Seite
Quēad. teſta. ape .l. ij.§. interdū. ver. ergo ſi minorūª ẜm vnū intellectū. ⁊ .sͣ. de mi. l. ſed ⁊ ſi ſine.§. ſed ꝙ papi. ⁊ ita intelligit̉ per aliquos. l. iul. sͣ. e. Aut nullo modo adiuit vel ſe īmiſcuit ſed ab initio ſe abſtinuit: ⁊ tūc poterit ſubſtitutus habe­re pupil. ſine paterna: ⁊ tūc creditoribus impuberis tm̄ ⁊ non patris tenet̉. ita debet intelligi. l. iul. sͣ. e. nihil diui nādo. Dy. illud verum: ut ibi dixi. ⁊ hoc operaret̉ exiſtē tia ſui herediſ in cōmodū pupilli cui facta eſt ſubſtitutio vt decedat teſtatus. Sed cōtra hoc videt̉ ꝙ hereditas paterna ⁊ pupil. habentur ſicut plures portione vniꝰ he reditatis: ut. l. quidā eulogio. C. e. ti. ⁊ tunc ſi quis prīo habeat partem ex inſtitutione cogit̉ hēre ex ſubſtitutio­ne ⁊ conuerſo: ut. l. ſi tu ex ꝑte. sͣ. e. ergo ſicut ſi adit pa­ternā cogit̉ hēre pupillarē: ut dictū ē: ita ſi prīo adit pu­pillarē cogitur hēre paternā. Iſta eſt fortis ratio intātū ꝙ iuriſcōſul. iul. hoc dicebat in. d. l. iulia. ⁊ arbitror pro certo ꝙ hec fuerit ratio que mouebat eū cum reprehen ditur ibi a marcello. Reſpondeo ad dictam rōnem. naꝫ illud ꝙ qui habꝫ paternā cogatur habere pupil. eſt ī fa­uorē pupilli: ut decedat teſtatus. ideo trahit ad ſe pupil larē: ſicut pr̄ partē hr̄ditatiſ paterne. ſed quādo hoc eēt contra volūtatē pupilli: tunc non procederet dicta equi paratio. ita eſt in propoſito: ut ibi dicit tex. repugnat.n. vtilitati pupilli: ut ibi dicitur ī tex. Redeo ad uerba dy. Secundo caſu quādo ſolus extraneus inſtitutus ē a pa tre ⁊ impuberi filio exheredato ſubſtitutus non pōt ha bere pupil. ſine paterna. quia ad hoc: ut confirmēt̉ tab. pupil. oportet adire hereditateꝫ. ita intelligitur. l. ſed ſi plures.§. ſi ex aſſe. d̓ vul. ⁊ pupil. ⁊ sͣ. e. l. queſitū. ad tre­bel. l. ita tamen.§. qui ſuſpectā. Dy. Sed ſi poneremus iſtū īſtitutū eē minorē: poſſet minor adire paternā ⁊ pe­tere reſtitutionē ⁊ eēnt confirmate tabule pupillares. ⁊ ſic haberet pupilla. ſine paterna. Redeo ad uerba Dy. Tertio cāu quādo ſolus alius filius in poteſtate exiſtēs ē inſtitutus impuberi filio exheredato ſubſtituto ⁊ tunc aut ſe immiſcuit paterne ⁊ nullo modo abſtinuit: ⁊ ha­bet vtranqꝫ ſicut extraneus. aut ſe immiſcuit ⁊ poſt īmix tionem ſe abſtinuit per reſtitutionem: ⁊ tunc quia tabu. pupil. remanent firme poterit habere pupil. ſine pater­na: ut videtur loqui prima facie. l. ſi filius qui patri. sͣ. de vul. ⁊ pupil. Aut ab initio ſe abſtinuit ⁊ nullo modo ſe ī miſcuit. ⁊ ille caſus non ē omnino expeditꝰ ẜm gl. que ē in. l. quidā eulogio. nam quidā dicunt ꝙ poterit haber̄ pupill̓. ſine paterna. per. l. cū quaſi.§. ſed ⁊ ſi quis. de fi­deicōmiſ. liber. Alij dicunt ꝙ illud ſpeciale fauore liber­tatis. ⁊ ideo dicunt ſubſtitutū non poſſe habere pupil. ſine paterna: cum tab. pu. non ſunt confirmate. eo ꝙ nō ē adita hereditas patris: ut. l. ij.§. adeo. sͣ. de vulg. ⁊ pu pilla. Tu vero audacter dicas tenendo primā opinio­nem ꝙ poterit habere pupilla. ſolam. nam ſola abſtinē­tia ſui heredis abſqꝫ aliqua immixtione ſeu aditione cō­firmat ſubſtitutionem pupillarem ⁊ fideicōmiſſa vniuer ſalia que ad ꝯfirmationē aditōeꝫ ſeu īmixtionē reꝗͥrunt̉ vt. jͣ. ad trebel. l. ita tamē.§. ſi pater. ita dꝫ intelligi. nec ē opus diuinari. sͣ. e. l. filiuſ qui ſe. ⁊ de vulg. ⁊ pupilla. l. ſi filius qui patri. ⁊ hoc patet ibi dum dicit oneribus non ſponte ſubiectis ⁊cͣ. Si enim poneres immixtionem pre ceſſiſſe non īuitus neceſſitate iuris ciuilis: ſꝫ ſua immixti­on volūtaria obligatus efſꝫ. ⁊ hoc quādo ſolꝰ ſuꝰ hr̄s ē. Sed ſi cū alio ſola exiſtētia ſui hr̄dis non īducit confir­matōnē tabu. pupil. nec fideicōmiſ. vt. jͣ. ad treb. l. apud iulianū. ⁊ pōt eſſe rō: ꝗa cū teſtator ſibi prouidet īſtituē­do plures per quos vnius aditione poterāt omnia con firmari non curauit iuriſcō. prouidere. ⁊ hꝫ eos pro cō­firmatis: ut. C. de pac. conuen. l. fi. jͣ. de procura. l. ⁊ ha­bet.§. cum quis. Per hoc patet in quo verſet̉ priuilegi um ſui heredis in. l. ſi filius. de vulga. ⁊ pupilla. quia ex traneus inſolidum conſtitutus ⁊ exheredato ſubſtitutꝰ repudiata paterna nunꝙͣ cōſequitur pupil. ut in.§. ſi ex aſſe. ſecus in ſuo inſolidū inſtituto propter exiſtentiā ſui heredis. ita dicit Dy. qd̓ multū placet: ⁊ rationem dixi ī a dier. er­go ſi mino­rum. Certe ille ver. loꝗ tur ī alio ca ſu. vnde dic ꝙ dictū bar to. probat̉ ī .l. ſi filius ꝙ patri. ſcd̓m vnam lect. quam tenet ibi bar. ī. ij. colū. ⁊ ibi d̓ hoc dixi. sͣ. d̓ vul. ⁊ pu. Quēadmo­dum teſta­menta. Ru. d. l. filius. sͣ. e. ⁊. d. l. filius qui patri. sͣ. de vulga. ⁊ pupu quod ītellige: niſi talis filius ex cuius exiſtentia debent confirmari tab. pupil. haberet ſubſtitutū vulgarē: quod ꝑ ſe examinaui in. d. l. ſi filius qui patri. Redeo ad ver­ba dy. Quarto caſu quādo erat ſubſtitutꝰ impubes cuꝫ alio ſubſtituto: ſi impubes ſolus vel impubes ⁊ coherec adiuerint paternam non poteſt ſubſtitutus habere pu­pil. ſine paterna. arg. d. l. filio. Sed ſi adiuit coheres ſo­lus ⁊ non pupillus cum per eius aditionē confirmatur ſit teſtamētū impuberis poterit haber̄ pupil. ſine pater­na: vt. d. l. ita tamen.§. qui ſuſpectā. ſi nec impubes nec coheres adiuit non valet pupillare. ⁊ ideo ex eo non de fertur hereditas: vt predicto.§. ſi ex aſſe. ⁊. l. ij.§. adeo de vulg. ⁊ pupilla. ⁊ ad trebellianū. l. apud iul.§. i. ſcd̓m dy. quod intellige: niſi coheres eēt ſuus: tunc exiſtentia ſui heredis operaretur confirmationē: vt dixi in. d. l. ſi fi lius qui patri. Redeo ad verba dy. Quinto caſu quādo inſtitutus ē impubes vna cum ſubſtituto non pōt habe re pupilla. ſine paterna: quia aut adiuit ſolꝰ īpubes ⁊ nō pōt ſeparari: quia bona ſunt immixta. aut nullus adinit ⁊ non valet teſtamentum impuberis: ut. l. ita tamen.§. qui ſuſpectam. ad trebellianum. ⁊. l. ſed ſi plures.§. filio de vulg. ⁊ pupil. Quid ergo ſi adiuit ſolus impubes paternam: vel ſolus coheres ⁊ per reſtitutionem abſti­nuit. Ex predictis patet reſponſio ẜm dy. predicta intel lige: niſi coheres impuberis eſſet frater eius. ⁊ in pote­ſtate teſtatoris: tunc enim vtroqꝫ ab initio abſtinēte va lerent tabu. pupil. per exiſtentiam ſui heredis: ut dixi in d. l. ſi filius qui patri. Redeo ad verba dyn. Sexto caſu quando ſubſtitutus vna id ē cum filio ē inſtitutus. dico ꝙ ſi adiret coheres paternam pōt ſubſtitutus haber̄ he redtatē īpuberis exhr̄dati ſine pr̄na. al̓s n̄ poſſꝫ ꝗa n̄ va lēt ta. pu. vt. l. q̄ſitū. sͣ. e. Hic finiunt verba Dy. Ter­tio modo poteſt contingere ꝙ diuerſorū hereditas de­fertur mihi ex diſpoſitione vnius: puta ſi ſim ſubſtitut pluribus filijs impuberibus: an poſſim vnam amplecti ⁊ aliam repudiare. Dic ſi adeo paternam ⁊ cogor habe re omnes pupil. vt. l. quidam eulogio. C. e. ſi illam non adeo ⁊ ſine illius aditione valent pupil. quod quando ſit patet ex predictis: tunc poſſum vnam amplecti aliaꝫ omittere. eſſet enim contra vtilitatem impuberis: quia forte metu vnius nullius hereditatem quis acquireret: vt. l. iulia. sͣ. eo. ideo una aliam ad ſe non trahit: ut dixi. Preterea ex teſtamentis diuerſorum non ē iuſ accre ſcendi. ut. l. ſi ſub conditione. qui. mo. uſufru. amit. Cir ca quam tamen quando relinquuntur plura legata. dic ut. jͣ. de le. ij. l. ij. cū. ll. ſeq. ⁊ hoc pro declaratōe huiꝰ ſub tilis materie. Quemadmodum teſtamenta aꝑiantur inſpiciantur Rubrica. ⁊ deſcribantur. Ex. l. ſequenti. Quo iure petatur teſtamentuꝫ aꝑiri. Et quādo hoc edictum locum habeat. Et quo ordine implorabitur hoc officium. Et quo ordine procedatur cum quis ha bet tabulas ⁊ dicit ſe nolle exhibere. Et que probatio reꝗriratur in hac ſummaria cognitiōe. Et an iuramētū calumnie ꝙ hoc caſu preſtatur poſſit per procuratoreꝫ preſtari ⁊ pro quibꝰ vtilitas uolūtatibus habeat locum hoc edictu. Mnibus. Primo ponit mē tem edicti. ſecūdo rationem. tertio incipit exponere. ſecu­da ibi. ratio. tertia ibi: ſi quis. Dicit tex. quibuſcunqꝫ ⁊ quoruꝫ intereſt ⁊ ve riſimile eſt ꝙ animo calumniandi non poſtulent. Dy. duo habemus videre. primū quo ordiē perueniatur ad aperiendum teſtamentum ⁊ iſtud dicuꝫ hic: ſcd̓m poſtꝙͣ ad hoc debet deueniri qualiter aperiat ⁊ inſpiciatur ⁊ deſcribat̉. ⁊ de hoc dicā in.§. fi. Lirca