Secūdū Preceptum Capitulū. Primum iurātis eſt iudicium diſcrecōis ut ſcꝫ iuret leuit̉ ſꝫ diſcre cione et diſcuſſione quītuplici ter. Primo illud quod iura­re vult poſſit facere. Secundo an ſit faciendum et quid ex ſeqͥ poſſit accidere Tercio lo­cus debitus et tempus debitū in conuiuio enim et loco ſola­cioſo et ſic de tempore. pericu­loſum eſt iurare. quia ibi mi­nus conſueuit homo deliberare Similiter quando quis iraſci­tur Quarto an ſubſit cauſa ra cōabil̓ ncc̄aria qͦꝝ vna ē vti litas ꝓxi c̓dit qͥs iuraue­rit vbi tn̄ ꝓxīo expedirꝫ c̓dere Alia cauſa ꝓpt̓ qͣꝫ qͥs p̄t iurare ē vtilitas ſui ſcꝫ iurātis ut ī caſu oꝑtꝫ hoīeꝫ ſe expur gare iuram̄tū Alia eſt ut exerceat̉ publica iuſticia iu dices hn̄t ꝯpelle̓ teſtes ad iu­rādū ī caſibꝰ vei̓tate dicenda Alia cauſa ē ꝯūis vtilitas vt pͥncipes int̓ ſe volūt face̓ fe dera pacis. aut ſb̓diti iurāt fid̓ litatē ſuis ſuꝑioribꝰ. ꝯſue tudine ecc̄ie ẜuāda. Qn̄to ut fiat reuerēt̉ deuote. ē qꝛ ī quolibꝫ iuram̄to nom dei ſiue fiat ī iudicō ſiue extͣ iudiciū ad ducit̉ ī teſtē deꝰ. qd̓libꝫ iu­rantū dꝫ maxīa ruerēcia fi eri ꝓpt̓ ſingl̓ariſſimū horeꝫ q̄m tenet̉ tāto dn̄o tāqͣm treme de maieſtati qͣnto ē deꝰ qui noīatur et ī teſtē adducit̉ om̄i terreno dn̄o et teſte r̄uerbilio ob cuiꝰ rei on̄ſionē pueri iura­re ꝑmittūtur an etatē pub̓ tatis qꝛ deliberare plene p̄­ſumūt̉. ꝑiuri etiā admittū tur iurare qꝛ p̄ſumit̉ ex priori eos reuerēciā d̓bitā iuramēto exhibere Et. xxij. q. v. d̓r. honeſtū ē ut ſcis audꝫ iurare ieiunꝰ faciat hōeſtate tiore dei Ex quibꝰ ptꝫ qͣꝫ ma le faciant hij quoꝝ fere ſemꝑ ẜm verbum eſt. deū. deum ſanctum. creatorē meū. ſic me deus adiuuet. teſtis eſt mi chi deꝰ et ſil̓ia. ſi enī famuli prīcipum audiente eoꝝ dn̄o non niſi timore et reuerēcia eum nomina̓e audent ut coraꝫ papa fit ꝑfectiſſime pr̄ Et co regibꝰ ābaſiatores eos noī nādo caput et genua inclināt Et oppoſitum faciendo parui pēdere iudicantur dn̄os Quā to plus cūſūma reuerēcia deꝰ in teſtem aſſumendus eſt. Se cūdū et terciū cͥca iuramēti co­mites ſe tenet ex ꝑte eius qd̓ iuramētum confirmatur. eſt enī ſecūdus comes veritas ut ſcꝫ veꝝ ſit id quod qͥs iurat iu­ramento aſſertorio et qd̓ quis ꝓponat face̓ illud qd̓ iurat iua m̄to ꝓmiſſiſſorio et ut adhibe at diligēciā ſibi poſſibilē ut ad īpleat veꝝ faciat qd̓ iurauit