Seite
De ſerui. lega non hēbat. iō non videt̉ impoſita per teſtatorē lꝫ poſſet agi vt imponatur. h̓ vero loquitur d̓ do mo ſuſtinente onus ſeruitutis habentis cām cō­tinuam. vnde teſtator videt̉ īponere ꝙ hēat cāꝫ permanentē: ⁊ idem credereꝫ in venditione do­mus vt videatur impoſita ſeruitus vt ſuſtineat onera permanentia que ipſo actu ſuſtinebat ma xime ſi cōtrahentes hoc ſciebant: vt. l. i. in fi. de ac. emp. ⁊. l. quod conclaue. jͣ. de dā. infec. Non ob. l. in vēdendo. sͣ. de cōtrahen. emp. quia loꝗ tur in ſeruitute que non hēbat cām continuam. Quero quādo legatur fundus vel uſufructuſ fundi vtruꝫ illi fundo debeatur ſeruitus vie vel itineris vel alia ſeruitus ſicut vendens ⁊ legans vtebatur. Glo. que eſt in. l. iij.§. ſi loci. jͣ. de adi. le. determinat ꝙ ſeruitus non debetur legata ꝓ prietate. Tu aūt clarius dic cum queritur an rei uendite uel legate debeat̉ ſeruitus illius actus: qui erat apud alienātem ex alia re alienātis ſic diſtingue. Aut ille erat actus ſeruitutis habētis cauſaꝫ cōtinuam permanenteꝫ ⁊ ſeruitus uidet̉ impoſita. caſus eſt hic. ita intelligo. l. ꝙ concla­ue. jͣ. de dā. infec. ut. sͣ. dixi. Aut habebat cauſaꝫ diſcontinuaꝫ ⁊ nō permanētem. ⁊ tunc ſeruitus nō ur̄ īpoſita: ſꝫ poterit agi: ut īponat̉ ẜm diſtī ctiomeꝫ infra ſcriptā: ut. ll. jͣ. allegate ꝓbabunt. An autem poſſit agi: ut imponatur ſic dic. aut fuit legatus uſufructus aut proprietas. primo caſu poteſt agi: ut imponatur illa ſeruitus ſi ali­as uſufructus eſſet inutilis: ut. l. dānas.§. fi. sͣ. ti. i. ⁊. l. binas.§. fi. sͣ. de ſer. vr. predi. ⁊. l. i.§. i. ⁊ .ij. sͣ. ſi uſuſ. pe. aut legat̉ ꝓpͥetas. ⁊ tūc auūt q̄ris utrū a legatario dēat p̄ſtari ẜuitꝰ hr̄di ⁊ ſine du bio dꝫ p̄ſtari: ut. l. teſtatrix. in pͥn. sͣ. ſi ſer. uē. ⁊. l. ſi fūdū ſub ꝯditiōe.§. ꝗ fū. sͣ. d̓ le. i. ⁊. l. fi. sͣ. d̓ ſer. ru. p̄di. Si ꝟo q̄ris an dꝫ preſtari ab herede ip̄i legatario uel ab uno legatario alij legatario: tūc glo. diſputat in. l. iij.§. ſi loci. jͣ. de ali. le. tn̄ quic­ꝗd illa glo. dicat credo ꝙ debet preſtari: ut. l. bi nas. sͣ. de ſer. ur. pre. ubi dicitur ꝙ nō poteſt he res lumina obſcurare in totū rei cuius ꝓprietaſ eſt legata. Eadeꝫ ratiōe debet iter p̄ſtare: quia minus male poſſet habitare luminibꝰ offuſcatiſ edibus ꝙͣ uti ſine itinere ⁊cͣ. ut. l. i. sͣ. ſi uſufru. pe. ⁊ ita debet intelligi. d. l. binasª que eſt clauiſ huius materie. Predicta ſūt uera quando pro prietas legatur: ſecus ſi inter viuos cōſtituatur ꝗa hec ſeruitus que habet cauſaꝫ momētaneam non debet ꝯſtitui niſi expreſſe hoc agatur: ut. l. ī vendēdo. sͣ. de contrahen. emp. Fallit in via ad ſepulchrū. de qua dic: vt. l. ꝗ ſepulchrū. sͣ. d̓ rel. ⁊ ſump. fu. I fundum. Vt valeat le­gatū vie requi rit̉: vt legatarius tēpore mortis teſtato ris reperiat̉ dn̄s predij dn̄antis in totū vere vel ficte. alias legatū extinguit̉. hoc dicit tota iſta. l. ⁊ eſt multu nō. Et diuidit̉ in quattuor partes principales. pͥmo loꝗtur quando teſtator lega­uit fundum duobꝰ ⁊ viam vni ⁊ vterqꝫ legatum agnouit. ſcd̓o quando vni tm̄ legauit fūduꝫ pu­re: ⁊ viaꝫ ſub conditiōe. tertio quando vni lega­uit fūduꝫ ſub conditiōe: ⁊ viā pure. quarto quā do ex duobus dn̄is vni viam legauit pure alij ſub conditione. ſecūda ibi: ⁊ ſi prius. tertia ibi: ꝙͣꝙͣ. qͣrta ibi: ī. l. ut reſpōſū. Rationē iſtius. l. po nit tex. in prin. quoniā ſeruitus pro parte acꝗri non poteſt. Opp. extra glo. dicit̉ hic ꝙ vni le gat̉ fundus pure. ⁊ via ſub conditiōe vel ecōuer ſo. īmo videt̉ ꝙ ſemper conditio adiecta in fun do videatur repetita in via tanꝙͣ in eius acceſſo a C. d. l. bi­nas add̓ tex. no. ⁊ quod ibi bar. in. l. via.§. fi. sͣ. d̓ ſer. ruſ. pre­di. ⁊ ſic ha­bes no. ꝙ ſi vendo tibi vnū funduꝫ non videor vendere ac­ceſſum ad il­lum. d. l. ven dendo. nec cogor tibi p̄ cio vendere acceſſum: qꝛ eſt ſpāle in. l. ſi quis ſepul chrum ⁊ vi­de pau. de­caſt. in. d. l. quod concla ue ⁊ ibi bar. rio: vt. l. cū ſeruo. sͣ. de cōdi. inſti. ⁊. l. fi.§. fi. jͣ. de ꝟb. ob. Ego intelligo ꝙ hic fuit expreſſū ꝙ re linquebatur via pure. ſꝫ ſi ſimpliciter relinque­bat̉ via fateor contrariū ꝙ conditio videtur re­petita. Secūdo op. ⁊ videt̉ ꝙ inſpiciat̉ tem­pus mortis teſtatoris vtrū quis ſit dominꝰ in ſo lidū: vt ibi: deceſſiſſet ⁊cͣ. Contra: īmo debet in ſpici tempus adite hereditatis: vt. C. de ca. tol. .§. in nouiſſimo. So. quicꝗd glo. ibi dicat. ⁊ in .l. ij. jͣ. quādo di. le. ce. que glo. male dicūt. veri­tas eſt ꝙ in ſeruitutibus realibꝰ cedit dies a tē­pore mortis. caſus eſt hic. Non ob.§. in nouiſſi mo: quia loquit̉ in ſeruitute perſonali. ⁊ ita vide tur uelle glo. hic ⁊ bene. Item oppo. ꝙ ī ſer­uitutibus realibus inſpiciat̉ tempus adite here ditatis: ut. l. fi. sͣ. cōia predi. ⁊. l. ſi parteꝫ.§. fi. sͣ. quēad. ſer. amit. Iſtud contrariū glo. non ſoluit ſed tu ſolue ſic. dicūt quidam ille. ll. habuerunt reſpectū ad petitioneꝫ. hic uero reſpicit ceſſio­nem diei ꝙͣtum ad trāſmiſſioneꝫ. Iſta ſo. nō ua let aliquid: quia inſpicit̉ tempus mortiſ. an lega tum ualet uel nō: ſed. in. ll. contrarijs tēpus adi te hereditatis inſpicit̉. ⁊ ſic remanet contrariuꝫ cū de ualore legati loquitur utraqꝫ. l. nō de peti tione. Quare dic ibi erat defectus ex parte le­gantis qui nō erat dominꝰ niſi pro parte fundi cui ſeruitus legatur. ideo nō eſt defectus ex par te legantis uel promittentis uiam: quia non eſt dominus niſi pro parte non impedit̉ contrahi obligatio perſonalis ad uiam licet ius reale nō poſſet conſtitui: ut. l. per fundū. sͣ. de ſer. ru. pre di. ⁊ ideo quando eſt defectus ex parte legantiſ nō inſpicitur tempus mortis: quia illo tempore ſubeſt habilitas ad contrahendū obligationeꝫ perſonalem. ⁊ illo tunc ius reale non debet con ſtitui: ut. l. ſi tibi homo.§. cū ſeruus. sͣ. de le. i. ⁊ .jͣ. e. l. fi. Inſpicitur ergo tempus adite heredi­tatis cuꝫ illo tempore cedit dies ꝙͣtum ad iuris realis conſtitutioneꝫ: ut ſeruitus conſtituta di­catur: ſed quādo eſt defectus ex parte legatarij uel eius qui ſtipulat̉ uiam impeditur contrahi obligatio perſonalis ⁊ realis: ut. l. ſi ſub una.§. fi. jͣ. de ꝟbo. obli. ⁊. l. ſtipulationes nō diuidunt̉ ⁊ ideo cum talis defectus impediat obligatio­nem perſonaleꝫ ⁊ realem: merito tempus mor­tis inſpicitur: ut hic. Certe que dicta ſunt in hac .l. habent locuꝫ quando uerba legati referunt̉ ad perſonaꝫ legatarij. Sed ſi uerba legati refe­rant̉ ad rem non facta mentione perſone: tunc ualet ⁊ ambobus dominis quereret̉. ar. l. ꝓxi. ⁊ .sͣ. ti. i. l. gaius. facit ad predicta quod dixi in. l. i. .jͣ. de re. ca. Ultimo in hac. l. habuimꝰ caſum .q. glo. in. l. ſi pluribus. sͣ. de le. ij. uidelicet quan do fundus relinquit̉ duobus: ⁊ cuilibet totus. utrum ab initio ſit quilibet dominꝰ in totum uel pro parte. Hic eſt tex. ꝙ ab initio eſt quilibet do minus pro parte ex quo apparet ꝙ legatū hic non ualet. Ultimo no. caſū ꝙ dies ſeruitutis realis cedit a tempore mortis. Ex. l. ſequenti. Paries cōmunis inter duas domos an ſit ꝓ diuiſo uel indiuiſo. I is qui duas. Hic eſt bonus caſus. ⁊ ex ip̄o habes ꝙ ſi ego uēdo ti­bi domū que ab alia diſtinguit̉ pariete cōmuni tantū medietatem parietis uidetur uendere. Quero an paries cōmunis īter duas domoſ ſit cōmunis pro indiuiſo uel ꝓ diuiſo. Hic tex. uidet̉ uelle pro indiuiſo. tu aūt dic latiſſime: ut dixi in. l. inter quos. in pͥn. jͣ. de dā. infec.