LI. II. FOL. XLVII Sit tua cura Venus. quod ſi ſeruare pudorem Virgineum mauis tibi ſit tutela Dianæ: Numen utrunqꝫ pium. tua iam poſſidet orbē Vota ſecundabit Cæſar. quid pallida mœres? Pone metu Virgo infęlix. reſipiſce parumper. Pro generis ſplendore tui connubia Cæſar Clara dabit. nam te Lagidarū a ſanguine ductā Cōmemorāt: proauos ſemenqꝫ imitare paternū Et cognoſce Deos quos agnouere parentes Ante tui. quiſnam nugas perſuaſit aniles Vt genitum obſcura ſegniqꝫ propagine Chriſtū Numē habere putes? mūdus coniurat in omnes Chriſtigenas: iam terra rubet ſanguine potus Spumat:& ex toto genus hoc exploditur orbe. Et tu docta bonas arres/ ſata ſanguine Regum/ Et formæ ſplendore nitens: gratiſſima tantis Principibus magnæ domino gratiſſima Romę: Et modo florentes annos ingreſſa iuuentæ Sponte tibi mala tanta paras? vis ferre latentes Carceris obſcuri tenebras: vis ferre catenas Extremamqꝫ pati ſæua inter vulnera mortem? Ah miſerere tui ſaltem: miſerere tuorum: Deſertæ miſerere domus: lamenta preceſqꝫ Ne contemne tuæ gentis. depone rigorem Marmoreum Virgo: nec contra iura Deoſqꝫ Fœmineas extende manus. tibi gloria victæ Maior erit quā victrici. ſpes unica tanti Sanguinis extingui prolem paciere tuorum? Carminibus tua corda malis poſſeſſa retardat Chriſtus:& haud cōpos mētis cognoſcer̄ ſāctos Non ſineris monitus: ſed mox ut Martis ad arā