Liber. XVII nam ſi cuꝫ farina ordei puluere thuris ac cro ci miſceatur/ conceptū adiuuat in mulieribus atqꝫ partum. mixta cum ſulphure acto. valet cōtra impetiginem/ ſerpiginem pruritū. mi­xta cum ſemīe lini in vino cocta diſſoluit apo ſt emata. ſcliroticum ſiue durum decoctum cum ſemine cortice radice ſanat vulnus mundi ficat putrefactū. valet etiam cōtra fiſtulam tra cancrum. mire ꝓuocat menſtiua mundifi­cat matricem diſponit ac preparat ad conce­ptum. vt di. plini. dia. De zinibere. Iniber eſt radix berbe eſt calidū humidum. vt dicit̉ in platea. Et eſt aliud domeſticū aliud ſilueſtre. acutiorem habet ſaporem ſilueſtre domeſtico. eſt ſolidius colore adeo albuꝫ ſed facilius frangitur. valet cōtra frigidas cau ſas pectoris pulmonis. ſtomachi dolorem in teſtinorum ex incluſa ventoſitate venientem mingat diſſoluit. ſi vinū decoctionis eius cimmo calidum aſſumat̉/ ſtomachum cōfortat digeſtionem ꝓcurat. viſum acuit pānuꝫ ſi ue telam in oculis extenuat conſumit. hoc melius facit domeſticum ꝙͣ ſilueſtre. quāto al bius eſt recentius/ tanto eſt acutius melius duos annos vel tres ſeruatur in bona effica­cia. ſed poſt areſcit a veribus ꝑforat̉. ꝓpter humiditatem enim ſuaꝫ putredini eſt appro­priatum vt dicit Iſa. vnde qui vult id diutius reſeruare/ oportet vt ponatur inter piper vt piperis ſiccitate humor ziniberis temperetur vt dicicit idem. de redoario. Edoarium calidum eſt ſiccum. eſt domeſticum magis eligendum. id quod ē magis citrinum. tenue longum. in ſapore acutuꝫ non foratum. ſilueſtre ē ſubalbidum ſtipicum cuꝫ acumine modico. valet ad illa que in ziber. ſꝫ ſtomachum corpus confortat appetituꝫ uocat. vt dicit platea De zuchara. Ucharum vel zuchara fit de qui­buſdam cannis arundinibus creſcunt in ſtagnis iuxta nilum. il larum cannarum ſuccus dicitur canna de qua ſit zuebara decoctionem. ſicut ſolet fieri ſal de aqua. canne vero piſtate ponūtur in lebete coquūtur ad lentum ignem vſqꝫ ad ſpiſſitudi­nem. Et primo videtur ex toto tranſire in ſpu­mam/ ſed poſt facta reſidentia ſpiſſius meliꝰ petit fundum. ſuperius autē manet quod ē va num ſpūmoſum. ē minus dulce forami­noſum inter dentes crepitat quando ma­ſticatur ſed euaneſcit ſubito liqueſcit. bonuꝫ autem econuerſo. bonum enim poſitum in va ſis rotundis ad ſolem durum efficitur atqꝫ al­bum. Aliud autem eſt citrinuꝫ ē calidius alio ideo non debet in acutis febribus exhiberi. zuchara autem bona ē temperata in qualitati­bus ſuis. ideo vt dicit Iſa. in dietis habꝫ vir tutem colatiuam/ diſſolutiuam extenuatiuam/ ventris abſqꝫ vlla morſura hu mectatiuam/ ſtomachi mūdificatiuā. aſperitatis pectoris pulmonis lenificatiuam. vocis clarificatiuā tuſſis raucedinis ablatiuam humiditatis cō­ſumpte reſtauratiuam. ponticitatis amaritu­dinis ſpecierum aromaticarum temperatiuam ideo ſumme vtilis eſt in medicinis vt in ele­ctuarijs/ in pulueribꝰ/ in ſiropis(vt dicit Iſa.) tamen aliquantulum ventrem inflat precipue poſt cibum ſumpta. quia omne dulce eſt infla tiuum de natura ſua. de facili etiam in coleraꝫ rubeam tranſmutatur ſi colericis tribuatur. ſi­cut enim actoſitas acumē colere reprimit ex tingit/ ſic dulcedo quaſi ei contraria coleram ex citat atqꝫ nutrit. vt dicit Iſaac in eodem ca. Finit Liber decimus ſeptimus.