Secundum. Preceptum Capitulū. Secūdū Terciū ē iuſticia ⁊ requiritur ī iuramēto ꝓmiſſorio ut ſcꝫ illd̓ qd̓ qͥs ꝓmittit mediāte iuram to ꝓmiſſol̓o ſit licitu nec ſit im peditiuū melios boī ⁊ ſit nullā īcludēs īiqͥtatē qͣntū hoī apparere p̄t hūanitus qn̄ iurat Qn̄ igit̉ vnū d̓fecit de tribꝰ cōmiti bꝰ aut plura deficiūt ē iuramē tū illicitū ⁊ tāto peiꝰ qͣnto plu res et pnͥcipaliores ccūſtācie d̓ſūt Qn̄ ve̓o tres cōmites aſ ſūt iuramētū ē licitū et merito riū ȳmo cultꝰ v̓tutis latrie vn̄ augꝰ. ī ẜmone d̓ ꝑiurio. qͣntū inqͥt ad me ꝑtinꝫ iuro magna ncc̄itate cōpulſus cū video ꝙ n̄ iure nō michi credi. et ei qui michi nō credit n̄ expedire ꝙ non credit. hac perpēſa racōe ⁊ ꝯſideracōe deliberata cū magno dico timore corā deo ita ē aut teſtis ē michi deꝰ. aut ſcit criſtus ꝙ ſic eſt. Capitulū. Secūdū Ontra hoc preceptum peccant multi. primo ꝑiuri. Vbi tria ſū pnͥcipalit̓ notāda. Primo di ſit periurium. Secundo quo tuplicit̓ fiat ꝑiuriū ⁊ qn̄ ſit mo̓ tale vl̓ veniale peccatum Ter cō an periuriū ſit maius pcc̄m qm̄ hoīcidiū ⁊ que pene ſint ꝑiurij Eſt autē periuriū ut dicit mgr̄ li. iij. di. xxxix. Mēdaci um iuramēto firmatū ⁊ capit̉ ibi mēdaciū large taꝫ ꝓ eo qd̓ dicit̉ ꝯtra mēte qͣm ꝓ eo qd̓ nō d̓r ꝯtra mēte dū tn̄ ſit falſū qd̓ d̓r. vl̓ ẜm alios ꝑiuriū ē iuramē tū illicitū et īdebitū. vn̄ quod cūqꝫ ex tribꝰ cōmitibꝰ iuramē ti defuei̓t ſcꝫ vei̓tas iuſticia vl̓ iudiciū periuriū eſt. nō tamē eo dem ordine. Sed pͥmo quidē ⁊ pͥncipaliter periuriū eſt. qͣndo deeſt veītas ſecūdai̓o autē qͣn do deeſt iuſticia Quicūqꝫ ei iu rat illicitū ex hocip̄o falſitateꝫ incurrit. qꝛ obligatꝰ eſt ad hͦ ꝙ contrarium faciat. Tercio vero qn̄ deeſt iudiciū quia cū indiſcrete iurat ex hocip̄o ꝑicu loſe ꝯmittit falſitatē incurren di. Et ſic capitur periuriū large et nō eſt ſemꝑ mortale pec catū ꝑiuriū iſtis modis om̄ibꝰ Scd̓o notādum ꝙ qͥ ſcien b ter iurat falſum. ſcienter quā quo ad dictum et quo ad iura mētum eſt vere ⁊ ꝓprie ꝑiurꝰ ⁊ eſt ſemꝑ pcc̄m mo̓tale Cuiꝰ racō aſſignatur ſcd̓m tho. vbi prius qꝛ ꝑiuriū de ſui racōe im portat cōtēptum dei. vn̄ de ſe īportat irruerēciā dei ipſū īdu cere in teſtē falſitatis. qꝛ ꝑ hͦ ſignificatur vl̓ ꝙ deus verita tem non cognoſcit ⁊ ſic teſtifi cat̉ falſū ex ignoraciā aut ſig ficat̉ ꝙ teſtificatur falſitatē