Seite
Appellare eſt a minore iudice ad maiorem ꝓuo care. Et licet ẜm leges regulariter ſolummodo appellet̉ a ſnīa. ⁊ ſic in iudicio: tn̄ ẜm can. appel­lat̉ etiam exͣ iudicium. ij. q. vj. omnis oppreſſus. ⁊ tunc paſſim.i. ſine aſſignatōne gͣuaminis ad­mittit̉ ſeu ꝑmittit̉ ꝗs appellare. ca. cuꝫ ſit roma na.§. ſi vero. e. ti. Secꝰ ſi appellat̉ in iudicio. c. vt debitꝰ. eo ti. Et eſt inductum appellare ẜm le ges vt iniꝗtas vel imꝑitia iudicātium corrigat̉ licꝫ nonnunꝙͣ bn̄ latas ſnīas ſuꝑior in penis re formet. de appel. cuꝫ ſpāli.§. porro. vbi dr̄. appel­latōnis remedium non ad defenſionem iniꝗta­tis ſꝫ ad p̄ſidium innocentie inſtitutum. vel id̓o vt hoīes oppreſſi r̄leuent̉. ij. q. vj. ad romanos. ij. Et ꝗs poſſit appellare. a qͦ. ad quem. qn̄. qͣliter. quotiens. infra qd̓ tp̄s ⁊ a qͣ ſnīa. vide. ij. q. vj. ꝑ to. ⁊ Goff. in ſum. Apoſtoli ẜm hoſti. dicunt̉ lr̄e teſtimoniales. qꝛ teſtificāt̉ de appellatiōe. ⁊ ẜm eum inſpe. in. iiij. ꝑte in tractatu libel.§. ſequit̉. v̓. apoſtoli. Ibi vide ꝗd ſint apl̓i. vnde dicant̉. ⁊ de qͣdruplici eo rum ſpē ⁊ eoꝝ formis. Nam alij ſunt apl̓i ꝯuen tionales ſcꝫ qn̄ ꝑs admittit appellationem ſiue in iudicio iudice refutante ſiue tacēte. vel exͣ iu­dicium. vt. c. ſepe reꝗre. ij. ⁊ oblate. de ap. Alij ſunt teſtimoniales teſtificantes de appellatione facta vt sͣ. Alij dimiſſorij ꝑ qͦs apparet ꝙ iudex detulit appellationi. Alij refutatorij ꝑ qͥs appa­ret ꝙ iudex non defert appellationi. Alij reuerē di vel reuerentiales ſcꝫ qn̄ ob reuerentiam ſuꝑi oris appellatōi defert̉. vt. c. j. de ap. li. vj. in glo. Et cuiꝰ expenẜ apl̓i ſint tradendi. ꝯmuniꝰ ẜuat̉ ꝙ in expenẜ appellantis licꝫ in ꝯͣrium facit cle. ꝙͣuis de ap. dum dicit oblatos. ⁊ ibi bona glo. de hoc. Sꝫ de apl̓is xp̄i qn̄ fuer̄t ꝯſecͣti vide di. xxj. c. in no. teſt. in glo. ij. in fi. ⁊. c. vnico. ⁊ de re lia. ⁊ vene. ſancto. li. vj. Apolides dicunt̉ ꝙ ſunt ſine ciuitate. ab a ꝙ eſt ſine ⁊ polis ciuitas. Apoſtata ẜm Hoſ. eſt temerarie cedens a ſtatu fidei obedientie vel religionis quam ꝗs ꝓfeſſus eſt. xxvj. q. vij. non obẜuetis. vbi de apoſtaſia. Et dr̄ qͣſi retro ſtans. ab apos qd̓ ē retro ⁊ ſtatꝰ Uel dr̄ ab apos qd̓ ē aptꝰ ⁊ ſtās qͣi apte ſtās ad regnū dei ꝑ antifraſim. qꝛ nō eſt aptꝰ regno mit­tens manu ad aratꝝ dei ⁊ reſpiciens retro. c. magne. de vo. ⁊ vo. redemp. Et monachus non apoſtatat ꝗ de vno ordine trāſfert ſe ad alium. hͦ ꝗ ad ſeculum redit ptꝰ ꝓfeſſionem. c. ex ꝑte. de temp. ⁊ qͣ. or. in glo. Apoc̓ſarij ſt̓ nūcij dn̄i pape qͣſi ſecretarij. vt di. xvj. c. ſeptuaginta. Nam criſis dr̄ ſecretum auꝝ vel iudicium. c. ſignificaſti. de elec. in glo. j. vn̄ auꝝ ſecretum dat iudicium tibi criſis. Apocrifa vel apocriſum dr̄ occultum vel ſecre­tum. ab apos.i. de ⁊ criſis ſecretum. inde dr̄ apo­criſus.i. liber ſecretꝰ ⁊ occultꝰ cꝰ autor ignorat̉ vel de cuiꝰ veritate dubitat̉ non tn̄ ab eccl̓ia re­cipit̉ ſꝫ reprobat̉. qͣſi dicēs non in eccl̓ia ſꝫ remo te ⁊ longe ab eccl̓ia ſit legendus. Un̄ dr̄ apocri­fa grece.i. ſecreta latine. Et qꝛ ī cameris v̓gines ſolent abſcondi ⁊ includi ẜm Goſ. Hinc eſt ꝙ v̓go in hebreo alma. in greco apocrifa. ⁊ latine d̓r ſecreta. De apocriſis. xvj. di. canones q. vbi glo. dic̄ ꝙ ſapīa ſalomōis liber ih̓u filij ſyrach. ꝗ dr̄ eccl̓iaſtes. liber thobie machabeoꝝ ⁊ iob ⁊cͣ. apocriſi dicunt̉. ⁊ tn̄ legunt̉. ſꝫ forte general̓r non. Apotheca eſt archa vel locꝰ in qͦ aliꝗd ponit̉ cu­ſtodiendi cauſa. vl̓ in qͦ publice ⁊ ꝯniter merces vendunt̉ ⁊ ſpāl̓r medicinales. Qui locꝰ alio no mine ſtatio vocat̉. inde apothecariꝰ.i. ſtationa rius ꝗ ſtat ad vendendum maxime medicinas. Applumbatio eſt diuerſaꝝ materiaꝝ ꝯſolidatō vt auri argenti auricalci plumbi ſtāni ⁊cͣ. ⁊ eaꝝ materiaꝝ ꝯiunctio dr̄ applumbatura. Appulſus pecoris ad aquaꝫ eſt ius adducendi pecus vel gregem ad aquam fontis alieni vl̓ ri­uum adaquandum. Aqͣ qͦtidiana ⁊ eſtiua aqͣ pluuiali arcēda ⁊ ad de caſtello educenda. Re. jͣ. int̓dictum de illis. Aqueductus eſt ius ducendi aquam ꝑ fundum vel agꝝ alienum ad irrigandum agꝝ meum vel alteriꝰ iure ẜuitutis ꝯſtitute. Al̓r dr̄ pͥuilegium qd̓ dat̉ illis q̄ p̄ficiunt̉ ad cuſtodiam formaꝝ ꝑ quas ducit̉ vel ꝑ qͦꝝ fines formaꝝ meatꝰ tranſe unt. ⁊ quomodo purgant formam vel ductꝰ aqͣ­rum. l. j. C. de aq̄du. li. xj. ⁊. l. decernimus. e. ti. ⁊. l. ij. Aq̄hauſtus eſt ius hauriendi aquam ⁊ portan­di ꝑ agꝝ fundum ſeu p̄dium alteriꝰ rōne ẜuitu­tis. Et dn̄t. Nam aq̄ductus fit in fiſtulis ⁊ me atibꝰ terrantis. Sed aq̄hauſtus fit ꝑ animalia potando. vt. l. ſi pͥus.§. j. ⁊. ij. ff. de aqͣ plu. arcē. vbi dr̄. ꝙ non debet ille cui debet̉ ẜuitus aq̄du­ctus lapidibꝰ ſꝫ fiſtul̓ ordinare. qꝛ vſus dn̄i plꝰ incōmodat̉. ff. de. ꝯͣhendo. emp. l. ſi aq̄ductꝰ. Alie actō. Re. sͣ. actio legis aꝗlie. Aꝗliana ſtipulatio eſt ꝓmiſſio q̄ nouat omneꝫ ꝯtractum. Dicit̉ at̄ hoc nomine ab inuentore hͦ ſtatuente ꝗ vocabat̉ aꝗlius. Et hꝫ fieri hͦ modo Si dicam ſic debitori meo. Quecunqꝫ mihi de­bes ex qͣcunqꝫ cauſa. illa mihi ꝓmittis animo nouandi. ⁊ dicat mihi ꝓmitto. tunc poſtea ꝑ ac ceptilatōꝫ tollet̉ obligatio. Ad cuiꝰ euidentiam nota. ꝙ ſic hꝫ fieri acceptilatio ⁊ aꝗliana ſtipu­latio. ⁊ eſt ꝗdam circuitꝰ ſic̄ qn̄qꝫ qd̓ ꝗs ꝑ ſe im­mediate face̓ non pt̄ facit ꝑ alium ita ⁊ hic. Un̄ ſupponendum eſt ꝙ ſi mihi tenearis in centum libris quas tibi mutuaui hec eſt obligatio na