſubſtitutum habet a patre arrogante in bonis arrogan tis. quilibet enim capit iure directo propter diuerſitatē patrum ⁊ patrimoniorū ſcd̓m uerā opi. not. in. l. ſi arro­gator. sͣ. de adopti. tūc dico ꝙ pōt unā amplecti aliā re pudiare. tūc enim ſūt duo teſtamēta ⁊ ex eis non hꝫ lo­cū ius accre. ut. sͣ. qui. mo. vſufru. amit. l. ſi ſub cōditōe. Circa tertiū quādo plures hr̄ditates diuerſorū ex di ſpoſitione diuerſorū: ut hic: nullū eſt dubiū ꝙ non ha­bet locū ius accreſcēdi. ar. d. l. ſi ſub conditione. ⁊ no. j glo. in. l. quidā eulogio. Circa quartū qn̄ plures hr̄di tates diuerſorū ex diſpoſitione uniꝰ tantum ex illis: hoc poteſt contingere duobus modis. prīo ſi aliꝗs cui erat delata una hereditas infra tempus deliberādi decedēſ me fecit heredem: certe ex iuris diſpoſitione poſſuꝫ adi re hereditatem ſuam ⁊ alterius: hoc caſu poſſum adire hereditatem teſtatoris ⁊ aliam repudiare ſicut ipſe po­terat: ut. l. ſi quis filium.§. fi. sͣ. e. non autem poſſuꝫ aliaꝫ amplecti ⁊ teſtatoris hereditatem repudiare: quoniam illa propter iſta teſtatoriſ obuenit. Sed ſi teſtator iā adi uiſſet non poſſū unam amplecti ⁊ aliam repudiar̄: ut. d. .l. ſi quis filium. in fi. ⁊ de heredi. inſti. l. ſi queſita.§. fin. Secundo modo hoc poteſt contingere quando relino tur alicui hereditas paterna ⁊ pu. ⁊ in hoc articulo dy­multum plene ⁊ perfecte diſtinxit. in memoria ergo ex cellentie ſue ſua uerba quaſi ad litteram referam ⁊ mo­dica que per me addentur manifeſte lector perpendet. Facit enim duo membra principalia: aut enim quis pri mo adit paternaꝫ ⁊ vult repudiare pu. aut uult repudia re paternam ⁊ adire pu. primo caſu ſi adit paternaꝫ nū­quā poteſt repudiare pu. ut. C. e. l. quidaꝫ eulogio. ⁊. l. qui patri.i. reſponſo. sͣ. e. adeo ꝙ ſi d̓ceſſerit ſubſtitutus uiuente impubere: nihilominus hereditas impuberis defertur heredibus ſubſtituti et non iure ſubſtitutionis quia tale ius non tranſit ad hr̄des: ut. sͣ. e. l. totienſ. ⁊. jͣ. de ſuis ⁊ le. l. ſi ex pluribus. ſed iure accre. ut. d. l. qui pa tri. ij. reſponſo. ẜm Dy. Sed q̄ eſt ratio dy. nō dicit: dic quia poſſum mihi facere neceſſarios poſſum filio meo. .l. ſed ſi plures.§. quos poſſum. sͣ. de uul. ⁊ pu. ſed ſi ali quis agnouit partē hr̄ditatis mee reliqua ſibi inuito ac creſcitª ⁊ in hoc quodā modo ē neceſſarius: ut. sͣ. e. l. hr̄. res inſtitutus. ita etiā in hereditate pu. Et ideo iſti duo caſus in unū iungunt̉ in. l. quidā eulogio. C. e. Sꝫ ſi ob­ueniēte pupillari uellet repudiare paternam ne illaꝫ hē ret ẜm formam. l. cū hr̄ditate. sͣ. e. forte poſſet. facit. l. ſi certarum.§. iul. sͣ. ti. i. Et quod Dy. dixit de tranſmiſſi on iuris accre. ad hr̄des. intellige: ut dixi in. d. l. qui pa tri. sͣ. e. Rn̄. ad uerba dy. ſi non uult repudiare paternā hēretqꝫ pu. Diſtingue ſex caſus. Primo quando fuit ī ſtitutus a patre ſolus impubes. Secundo quando ſol alius filius qui non erat in poteſtate inſtituentis. ⁊ ideꝫ erat pupillo ſubſtitutus ⁊ impubes exhr̄datuſ. Tertio quando ſolꝰ aliꝰ filiꝰ qui erat in poteſtatę inſtituētiſ eſt ī­ſtitutꝰ ⁊ impuberi exhr̄dato ſubſtitutꝰ. Quarto quando impubes erat inſtitutꝰ una cū alio ſubſtituto. Quīto qn̄ īpubeſ una cū alio īſtituto eſt inſtitutus. Sexto qn̄ ſub ſtitutꝰ ē īſtitutꝰ una cū filio ⁊ īpuber̄ exhr̄dato ſubſtitutꝰ prīo cāū aūt īpubeſ ſe īmiſcuit ⁊ nll̓o mō ſe abſtīuit ⁊ ſub ſtitutꝰ n̄ p̄t ſeꝑare hr̄ditatē īpuberis ab hr̄ditate patris vt. sͣ. de vul. ⁊ pu. l. ſed ſi plures.§. filio. ſcd̓m Dy. hoc ē verum ꝙ non poteſt ſeparare adeundo: ſed poſtꝙͣ adi­uit poterit impetrar̄ reſtitutionē: ut abſtineat ſecūdū ꝙ poterat ipſe pupillus: ut. l. non ſolum de in integ. reſti. Poſtea dicit dy. Aut īpubes adiuit ul̓ ſe īmiſcuit ⁊ po ſtea per reſtitutionem ſe abſtinuit: ⁊ tunc poterat ſubſtī tutus habere pupil. ſine paterna. Nam cum tab. pupi­lares ſint confirmate per aditionem: non īfirmātur per abſtinentiam reſtitutōne conceſſa: ut. sͣ. de uul. ⁊ pupil. Ni a ſto. ī uito accreſcit cō trarius in h̓ fuit bar. ī. l. teſtō. C. de ī pu. ⁊ ꝯͣ har. hic adde an ge. in. l. ſi is qui. q̄ conti nuatur cuꝫ .l. heredita. tis.sͣ. e.