Liber tertius diffluere.i. abūdare. voluptate.i. delectatōe corꝑali eſtimātes in hͦ virū cōſiſtere gaudiū qd̓ ē erroneū. ¶ Nota ꝙ quīqꝫ ſunt in qͥbꝰ errātes. ꝟo bono poſuerūt cōſiſtere verā felicite ē.ſ. diuitie. honores. poteſtates gl̓iam voluptates quoꝝ ſufficientia ſic accipit̉. Cū finis habeat rōnen boni ẜm diuerſitate boni diuerſificat̉ finis. Eſt aūt triplex bonū. vtilidelectabile. ⁊ bonū honeſtū ⁊ illi qͥ intendebant bonō vtili poſuerūt felicitatē ī diuitijs ſed qui intēdebibono delectabili ponebāt volupta tes et in illis poſi erunt finem ⁊ felicitatē. Qui aūt in tendebāt bono ho neſto illi diuerſificabant̉. q bonum honeſtū eſt bonum ẜm rōnem. Ratio aūt eſt duplex.ſ. ſpeculatiua ⁊ practica. de bono honeſto. qd̓ cōſiſtit. ſpeculatione nō loquebant̉ iſti. qꝛ tale bonū eſt latēs ip̄i aūt poſuerū felicitatē in bono honeſto qd̓ eſt bonū rōnis practice. tale ergo bonum vel ꝯſiſtit in opinione hoīm. ⁊ ſic eſt gl̓ia. vel ꝯſiſtit in exercitio actus: alis et hoc eſt dupl̓r. vel em̄ exiſtit in exercitio ꝓprij actus circa alios. ſic eſt ptās. vel ꝯſiſtit in exercitio actus alioꝝ circa ſe. ⁊ ſic eſt honor ¶ Sūt etiā qui hoꝝ fines. In iſta ꝑte on̄dit quō quidā iſtoꝝ fines dictos ꝑmutabāt. ⁊ dicit. Sūt etiā aliqͥ qui fines. qͣꝫ ꝓ et cās finale mutant alterutro.i. ad inuicē deſiderātes vnū ꝓpter alteꝝ. nā quideſiderant diuitias ⁊ voluptates. ob. i. propter potentiā ⁊ ſunt alijpotentiā petūt.i. deſiderāt. cā pecunis ī ꝓpter diuitias vel cauſa ꝓfedi noīs.i. cā dilatatōis fame. ¶ Nā ẜm Ariſtote. iij. Ethicoꝝ. Qui lis vnus quiſqꝫ eſt talis finis videt̉ ei. ẜm gͦ diuerſā diſpoſitōem hoīm diuerſi fines eligunt̉. Illud aūt eligit̉ ꝓpter aliquē finē ꝑ qd̓ aliqͥs vitur poſſe ꝯſeqͥ illū fine. cū igit̉ ponētes finē eſſe diuitias magis putabā ſe diuitias ꝯſeqͥ ꝑ potentia. ip̄i appetebāt potētiā ꝓpter diuitias ⁊ ecō uerſo quibꝰ videbant̉ ſe poſſe ꝯſeqͥ potentiā ꝑ diuitias. ip̄i appetebant diuitias ꝓpter potentiā. ⁊ ſic poſuerūt ꝑmutatōem finiū iſtoꝝ ad inuicem. ¶ In his igit̉ ⁊c̄. Hic ph̓ia reducit oīa bona fortune in qͥbus ponūt hoīes felicitatē ad p̄dicta quinqꝫ ⁊ dic̄. In his igit̉ qͥnqꝫ bonis ꝙ et. et ceteris talibꝰ.ſ. reducibilibꝰ ad p̄dicta verſat̉ intētio actuū huma Sūt etiā qͥ hoꝝ fines cauſaſqꝫ alterutro permutāt. vt qͥ diuitias ob potentiā voluptateſqꝫ deſiderāt vel potentiā. ſeu pecunie cā. ſeu proferdi noīs petunt. In his igit̉ ceteriſtalibus humanoꝝ actuū votorū verſatur intētio. veluti nobilitas fe uorqꝫ popularis. que videntur qui dam claritudinem cōparare. Uxo ac liberi qͥ iocunditatis gr̄a petūtu