De materia et forma ſue ſubſtatīe p̨̄ter ſubiectam materiaꝫ ſenſu videtur. ꝓpter hoc etiam dicitur multum videt̉ nature ſpirituali ꝓximū/ qꝛ quando videtur ignis eſſe medius inter viſibilia īui ſibilia. in quantum aūt appropinquat inuiſi­bilibus eſt incorporeus. ſed in quantum ap­proximat inferioribus corporeus eſt. Item naturam habet ceteris elementis actua liorem in agendo fortionem. ideo dicit̉ im menſurabilis/ qꝛ eius virtus oꝑatio creſcit ī infinitum/ ſi materia fuerit infinita. ꝙͣ diu enī materia ſubiecta ſufficit ignis deficit. ſed ſē per potius creſcit. Item naturā habet occultio rem. ideo dicit̉ occultus qꝛ in ſua eſſentia ſen ſibiliter videtur inuiſibilis incognitꝰ di­citur. qꝛ ſine ſubiecta materia non percipitur quid etiam ſit in ſua eſſentia ſeu ſubſtātia vix cognoſcitur intellectu. Item virtutem natu­ram habet alijs mobiliorem. et ideo dicit̉ mo­bilis et potens omniuꝫ. qꝛ in igne eſt principi um virtutis motiue quia mouet ſe et alia/ a nullo inferiori ſe mouetur. Item naturam ha­bet ceteris inferioribus clariorē. Unde dicitur ille eſt illuminatiuus/ qꝛ claritate ſua omīa illuminat. ſed cum circūuelatis. ſplendoribus nam ſplendidi ignis radij foris emicant. ſed circumuelantur. quia rurſum ad ſecretum ſub ſtantie ſue ſinum reducti a noſtris ſenſibus oc cultantur. Item ex ſubtilitate ſue ſubſtātie vir tutem habet omnibus alijs acutiorem pene trabiliorem ꝓpter quod dicitur acute means. quia proprie virtutis motu ſubintrat ſine reſi­ſtentia penetrat vniuerſa. Item ignis habꝫ virtutem ſui aliorum manifeſtatiuam et di­ſtinctiuam/ nam ſe manifeſtādo alia ſibi obie cta manifeſtat/ et eorum colores figuras ocu lis repreſentat. ideo dicitur clarus manifeſtu­diſcretus diſtinguens. Item vim habet infe­riorum ad ſuperiora attractiuam. nam materi am in quam agitrarefaciendo diſſoluit calo ris ſui violentia ſurſuꝫ trahit propter quod di­citur deorſum paſcens ſurſum trahens. Itē virtutem habet renouatiuam. omnia enim ve­teraſcunt/ antiquantur/ et deficiunt que virtu­te ignea non ſeruantur. vt patet in ſenibus in quibus deficit calor naturalis. et ideo dicitur renouatiuus omnium et nature cuſtos. Sine enim virtute ignis non poteſt ſubſiſtere virtuſ alicuius corporis naturalis. Item virtutē ha bet immutatiuam/ quia omnium naturam in quam agit ſuperat/ conuertit in ſuam ſpecieꝫ et tranſmutat. et propter dicit̉ apprehenſi­ immutatiuus. nam materiam in quam agit apprehendens illam deſerit ſed conſumē­do in ſuā ſimilitudinem ꝯuertit. apprebendēs aūt non apprehenditur/ qꝛ conſumpto eo in quo agit/ in ſe reſilit atqꝫ redit. et ideo dicitur ſiliens ⁊c. Item virtutem naturaꝫ ſui ipſius cōmunicatiuam et ſine diminutione diffuſiuā et ideo dicit̉ non recipere ignominiam mino­rationis. qꝛ ſicut cum effundit̉ augetur ſic cum recipitur non minoratur. neqꝫ in eo quod videtur augmentum recipere eſt capiens glori am. neqꝫ in eo putatur minor ſuſtinet contu meliam. Item naturam habet purgatiuam. metalla enim que non poteſt ꝯſumere a ſcoria et rubigine mundificat/ expurgat/ emundat Item virtutem habet ſaporum humoruꝫ al teratiuam. Unde humores in corꝑe excoqͥt digerit/ et cibos crudos cōſumēdo in eis ſu perflua ſapidos et ſanos reddere conſueuit. Item virtutem habet ſue ſubſtantie per reruꝫ omniū ꝯmixtorum corꝑuum eſſentiā diffuſi­uam. qꝛ in rebus omībus inuiſibiliter eſt īclu ſus. quanꝙͣ includi actualiter non videatur. re inde eſt manifeſtum. quia ex forti corporum ſolidorum alliſione ignis excutitur/ in quibuſ eſſe nullatenus putabatur. Item ignis ſubtili tate ſua ſubſtantiali habet virtuteꝫ ſui alio corꝑe in mediatiſſime mutatiuam. vt patet in ferro ignito/ et carbone inflāmato. et hmōi. in quibus ignis ita ſecundum omnes ſui partes ſingulis ferri et carbonis partibus coniungit̉. videt̉ vnius ſubſtantia/ alterius ſenſibili ter diſtantia penitus ſentit̉. vnde et triplex ignis ſpecies a ph̓is diffinitur. Eſt enim ignis lux ignis flāma/ ignis carbo. Ignis enim eſt in ſua ſpera lux. ſed flamma dicitur in materia aeris. carbo aūt in ſubſtantia terrea ſiue in fe­culentia materie groſſioris. Has multas ali as habet ignis ꝓprietates. de quibus ſupra li. ij. in tractatu de ordine ſeraphin. libro. iiij. in tractatu de qualitatibus elementaribus.ſ. c. de calore. quere ibi. nam ea que iaꝫ dicta ſūt hic ſufficiant. Lamma eſt materia ignea in ſub­ſtantia aerea accenſa. nam aer pro pter ſue ſubſtantie ſubtilitatem immediatam quam habet ſpe­ra ignis vicinitatē de facili ignit̉ in naturam igneam ꝯmutat̉. ſcd̓m ſubſtātia aerea eſt purior tato flāma erit lucidior clarior natu re lucis ſimilior videbit̉. mouet̉ aūt flāma na turaliter ſurſū/ ab ꝑte rei accenſe linealiter in acutum tēdit in conum. vnde in ſua extre­mitate habet formā pineam acutam. vnde in ſuo acumine ꝓpter ꝯcurſum radioꝝ in āgu lo acuto fortius caloris ſui impͥmit actionem