LI III FOL. XLVIII. bis pomiſqꝫ. Elapſis tum biſſenis diebus iterum ſupplicijs ad hibenda æducitur: tum iterum oracione Cæſar Puellæ blanditur: qua refutata: moles rotarum Ichthybolo ſuadente preparatur: quæ nutu Tonantis fulmine deijcitur. Regina fidē Chri ſti profeſſa morti damnatur. Porphyriuſqꝫ ob tumulatam Reginum plectitur. Vtimo Catharina capite truncatur: cœloqꝫ perfruitur. Si mea mens ullo poterat ſermone moueri Hoc fateor compulſa foret: namqꝫ oīa Rhetor Attigit humanum quibus eſt mutabile pectus. Et factum ſatis eſt arti: ſi inuicta remanſi Diuinæ hoc virtutis opus: ſi numen abeſſet Victor erat: grauibus potui ſuccumbere dictis. Victrices habeant lauros prolataqꝫ pugnæ Dona: ferat virtus& non fortuna coronam. Quoad potuit fecit: potui ſine numine vinci. Sed mihi numē adeſt quo mens arrepta moueri Neſcit. ad Euphratē pocius ſua flumina mittet Eridanus: Thyberī Tagus īfluet. Abdua Nilū Si mea mens. Dicit ſatiſfactum eſſe arti:& ſi humano auxilio nixa foret: ſe vinci potuiſſe: at quia diuino numīe fulcta ſit: vinci non poſſe. Ad Eufratem. Eridanus. fluuius Galliæ Ciſalpinę quæ ē in occaſu: mittet ſua flumina ad Eufratem qui eſt orientis. Thy berim. Tagus. fluuius eſt Hiſpaniæ piſciū feraciſſimus: oſtreo rumqꝫ redundās. Ex Celtiberis originem habens per Vectiones:& Carpentanos:& Luſitanos in ęquinoctialem labitur oc caſum. Strabo auctor. Adua Nilum. Comum ciuitas eſt Inſubrum Galliæ Ciſalpi næ: Huic proximus eſt lacus Larius: quem Adua fl. auget inde Padum ingrediens: fontem vero in Adula mōt ehabet ubi & Rhenus Strabone Auctore. Ante& Pyrenes Rhodope iuga mittet ad arces: Taurus ad Atlantē fugiet: Carmelus ad Oſſam Quā mea ſanctus amor Chriſti præcordia linQuā marti& gelidis ponā libamīa ſaxis. quat. Strabo Strabo Tagus Comum. Larius Adua
