complexus vl̓ coniunctio ſignificat diuerſimode. ẜm ꝙ ſunt ꝯiugēdi modus vel ꝙ ius aliud ſignificatum ſignificare declarat. Coniunctio autem legalis dicitur. que lege inducitur. ⁊ ſignificat id quod ipſa lex vel alia ex ſuis vel alterius legis aut verbis aūt aliter qͦ cunqꝫ modo ſignificare debeat. Contractus eſt duoꝝ vel pluriū in idem ꝯſenſus. Et ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ omī pacto ꝯuentione vel quaſi ꝯtracto. vt ſiquis geſſit alteriꝰ negocia vl̓ tutelā. De hͦ vid̓ Arch̓. in.§. ꝯtͣhentes. c. rōnad̓ fo. ꝯpe. li. vj. in glo. vbi. initis. Id̓oqꝫ dicimꝰ ꝙ paciſcēdo diuerſas ī vnū tͣhimꝰ volūtates. vn̄ emptōes ꝯductōes ⁊ ſil̓ia ꝯtͣctꝰ dicīꝰ. q̄ aīo ob ligatōis ex ꝯtͣctu naſcunt̉. Et nota ꝙ etiā aliqͣ obligatōes dicūt̉ oriri ex qͣſi ꝯtͣctū ī ꝗbꝰ fingit̉ tacite ꝯſenſꝰ int̓ceſſiſſe. dato ꝙ n̄ int̓ceſſerit exp̄ſſe. vtpote heres adeūdo hereditatē obligatur creditoribꝰ. hēditarijs. legatarijs ⁊ ī pl̓ibꝰ alijs caſibus de quibus. jͣ. Contͣhēda emptō ẜm azo. e. ti. ꝯtͣhit̉ ſolo ꝯſēſu Contractꝰ etiā ē nomē iuris qn̄ naſcit̉ obligatō Et ē nomen facti. quando nō naſcit̉ obligatio .l. labeo.§. ꝯtractū. ff. de ver. ſig. ⁊ ibi ꝑ bar. ſic̄ in ſimili dicimus de teſtamēto. l. tabulaꝝ. ff. quēadmodū teſta. appe. Et ẜm alios ī auten. ſacramēta pubeꝝ. C. ſi aduerſus vendi. Et in ſuo generali noīe ꝯtētꝰ ꝓlatꝰ ꝯtinꝫ tā īnoīatos ꝙͣ noīatos cōtractꝰ. vt eſt glo. ſuꝑ verbo in ſuo noīe in. l. intelligētiū. ff. de pac. ⁊ hͦ valꝫ ꝓ ſtatu tis. Bal. no. triplicē eē ꝯtractu. ſcꝫ ꝓpriū. impropriū īproprijſſimū. Primꝰ ē. qn̄ vltro citroqꝫ.i. hincinde ex vtraqꝫ ꝑte orit̉ obligatio.§. ꝯtͣctuꝫ in. l. labeo. prealle. vt in emptione locatione ⁊cͣ. Scd̓us ſcꝫ īproprius eſt. quādo ſolum vna ꝑs obligat̉ vt in donatione ſolū donans ad tradēdū. ⁊ aliqn̄ de euictiōe. vt. no. in. l. ariſto. ff. de dona. ca. mor. Et in mutuo ſolūmodo r̄cipiēs obligatur ad tātūdem reſtituendū. ff. ſi cer. pe. l. ij. Et in ſtipulatiōe quādo ſolūmodo vna ꝑs obligat̉. nā tunc non ē ꝓprie ꝯtractus. Et ita intelligit̉ glo. inſti. de diui. ſtipu.§. cōuētionales q̄ eſt ſuꝑ v̓bo ꝯtrahēdaꝝ. Terciꝰ ſcꝫ improprijſſimus eſt. qn̄ ex nulla ꝑte orit̉ obligato ſꝫ potiꝰ diſſoluit̉ obligatō facta vt ē trāſactio ſct̄a nudo pacto. ex qua non agit̉ ante ꝯplemētū ꝯditōnis De hoc ſalicetus in. l. ſiue apd̓ acta. C. de trāſact. vt etiā ē liberatio ꝑ acceptilatōeꝫ inſti. qui mo. tolli. ob.§. j. ⁊ in. l. vbi pactū. C. de tͣnſact. ꝑ bar. Et gͦ ſi ſtatutū facit mētōeꝫ de ꝯtͣctu. in telligitur de ꝓprio tm̄ qꝛ verba ſtatutoꝝ ſunt ꝓprie intelligēda. l. j.§. ſi igit̉ ꝙ nauē. ff. de exercitoria ac. niſi diceret omnē ꝯtractū. vt in glo. in .§. ꝯtractū p̄alle. Item ꝯtractꝰ appellatōe intel ligit̉ de validis non de inualidis. vt in auten. ſacramēta puberum p̄al. ⁊ ꝯtinet̉ inſtrumentū ff. de duo. re. l. eandē. Itm̄ ꝯtinet̉ donatiōe. C. ꝙ me. ca. l. ſi donatōeꝫ. Et general̓r om̄e illud ex quo naſcit̉ obligatio. appellatōe ꝯtractꝰ intel ligitur. l. ſi labeo. ff. de le. ij. Contumax a condemnēdo dicit̉. Et ẜm yſi. ē ꝙ cū parere debet in iudicio non ꝯparet. ⁊ dicitur qn̄qꝫ vere qn̄qꝫ ficte vel p̄ſumptiue. Uere ꝯtumax dicit̉ ꝙ exp̄ſſe dicit iudici vel eius ſeruiēti ſcꝫ nūcio ipſum citanti. ꝙ nō ꝯparebit corā ip̄o vl̓ qui dū ꝯparet illicenciatus recedit. Ficte ve ro ꝯtumax eſt. qui citatur n̄ tn̄ venit vel latitat aut facit ꝙ citatio ad ip̄m n̄ veniat aūt eū n̄ app̄hendat. vl̓ ꝗ vocem iudicis audire negligit. ſꝫ iſto vltimo. caſu potiꝰ dicit̉ vere ꝯtumax. Contumacia eſt erga iudicē vel p̄latū ꝯmiſſa ī obediencia. Et eſt multiplex. Aliquādo em̄ cōmittit̉ in nō veniēdo. Aliqͣndo in nō r̄ſpōdēdo Aliqn̄ ī latēdo abſentādo vl̓ ꝓcurādo ne ad citatū veniat citatō. Aliqn̄ ī n̄ r̄ſtituēdo. Aliqn̄ ī n̄ em̄dādo delictū. Aliqn̄ ī n̄ exhibēdo. vid̓ gofde ſen. ex.§. excōmunicatō fieri habet in ſū. Et guil. ī ſpe. ti. de ꝯtu.§. j. v̓. ⁊ nota. vbi diſtīguit duplice ꝯtumatiā. Primo ſcꝫ verā ⁊ p̄ſumptaꝫ Secūdo triplicem ſcꝫ veram euidētem ⁊ p̄ſum ptā. vt in glo. notabili in cle. vnica de do. ⁊ ꝯtu. que ē glo. fi. Et ꝑ Inno. in ca. q̄rela. de ꝓcura. Bar. in. l. fi. ff. de in inte. reſti. ⁊ in. l. ex ꝯſenſu. §. ij. ff. de appel. Cy. ⁊ pe. pꝰ iacobū butriga. ī. l. ꝓcurandum.§. ſin aūt reus. C. de iudi. Continue ⁊ ꝯtinuo nō ſꝑ notat.i. ſtatim. ſed recipit interuallū. ff. de ver. obli. l. ſtipulatꝰ ſuꝫ. ⁊ ff. de ſolu. l. ticia. xvj. q. iij. volumꝰ. ⁊ ꝑ bar. l. celſꝰ. ff. de vſucapi. vbi ꝓbatis extremis ꝓbat̉ mediū. Etiā qualit̓ ꝯtinue intelligit̉ ponit barī. l. ſi ꝗs ita. ff. d̓ ꝯdi. ⁊ demō. Nā ꝙ tenet̉ cū aliqͦ ꝯtinue morari. n̄ tenet̉ qͦlibꝫ mom̄to cū eo mo rari. fac̄ hͦ ad q̄ſtionē. Si teſtes debeāt ꝓbae̓ ꝙ ticius. x. annis ꝯtinue poſſedit fundū. ſufficit d̓pone̓ ꝙ viderūt eū omī anno collige̓ fructꝰ vel arare ⁊cͣ. licet n̄ ꝯtinue ſteter̄t in ꝯſpectu ticij ⁊ fundi. tn̄ intelligunt̉ ꝯtinue ꝑ. x. annos vidiſſe. Contradictor quando dicat̉ legittimus ad contradicendum alicui actui de mittendo aliquem in poſſeſſionem. vide bar. in. l. a dyuo pio.§. ſu per rebꝰ. ff. de re iudi. ⁊ Inno. in. c. cum ſuper. de re iudi. ⁊ ſpecu. in ti. de act.§. ſuꝑeſt. Copulatiua oratio dr̄ in qͣ plura copulant̉ vt in omnibꝰ verificet̉. ⁊ ideo ad verificationem ip̄iꝰ omniuꝫ ꝯcurſus exigit̉ ex ꝓprio ſignificato. Sꝫ hunc ꝯcurſum qn̄qꝫ diuerſimode ſignificat. ꝓut diuerſa materia vel alius quiuis modus ſignificandi ſignificare declarat. ver. gͣ. ibi lego ſtichum vel pamphilum. ſignificat vtꝝqꝫ eſſe in ſtipulatione vel diſpoſitione. l. inter ſtipulantē
zum Hauptmenü