Liber tertius diffluere.i. abūdare. voluptate.i. delectatōe corꝑali eſtimātes in vi­ cōſiſtere gaudiū qd̓ ē erroneū. Nota quīqꝫ ſunt in qͥbꝰ errātes. ꝟo bono poſuerūt cōſiſtere verā felicite ē.ſ. diuitie. honores. poteſtates gl̓iam voluptates quoꝝ ſufficientia ſic accipit̉. finis habeat rōnen boni ẜm diuerſitate boni diuerſificat̉ finis. Eſt aūt triplex bonū. vtili­delectabile. bo­ honeſtū illi intendebant bo­ vtili poſuerūt felicitatē ī diuitijs ſed qui intēdebi­bono delectabili ponebāt volupta tes et in illis poſi erunt finem feli­citatē. Qui aūt in tendebāt bono ho neſto illi diuerſifi­cabant̉. q bonum honeſtū eſt bonum ẜm rōnem. Ratio aūt eſt duplex.ſ. ſpeculatiua practica. de bono honeſto. qd̓ cōſiſtit. ſpeculatione loquebant̉ iſti. qꝛ tale bonū eſt latēs ip̄i aūt poſuerū felicitatē in bono honeſto qd̓ eſt bonū rōnis practice. tale ergo bonum vel ꝯſiſtit in opinione hoīm. ſic eſt gl̓ia. vel ꝯſiſtit in exercitio actus: alis et hoc eſt dupl̓r. vel em̄ exiſtit in exercitio ꝓprij actus circa alios. ſic eſt ptās. vel ꝯſiſtit in exercitio actus alioꝝ circa ſe. ſic eſt honor Sūt etiā qui hoꝝ fines. In iſta ꝑte on̄dit quō quidā iſtoꝝ fines dictos ꝑmutabāt. dicit. Sūt etiā aliqͥ qui fines. qͣꝫ et cās finale mutant alterutro.i. ad inuicē deſiderātes vnū ꝓpter alteꝝ. qui­deſiderant diuitias voluptates. ob. i. propter potentiā ſunt alij­potentiā petūt.i. deſiderāt. pecunis ī ꝓpter diuitias vel cauſa ꝓfe­di noīs.i. dilatatōis fame. ẜm Ariſtote. iij. Ethicoꝝ. Qui lis vnus quiſqꝫ eſt talis finis videt̉ ei. ẜm diuerſā diſpoſitōem hoīm diuerſi fines eligunt̉. Illud aūt eligit̉ ꝓpter aliquē finē qd̓ aliqͥs vi­tur poſſe ꝯſeqͥ illū fine. igit̉ ponētes finē eſſe diuitias magis putabā ſe diuitias ꝯſeqͥ potentia. ip̄i appetebāt potētiā ꝓpter diuitias ecō uerſo quibꝰ videbant̉ ſe poſſe ꝯſeqͥ potentiā diuitias. ip̄i appetebant diuitias ꝓpter potentiā. ſic poſuerūt ꝑmutatōem finiū iſtoꝝ ad inui­cem. In his igit̉ ⁊c̄. Hic ph̓ia reducit oīa bona fortune in qͥbus po­nūt hoīes felicitatē ad p̄dicta quinqꝫ dic̄. In his igit̉ qͥnqꝫ bonis et. et ceteris talibꝰ.ſ. reducibilibꝰ ad p̄dicta verſat̉ intētio actuū huma Sūt etiā hoꝝ fines cauſaſqꝫ alter­utro permutāt. vt diuitias ob po­tentiā voluptateſqꝫ deſiderāt vel potentiā. ſeu pecunie. ſeu profer­di noīs petunt. In his igit̉ ceteriſ­talibus humanoꝝ actuū votorū verſatur intētio. veluti nobilitas fe uorqꝫ popularis. que videntur qui dam claritudinem cōparare. Uxo ac liberi iocunditatis gr̄a petūtu