Seite
Di. Xl aOn nos. perennē. apl̓icā dignitatē per bona merita acquiſitam. ſed dicit ꝙ non liceat ei alienare res eccleſte. b L5 Cū hereditate.i. ad hoc trāſmiſit vt eſſent heredes bonitatis ſue. q A fide. qd̓. h. intelligit: cū papa nō vult corrigi: ſi enim paratꝰ eſſet c Per actuum.i. per bonos actus. corrigi nō poſſet accuſari: vt. xiiij. q. i. aꝑte. ⁊. c. agit. ⁊. q. iij. dixit apoſto­d Quos.i. per eos. lus. ſed quare nō poſſet accuſari de alio crimīe; ponamꝰ ꝙ notoriū ſit cri e Quis enī. q. d. ⁊ ſi qn̄qꝫ forte apoſtolici non eſſent boni: tamen ſemper pre­men eiꝰ vel ꝑ ꝯfeſſionē vel ꝑ facti euidētiā qͣre non accuſat̉ vel de crimīt ſumuntur eſſe boni. quis eniꝫ ſimonie vel adulterij. et ⁊cͣ. ſed nōne cōtrarium eſt. xix. ēt cū admonet̉ incorrigi­di. anaſtaſiꝰ. xxj. di. nunc aūt. bilis ē ⁊ ſcādalizat̉ eccl̓i­ſplēdere vita pontificis: vt gradui ⁊ remiſſus ī ſuis oꝑbꝰ: ⁊ inſuper a ſed non dr̄ hic ꝙ ſcī ſint: ſed ꝙ ꝑ factū eiꝰ. certe credo ꝙ ꝯferat d̓corē: queꝫ ab eo nō accepit. bono taciturnꝰⁿ qd̓ magis officit ſi ſcī preſumuntur donec ꝯtrariū ſi notoriū eſt crimē eius nō.n. loca ſꝫ vita ⁊ mores ſcm̄ faci bi ⁊ oībꝰ: nihilominꝰ innumerabi conſtet: qꝛ hereditatem inno­qd̓cūqꝫ ⁊ inde ſcādalizat̉ unt ſacerdoteꝫ. vn̄ ex ſuſcepto offō les populos cateruatī ſecū ducit pͥ­cētie recipiunt: vt hic dicitur. eccleſia ⁊ īcorrigibilis ſit Sed ꝗd ſi cōſtet de ip̄o ꝙ adul nō lnīaꝫ peccādi ſꝫ neceſſitatē viuē mo mācipioº gehēne: cum ip̄o pla ꝙ inde poſſit accuſari nā teriuꝫ cōmiſit vel homicidiuꝫ: di ſe nouerint aſſecutos. Unde gis multis ī eternū vapulaturꝰ: hu ꝯtumacia dicitur here dicit. b. ꝙ lꝫ nō poſſit accuſa­ſis: vt. lxxxi. diſtin. ſi qui ſimmachus papa ait. Offm̄ ſa­ius culpas iſtic redarguere p̄ſumit ri: inde tn̄ peccat. ⁊ qd̓ hic dr̄ preſbyteri. ⁊ cōtumax di cerdotuꝫ non confert ſed adimit li­mortaliū nullus: qꝛ cūctos ipſe iudi ſemꝑ bn̄ facere ītelligit̉ de his infidelis: vt. xxxviij. diſ. centiam delinquendi. caturꝰ a nemineᵖ ē iudicādus: niſi d̓ que poſſunt eque retorq̄ri ad nullus hic tamē ſpecia­On nos btm̄ petrū ſicut dici prehēdat̉ a fideq deuius ꝓ cuiꝰ ꝑpe bonū vel ad malū: qꝛ ſemꝑ in liter ſit mētio de hereſi. Etis a dn̄o cuꝫ ſedis priuilegio dubio ꝓ ipſius facto preſumit̉ tuo ſtatu vniuerſitas fideliū tanto ideo quia ⁊ ſi occulta eēt ſꝫ hoc certe ideꝫ eſt in quolibet ul̓ ſucceſſores eiꝰ peccādi iudicam inſtātiꝰ orat: quāto ſuaꝫ ſalutē poſt hereſis de illa poſſet ac­ſacerdote: vt. xj. q. iij. abſit. et lnīam ſuſcepiſſe. Ille ꝗppe pennē deū ex illiꝰ incolumitate aīaduertit cuſari. ſed de alio occul­xli. diſ. c. i. ⁊. xvi. q. i. ſi clerica­to crimine nō poſſet. Iti meritoruꝫ dotē cū hereditateᵇ īno propenſius pendere. Iteꝫ aug. tus. Rn̄. hoc verū ē: ſed tn̄ ma nunꝗd poteſt denunciari centie trāſmiſit ad poſteros: qd̓ illi ad valerium. Nō ordines ſed gis pͥſumit̉ pro papa: vt. xciij. crimen pape ſecundum conceſſuꝫ eſt ꝑ actuūᶜ lucē ad illos ꝑ vite merita nos deo ꝯmendant. di. c. i. vn̄ ſacrilegiuꝫ īſtar. eēt regulam: ſi peccauerit in tinet: quosᵇ par cōuerſatōis ſplen diſputare de ſcō ſuo: vt. xvij. Nte oīaʳ puto vt cogitet reli­te frater tuus: cum nomi q. iiij.§. qui aūt. vel dic ꝙ fa­dor illumīat: quis eniꝫᵉ ſcm̄ dubitet gioſa prudētia tua: nihil eſſe ne fratris quilibet chri­cta pape excuſantur: vt homi­eē quē apex tāte dignitatis attollit: in hac vita ⁊ maxīe hoc tꝑe faciliꝰ ſtianus dicatur: vt. xi. q̄­cidia ſanſonis. ⁊ furta hebreo in quo ſi d̓ſunt bona acꝗſita per me ſtione. iij. ad menſam; ſꝫ ⁊ leuius ⁊ oībus acceptabilius ep̄i rum. ⁊ adulteriū iacob. vt exͣ d̓ dico ꝙ non poteſt denum ritū: ſufficiunt q̄ a loci p̄deceſſore te aut preſbyteri aut diaconi officio: diuortijs gaudemus. ciari crimen de ipſo: niſi ſtant̉. aut.n. claros ad h̓ faſtigia eri ſi perfunctorie atqꝫ adulatorie res ſ Illuſtrat.i. dat eis occaſio inde poſſet accuſari. nam git: aut ꝗ erigunt̉ illuſtratᶠ. Itē agat̉. ſed nihil apud deum miſera­neꝫ bene viuendi: vt. lxxxj. di. inutilis eſſet denūciatio hiero. Filij ſanctorum ſunt qui valet. bilius ⁊ triſtiꝰ ⁊ dānabiliꝰ. Idē. Itē nunquid papa poſ­ Os. nō ex locoruꝫ. tm̄. exercent opera eorum. Nihil ē in hac vita ⁊ maxīe ī h̓ tꝑe ſet ſtatuere ꝙ non poſ­E ue ſit contra. lxxxi. diſ. Unē facile ſtare ī loco petri ſet accuſari de hereſi? difficilius ⁊ laborioſius ⁊ periculo valet. C⁊pauli ⁊ tenere cathedraꝫ re Reſpon. non. ꝗa ex hoc ſiusᶠ ep̄i aut preſbyteri aut diaconi h Morū. C. de ep̄i. ⁊ cler. fi periclitaretur tota eccle­gnātium cū xp̄o: qꝛ hinc dicit̉ non officio: ſed apd̓ deū nihil beatius ſi quēquam. ſia quod nō licet. jͣ. xxv. ſcōꝝ filij ſunt ꝗ tenēt loca ſcōꝝ: ſꝫ ꝗ t Nobilitate. ſic. jͣ. i. q. i. vi­eo mō militet̉ quo nr̄ īperator p̄ci­queſtione.i. ſunt quidaꝫ: liſſimis. exercēt opera eoꝝ. Item greg. pit: ꝗs autē ſit modus: nec a pueri qꝛ hoc ſit ī eo caſu quo de On loca. vel ordines. Morum nobilitas: nō loci: nō tia: nec ab adoleſcētia mea didici: ſinit eſſe caput eccleſie. ⁊ d tm̄. qꝛ per ordines con­generis ſacerdotes notificet. ⁊ eo tꝑe qͦ diſcere ceperā: vis mihi ita non tenet conſtitutio fertur gratia. vt i. q. i. ꝗcꝗd. ⁊ ſed pro quo peccato pōt Os qui p̄ſumꝰ nō ex locorū facta eſt merito pcōꝝ meoruꝫ: naꝫ eſt ſi. xxiij. q. iiij. ſicut. imperator deponi; ꝓ quo vel generis dignitate. ſꝫ mo ꝗd alid̓ exiſtimē neſcio: vt ſcd̓s lo Omo cadit.i. cadere vi libet ſi eſt incorrigibilis: rūᵇ nobilitateⁱ īnoteſcere debemꝰ: cusᵛ gub̓naculoꝝ mihi traditꝰ ē: ꝗ I detur ab eccleſia. vnde deponitur ſi eſt mi m Cadit. ex hoc ca. plurimi nec vrbiū claritate ſꝫ fidei puritate. remū tenere non nouerā. Item nus vtilis. vt. xv. q. vj. dicunt ꝙ circūſtātie loci ⁊ tem Idem anaſtaſio preſbytero. Iſido. Corrūpit̉ ⁊ ad trā ſacer alius. poris ⁊ dignitatis ⁊ ſcīe ag­ Non loca vel ordines: ſed me­dotiū trahit̉: niſi legal̓r ⁊ iuſte ẜuet̉ r Nte oīa. ſi ꝑfun­grauant pcm̄ ⁊ magis peccat rita deo cōiungunt. ctorie. id eſt negli Icut viri ⁊ ml̓ieris digna ꝯiū clericus ꝙͣ laicus in eodeꝫ ge­genter. On loca vel ordinesᵏ creato ctio vnū facit mr̄imoniū: ⁊ ſic̄ nere delicti: ⁊ magis littera­s Periculoſius. quia Cri noſtro nos ꝓximos faciūt tus ꝙͣ nō lr̄atꝰ. ⁊ magis pec­duorū copulatio vnū ꝑficit corpꝰ: qui epiſcopatum deſide. cat̉ in loco ſacro vel tꝑe ꝙͣ exͣ. ſꝫ nos aut merita bona cōiūgūt aut ita clericatusˣ ⁊ ſacerdotiū vnū fa­rat in terra. inueniet cō­ar. xix. di. nulli. ⁊. l. di. ꝗa tua. mala diſiūgūt. Itē ioānes chry ciūt p̄ſbyterū: ⁊ electioʸ ⁊ ꝯſecratio fuſionem in celo. viij. q. ⁊.xi. q. iij. precipue. ⁊. xv. q. i. ſoſtomꝰ. Magnitudo peccati vnū faciūt ep̄ꝫ: que oīa vnuꝫ faciūt i. qui epiſcopatum. ⁊. j­nulli. de pe. diſt. v. ꝯſideret. et vel dignitatis quēquā fortit̉ deijcit corpꝰ: quod citiꝰ corrūpit̉ ⁊ ad ter­e. c. multi. xxxij. q. v. ꝗ dixerit. ⁊ augetur Omoⁱ xp̄ianꝰ fortiter cadit t Mihi. ⁊ ſic aliquis rā trahitur: niſi legalit̓ conſeruet̉: ⁊ pctm̄ dignitate peccantis: vt pōt cogi vt fiat ep̄s. qd̓ ī peccatū ꝓpter duas cās: aut ff. de re mili. oē.§. auget̉. alij niſi iuſte viuendo laudetur. verū ē: ſi ab initio cogit̉ ꝓpter magnitudinē pctī: aut ꝑꝑ al dicūt ꝙ circūſtātie cum ſint bo Item ambro. De eodem. vt fiat de nolēte volens titudinē dignitatis. Item ex di­ne ⁊ a deo nō debent eē alicui Lld̓ āt aīaduerte ꝙ extra ꝑa­vt. xxiij. q. iiij. diſplicꝫ: ſꝫ occaſio mali. vn̄ dicūt ꝙ circū ctis bonifacij martyris. Dam .II. diſūᶻ vir fcūs ē: intra ꝑadiſuꝫ ſi ꝑſeueraret in volunta ſtantie nō aggrauant pctm̄ ſꝫ nat̉ apoſtolicꝰ qui ſue ⁊ fraterne ſa­mulier: vt aduertas: ꝙ nō locỉ nō te non eſſet cogendus: vt ſolus ꝯtemptus. ſi ergo laicus lutis eſt negligens. lxxiiij. di. vbi iſta. generis nobilitate ſꝫ v̓tute vnuſꝗſ ex maiori cōtēptu peccat ma­u Ut ſcd̓s locus: qꝛ pͥ­Ipapa ſue ⁊ fraterne ſalutis qꝫ gratiā ꝯparat ſibi. deniqꝫ extra gis peccat ꝙͣ clericꝰ. ſed qꝛ nō mus locꝰ eſt papatus: ſe­negligens d̓prehēdit̉: inutilis conſtat eccl̓ie qͣliter ꝗs peccat: paradiſuꝫ hoc ē ī inferiori loco vir cūdus locus eſt ep̄atus: an ex contēptu vel alio modo. vel ideo dixit: qꝛ factꝰ eſt xxiiij. q. iij. deus. iō nō pōt iudicare de peccato ẜm cōtēptū. ⁊ iō iudicat ꝑ circū coep̄s alteri: vt. vij. q. i. non autem. ſtātias qͣſi per quaſdā preſumptiōes ⁊ magis punitur clericus ꝙͣ laicus quia I clericatus.i. minor. ordo. hic vr̓ ꝙ ſi laicus ꝓmoueretur in ſacer magis preſumit̉ contra ip̄m. ⁊ lꝫ hic due cāe tm̄ enumerentur q̄ videntur ag Sdotē nullū reciꝑet characterē. ſed ſi haberet aliquē minorem ominē grauare peccatum: tamen plures ſunt: vt de pe. di. v. conſideret. ⁊ per ſaltū reciꝑet ſuperiorē bn̄ reciꝑet characterē: vt. lij. diſt. ſollicitudo. n ¶I papa. taciturnus. taciturnitas mortalis eſt in p̄lato. vt. xliij. diſt. c. i. Alij dicūt ꝙ laicus verū ordinē reciꝑet: dū tamē baptizatus fuerit. arg. o Mācipio.i. diabolo qui mancipatus ē gehenne. i. q. i. ventum. quod verum credo. B. p A nemine. papa a nemīe pōt iudicari: vt. xi. q. iij. nemo. qd̓ intellige niſi y Electio. ꝯſueuit iſtud induci ꝙ ex ſola electione non conſequit̉ aliquis ip̄e ſe ſubijciat alij. iij. q. vij. nos. ſi incōpetēter. ſꝫ. ꝯͣ. xxiiij. q. ij. ſane profertur ius: vt de hoc dixi. lxiij. di quanto. v̓. item romanoꝝ. vbi dr̄ ꝙ dioſcorus papa ro. ec. fuit excōicatus ꝙͣuis in fide Llud exͣ ꝑadiſum. in agro damaſceno. ⁊ Qd̓ non loci nō peccauerat. ſꝫ ibi appellat papā pr̄iarchā cōſtātinopol̓. item adhuc ob. xxij. qd̓ rōne loci vel dignitatis vel nobilitatis ꝓ aliquo nō p̄ſumitur: q. ij. non liceat. ibi vnꝰ papa iudicat de ſuo ſucceſſore: ſꝫ ibi nō iudicat de ip̄o. vt. xij. q. ij. gloria. arg. cōtra. xxiiij. di. quāto. ⁊ certe ꝓ nobilibus ſemꝑ de