De regu. iuris. In toto partem non eſt dubium contineri. Emateria huiꝰ regule tractatū eſt.. eo. c. plus. ſed nihilominus ex abundāti dicēdū eſt abſoluit̉ a petitione totius fundi intelligit̉ abſolutꝰ a qualibꝫ eius ꝑte in toto pars ꝯtineat̉. de exceptiōe rei iu di. l. ſi ꝗs totū. Qd̓ āt regula falſa ſit poſſet ſic oſtendi qꝛ iure cauet̉ in actu ꝯtineat̉ iter. ff. de ẜui. ru. p̄di. l. actꝰ inſt. ẜuitu.§. actꝰ. tn̄ abſoluit̉ ab actu. dr̄ abſolutꝰ ab itine re qd̓ ē ꝑs actꝰ. nec ꝯͣ. vt. ff. de excep. rei iudi. l. ſi mr̄.§. ſi iter. ibi no. Iteꝫ qꝛ iure cauet̉ ſi teſtator legat actū poſtea adimat̉ iter. ademptio eſt inutilis qꝛ vr̄ ademiſſe totuꝫ vel ꝑteꝫ eius qd̓ legauit. ff. de adimen. le. l. j. pꝫ in toto tinet̉ pars. Dicendū eſt iter duplicit̓ ſumit̉. vno ſu mit̉ diſtincta ſpecie ẜuitutis. ſic eo ſūpta eſt pars ac tus īmo ſpēs ẜuitutis actui oppoſita coequa vt. ff. ſi ſeruitꝰ vēdi. loci corpꝰ.§. j.. d. l. j. de adimē. lega. Alio ſumit̉ iter ꝯmoditate eūdi. ſūptū habet ſe ad actū ſicut pars ad totum quia eſt pars ſubiectiua ad actum actus eſt to ptāte ad iter. qꝛ ſui poteſtate iter comprehendit in hac ſi gnificatione ſumitur. ff. de ſerui. ru. p̄di. l. j.§. actus. de. ob. l. qui vſufruc. de noua. l. ſi pupillus.§. vlt. Idem. In generali conceſſione non veniunt que quis non eſſet in ſpecie veriſimiliter conceſſurus. emplū poni pōt in gnaͣli vicario ep̄i ꝯferre pōt bn̄ficia niſi ſuꝑ hoc mādatū habeat ſpāle. vt. s. de offi. vica. c. cuꝫ in gnaͣli ꝯceſ. Ratio āt eſt qꝛ non eſt veriſimile ep̄s foret ſpāliter ꝯceſſurus bn̄ficioꝝ collatiōeꝫ. hec eadeꝫ gnaͣlitas ꝯfirmat̉.. de pe. remiſ. c. ij. de iureiur. c. j. de ꝓcur. c. ad agendum. li. vj. Itē pꝫ exemplū qꝛ iure cauet̉ ſi pr̄ ꝯcedat filio gnaͣlem liberā adminiſtrationeꝫ peculij vr̄ ꝯcedere donet cuꝫ ſit veriſimile foret ſpāliter donare ꝯceſſurus. ff. de do­na. filiuſſa. Itē ſi pr̄ ꝯcedit filio liberam adminiſtrationeꝫ peculij vr̄ ꝯcedere alienet in fraudeꝫ creditoꝝ qꝛ ē ve riſimile illud fuiſſet ſpāliter ꝯceſſurus. vt. ff. in fra. cre. ſi pr̄ filio. Item ſi dn̄s ꝯcedat filio adminiſtratiōeꝫ peculij cōmittere vr̄ gnaͣliter ea erat ſpāliter ꝯceſſurus. ff. de peculio peculij. Sꝫ oppo. vr̄ oīa reducant̉ in gnaͣli ceſſione cum illd̓ operet̉ gnaͣle qͣꝫtū ad oīa. qͣꝫtum ſpāle op­rat̉ in qͦlibet ſpecie vt. ff. admi. tu. l. ſi duo. de le. iij. ſi corpꝰ in prin. de vſu. habi. l. ſi ita. C. de quadri. preſcrip. l. ij. de p̄ſcri. xxx. an. l. oēs. Sed illud in his que veriſimiliter erat in ſpecie ꝯceſſurus. ad alia v̓o trahit̉ ꝯceſſio gnaͣlis qꝛ dero gat̉ ei p̄ſūptiōeꝫ ꝯͣriā vt hic in. c.. in. l. ſupradictis. Ideꝫ. ercatur bonā fidem p̄ſumit̉ habere. Qui contra iura Ui emit a pupillo ſciens illum pupillū eſſe ſine tu torꝭ auctoritate p̄ſumitur malefidei qꝛ ꝯͣ iura mer catur p̄ſcribit̉ de aucto. preſtan. l. euꝫ de vſucap. emp. l. vlt.. ff. de ꝯͣhen. emp. a quolibꝫ Iteꝫ qui emit a prelato bona eccleſie ſeruata ſolemnitate de iure ſeruari dꝫ. vt in. c. ſine exceptione. xij. q. ij. in auc. ius porrectū. ꝯͣ iura mercatur. p̄ſumitur habere bonā fideꝫ. Itē emit aſcripticiū ſine gleba ꝯͣ legū interdicta mer catur. ideo nullus ambigit malefidei poſſeſſorē eſſe nullo tꝑis ſpacio p̄ſcribitur. C. de agri. cen. quēadmodum in fi.. e. c. poſſeſſor. ratio āt eſt qꝛ aūt emptor ſciebat ꝓhibi tionem iuris aut ignorabat. Si ſciebat planum eſt qꝛ malafi des aꝑte ꝯcluditur ī ipſo. Si ignorabat ē malefidei poſſeſſor p̄ſumptiōe iuris in iure errauit. ff. de vſuca. l. ſi fur. Sꝫ opo. qꝛ ſemꝑ p̄ſumit̉ bonafides ſi abeſſe ꝓbat̉. C. p̄ſcrip. lon. tem. l. pe. ar. ff. de fidei com. lib. l. ſi.§. ex iniuſta. de ad mi. tu. hoc aūt ꝓba. l. verius. le. ij. l. ſi ita legat̉.§. ſpe cies. Sed dicendū eſt aūt allegat̉ ignorātia facti aut iuris. Si facti tunc preſumitur bonafides qꝛ iuris p̄ſumptio allega tioni non reſiſtit vt.. e. c. p̄ſumitur in. l. p̄alle. ſed ſi allegat̉ ignorātia iuris tunc p̄ſumitur malafides. vt hic. qꝛ p̄ſumptio iuris allegationi reſiſtit vt. e. ignorātia.. ff. emp. l. ij.§. ſi a pupillo.§. ſi a furioſo.. C. de le. l. leges. ſacratiſſime. de iur. fac. igno. l. conſtitutiones. Idem. Bonfides non patitur vt ſemel exactum it erum exigatur. Oc intelligendū eſt exigat̉.ſ. ab eodē vl̓ ab eo ab exactore cām hꝫ. vel ꝯͣ exactū eſt habitu­rus regreſſum. ſed a diuerſis ꝓrſus p̄t bis idē exi gi vt patebit in ſolutiōe ꝯͣrioꝝ. Exēplū āt poni p̄t ſic ſi teſtator legat mihi cētuꝫ ſub ꝯditione pēdēte ꝯditiōe egi ꝯͣ hr̄dē interdicto de ta. exhibē. qꝛ ex hibuit ꝯdēnatus fuit ad ītereſſe meū.i. ad ſolutionē legati. poſtea exiſtēte ditione volo agē ex teſtō iteꝝ peto legatū ſum audiēdus qꝛ bonafides patit̉ ⁊cͣ. vt. ff. eo. bonafides. de ta. exhi. l. locū.§. ꝯdēnatio. Sꝫ op. vr̄ ſemel exactū iterū exigat̉ qꝛ ſi egi ꝯͣ dolo deſit poſſidē ſecutus ſuꝫ extimationē nihilominꝰ poſſuꝫ agere ꝯͣ poſſeſſorē ad vt. ff. de here. pe. l. nec vllā.§. ſi ꝗs. de ſolu. ſtichum. ij.§. dolo. Sed dic aut pe tit̉ ab eodē a quo fuit exactū aūt ab alio. Si ab eodē locuꝫ hꝫ regula. ſi ab alio locū babēt ꝯͣria. vt ꝓbari vr̄. d. l. locū.§. cōdē natio. ſed hec ſol. ē ſufficiens. qꝛ iure cauet̉ ſemel exactū non poſſum iteꝝ exigere ēt ab alio. vt. ff. ſi fa. fur. fe. dicat̉. l. tiens. re. eoꝝ ſunt ſub tu. l. illicite. de re. iu. ſiꝗs dolo.§. ſiꝗs debitorē. Et vr̄ dicen̄. ſi peto ab eodeꝫ audior. Sꝫ ſi peto ab alio ſiꝗdem eſt habiturꝰ regreſſum ꝯͣ aliū tunc au dior vt. d. l. nec vllā.§. itē ſi ꝗs. l. ſtichu.§. dolo.. l. locū.§. dēnatio. Itē op. vr̄ et ab eodē poſſit iteꝝ exigi. vt. ff. noua. l. fūdū corne. Sꝫ ibi erāt ſolutiōes diuerſe diuerſis ꝯͣctibꝰ originē ſumentes. exactio vniꝰ īpedit̉ exactiōeꝫ alteriꝰ. vt qn̄ oēs cāe eēt lucratiue. tūc.n. exactio fcā ex vna ī pedit̉ exactio ex altera vt. ff. de acti. ob. l. oēs. le. ij. l. meui us.§. duoꝝ. Preterea ī. l. fūdꝰ vna obl̓o ꝯͣcta erat ſuꝑ fundo alia ſuꝑ extimatiōe fundi. vn̄ ſuꝑ eodē ſꝫ ſuꝑ diuerſis cedat duplex exactio. ſeꝗt̉ ad regulā ꝑtinet. Ideꝫ. Cuꝫ ꝗd vna via ꝓhibetur alicui ad id alia via dꝫ admitti. Stius regule exēplū ꝓprie ponit̉. de cler. coniu ga. c. j. li. vj. poni ēt p̄t ſicut cauet̉. ff. tu. cu. da. ab his. l. ſcire oꝫ.§. ſi mater. ſi pr̄ ꝓhibet̉ admini ſtrare tāqͣꝫ pr̄ nec poterit nec d̓bebit adminiſtrare tāqͣꝫ curator vt alia via qͣꝫ qd̓ voluit teſtratrix faciat. Item ꝓhibetur ad ſucceſſioneꝫ vocari de iure ciuili admittitur aliā viā. i. de iure pretorio. ff. de bo. poſ. ꝯͣ ta. l. eſt ambigē dus.§. vbicūqꝫ. ar. ad ideꝫ. ff. de. bo. poſ. ꝯͣ tabu. l. iij.§. liberi . l. ſi poſt morteꝫ.§. exheredati. Sꝫ oppo. vr̄ emanci­patꝰ ꝓhibet̉ ſuccedē iure ciuili vocat̉ de iure p̄torio. ff. bo. poſ. l. ſed patrono.§. bonoꝝ. Itē ſi legatū relinꝗtur pa tri rogatur filiū emācipare lꝫ filiꝰ ꝓhibeat̉ emācipationem petere vna via.i. iure actōis ex teſtō tn̄ admittitur alia. i. per of­ficium iudicis. vt. ff. de con. d̓mon. l. ſi cui. Itē ſi alicui dupli­ci iure deferatur hr̄ditas lꝫ vno iure ſuccedere ꝓhibeat̉ nihil ominus admittit̉ alio vt. ff. de regu. iur. l. quotiens duplici. Cd̓ iure deli. l. ſuū hr̄deꝫ. Iteꝫ filiꝰ excluſus vn̄ liberi vocat̉ vn̄ legitimi. excluſus vn̄ legitimi vocat̉ vn̄ cognati. ff. ſuc. edic. l. j.§. ſꝫ videndū. Itē repudiās ex teſtō ſuccedē p̄t ab īteſtato ſi erat numero eoꝝ vocantur ab inteſtato. vt. ff. de aqui. here. l. nec is.§. j. que oīa videtur ꝯcludi poſſe regulā eſſe falſaꝫ. Sed dici poteſt regula locū hꝫ vbi ius reſiſtit in odiū ꝓhibentis. ſed vbi aſſiſtit ꝑꝑ alium contingentē defectū hꝫ locum contraria. Ideꝫ. Contractus ex conuētione legem accipere dignoſcuntur. Enatura quorundam ꝯͣctuum eſt debeatur tm̄ dolus lata culpa vt in depoſito precario In poſito ideo quia eius reuocatio dependet in volū tate deponentis tātū. In precario qꝛ eius reuo catio pendet ex libera voluntate cōcedentis ſolum vt. ff. d̓po