Di. XLI 3 4 preſumi in his q̄ ſpectāt fcūs melior īuenitur: ⁊ illa q̄ in meli niat diligēter attēdēdū ē: nec temē o ¶ Suꝑſtitioſus. inanis gload nobilitatem. ar. ff. de ori loco hoc ē ī ꝑadiſo facta eſt īferi rie cupidus vel hypocrita. flagitiaⁱ rep̄hendamus. fieri.n. pōt fi. inſtru. l. fi. or inuenit̉. ¶ Item greg. ¶ Gra p ¶ Significat. forte habꝫ vēvt ſin̄ aliqͦ vitio cupidīs vl̓ voracita Uelibet occulta. trem inſatiabilem. vel cauſa tia nō locus ſaluat animam. Q ar. ꝯͣ. heremitas. tis p̄cioſiſſimo cibo ſapiēs vtat̉: īſt infirmitatis hoc facit. Uelibet occl̓taª loca ſine grab ¶ Erratibꝰ.i. peccatis. piēs aūt fediſſima gule flāma in viq ¶ Aut flagitioſus eſt: protia aīam ſaluare non pn̄t. qd̓ c ¶ Peruerſa ciuitate. liſſimū holꝰ ardeſcat: ⁊ ſaniꝰ quiſqꝫ digus vel hypocrita. ar. nō nocet bono maloaliqn̄ in ipſis quoqꝫ cōſpicimꝰ erra maluerit mor̄ dn̄i piſceᵗ veſci: qͣꝫ lē r ¶ Sed libido. q. d. potiꝰ conrum conuerſatio vel cotibꝰᵇ electoꝝ. Nā loth ī ip̄a ꝑuerſa ticula more eſau nepotis abrahe: ſiderabimus cauſam facti quā habitatio. ciuitateᶜ fuit iuſtus: in mōteᵘ peccaip̄m factum. ſic. xxiij. q. viij. oc aut hordeo more iumētoꝝ. nō.n. ꝓ d ¶ In monte. xv. q. i. in cidit. ⁊. xxix. di. ſciendum. arg. uit. ſꝫ iſta cur dicimus cum maiora preterea ꝯtinentiores nob̓ ſūt plere ebriauerunt. jͣ. xxxij. q. iiij. origo. nouerimꝰ; ꝗd.n. paradiſo iocundi e ¶ Cecidit. nam ex va qꝫ beſtie: qꝛ vilioribus alunt̉ eſcis. s ¶ Flagitia.i. nō ſtatim dica us; ꝗd celo ſecurius; ⁊ tamē hō ex rietate locoꝝ nullū diſNā ī oībꝰ huiſcemodi rebꝰ non ex mus aliquid eſſe vitioſum. nā crimē īducit̉. C. de tē. in paradiſo ⁊ angelus de celo peccan eaꝝ reꝝ natura quibꝰ vtimur: ſꝫ ex dubia in meliorem partem ſūt īte. reſti. l. vlt. ar. ꝯͣ. xxxij. do ceciditᵉ. ¶ Idem. De eodem. cāʸ vtēdi ⁊ mō appetēdi: vel ꝓban interpretanda. exͣ de re iudica. q. v. qui viderit. Dam pͥmus hō ꝓ pcō de ꝑa eſtote. dū vel īprobadū eſt qd̓ facimus. e ¶ Cecidit. ⁊ hec ē cā qͣt ¶ Piſce. hanc hiſtoriam ha Tdiſo eiectus eſt: hoc eſt qꝛ dei ¶ Itē augu. ſuꝑ epl̓aꝫ. Io. ¶ Nō re nos ꝓſequit̉. qꝛ nos il bes. de pe. di. ij.§. opponit̉. nobilitatē a ſe d̓iecit: nobilitate loci cibus ſed appetitus in culpa eſt. licdebemus aſcēdere: vn̄ u ¶ Sꝫ ex cauſa. ⁊. jͣ. xxi. q. iiij. priuatꝰ eſt. ¶ Idem io. chryſo. ip̄e deſcēdit. xvi. q. ij. c. i. Elicie q̄libet ſi abſqꝫ d̓ſiderio omnis iactantia. Ulti. ſed hō locuꝫ ¶ Nō eſt verus ſacerdos omnis ꝑcipiāt̉ n̄ officiūt: ⁊ viles cibi On cogantur. argu. ꝙ ſic res accedere dꝫ ꝗ nominatur ſacerdos. appetent̉ accepti īpediūt ꝓfectū ab mitius agenduꝫ ē cū di hoībꝰ ⁊ nō hō rebꝰ. ff. de Ulti ſacerdotes ⁊ pauci ſacer uitibꝰ ⁊ nobilibus ꝙͣ cum pau ſtinētie. dauid.n. aquā male cōcupi edil. edic. iuſtiſſime. peribus: vt. lxxxvi. di. non ſadotes: multi ī nomine ⁊ pau tā effudit: ⁊ helias carneꝫ comedit. g ¶ Deſiderauerit. ad hͦ tis. ⁊. lxxxiij. di. peruenit. l. di. ci in ope̓: videte ergo fratres qūo vt p̄ſit nō vt ꝓſit: ne ob ¶ Idē ī li. d̓ v̓bis dn̄i. ¶ Contra contumaces. xxvi. q. vij. temſedeatis ſuper cathedrā: quia n̄ caſtet. viij. q. i. qui epatuꝫ. ſue infirmitatis ꝯſuetudinē aliꝗbus pora. argumen. contra. xxij. q. h ¶ Ttractauerit. not. ꝙ thedra facit ſacerdoteꝫ ſꝫ ſacerdos cibis diuites vti nō cogant̉. v. qui cōpulſus. dic ꝙ ignoeo ſolo ꝙ cū aliꝗs loquicathedrā: non locus ſcīficat homibiles magis puniūtur corpoOn cogant̉ˣ diuitesʸ paupeꝝ tur de ep̄atu punitur. ſic nē ſꝫ hō locūᶠ ſcīficat: non oīs ſacer rali pena ꝙͣ nobiles: ſed pecucibis veſci: vtant̉ ꝯſuetudīe eo ip̄o ꝙ ꝗs loquit̉ ambi niariter magis punit̉ nobilis dos ſcūs ſed oīs ſcūs eſt ſacerdos. infirmitatis ſue: ſed doleāt aliter ſe tioſe de nummis peccat ꝙͣ ignobilis: vt. xxiiij. q. i. qui ꝗ bn̄ ſederit ſuper cathedrā: hono non poſſe ſuſtētare. Si cōſuetudixvi. q. i. ſi cupis. ⁊ ꝗ loꝗ contra. ⁊. ff. de penis. ſi quis rē accipit cathedre: ꝗ male ſederit: tur de mulieribus: vt. xx. nēᶻ mutāt egrotāt: vtant̉ ſuꝑfluis aliquid. ⁊. l. quedam. iniuriam facit cathedre. Iōqꝫ ma xij. di. hoſpitiolum. dent inopibꝰ neceſſaria: utant̉ p̄cio y ¶ Diuites. cum ſunt in pef ¶ In honore. qꝛ nō gra lus ſacerdos de ſacerdotio ſuo criſis dēt pauꝑibꝰᵈ vilia. ¶ Idē in li. nitentia. dus elegantior: ſed vite men acꝗrit nō dignitateꝫ. ī iudicio z ¶ Si conſuetudinem. arg. ꝙ qōnū euangelij. ¶ Eqͣnimitas to melioris actio cōprobat̉ cōmutatiōes penarū poſſunt enim tuo ſedis: ſiquideꝫ bn̄ vixeris lerandi non vſus vel abſtinentia ci .xxiij. q. iiij. ſicut. et. xvi. fieri in ſpiritualibꝰ. lxxxij. diſt. ⁊ bn̄ docueris: populuꝫ inſtruis: ſi bi iuſticiam facit. q. i. ſunt. nōnulli. ⁊ ē hic preſbyter. bn̄ docueris ⁊ male vixeris: tui ſoli ar. ꝙ illa pars que iuſtio Uod dicit dn̄s ī euāgelioª iu t ¶ Superfluis.i. precioſis. us ꝯdēnator eris. Nā bn̄ viuendo ri rōni īnitit̉ maior diciſtificata ē ſapīa ab oībꝰ filijs 9 ¶ Pauperibus. ar. contra tur licꝫ ſit minor. ſic. xxxi. ⁊ bene docēdo populū inſtruis qūo ſuis: on̄dit filios ſapīe ītelliger̄: nec .jͣ. xlix. di. c. vl. in fi. di. nicena. xix. diſt. in ca. viuere dēat: bn̄ autem docendo ⁊ ī abſtinēdo nec ī māducādo eē iuſti Uod dicit in euangelio nōicis. iiij. q. iij.§. ij. exͣ d̓ Ꝙ tāgit h̓ qd̓ xp̄s ī euanmale viuendo deum inſtruis: qūo tiā: ſꝫ ī eqͣnimitate tolerādi īopiā ⁊ teſti. in noſtra. gelio matthei. vi. dicit de iute dēat cōdēnare. Ideꝫ ꝗcūqꝫ d̓ſide tēperātiā ꝑ abūdātiā n̄ ſe corrupen DI. XLI. deis. venit Ibānes nō māduraueritᵍ primatū ī terra: īueniet cōdi atqꝫ oportūe ſumēdi vel n̄ ſumē Cce ꝗbus. sͣ. i. cās carnes neqꝫ bibēs vinū: ⁊ fuſionem ī celo: nec īter ſeruos xp̄i di ea qͦru n̄ vſus ſꝫ ꝯcupiſcētia repͥ e p̄cedenti diſt. dixiſtis demoniū habꝫ. venit dcm̄ eſt ꝙ opꝫ cōputabitur ꝗ de pͥmatu tractaue hēdēda ē. nō.n. intereſt oīno ꝗd ali ieſus manducans ⁊ bibens ⁊ ep̄m eſſe ornatum moritᵇ: nec vnuſꝗſqꝫ eorū feſtinet qūo dixiſtis ecce vorator ⁊ potator mētoꝝ ſumes: vt ſuccurras neceſſi ribꝰ ⁊ virtutibus. In hac vini. ſed licet alij male opinaalijs maior appareat: ſꝫ qūo oībus tati corꝑis: dūmō ꝯgruat ī generixli. di. dr̄. ꝙ oꝫ eum eſſe rentur de ipſo: tamen iuſtifica inferior videat̉: qm̄ non qui maior bꝰ alimentoꝝ his cū ꝗbꝰ tibi viuēdū ornatū in exterioribꝰ: in tus eſt ab apl̓is ſuis. fuerit in honoreⁱ inter hoīes: ille eſt ē: neqꝫ qͣꝫtū ſumas ītereſt multū: cū hītu ⁊ īceſſu: ī hītu ne ful a ¶ Illi datiui caſus. iuſtior: ſed qui fuerit iuſtior: ille ē videamꝰ alioꝝ ſtomachū citiꝰ ſatu gidis vel ſordidis veſtib ¶ Poſitas. corā alijs. bus ſe exornet. qd̓ promaior. rari cibis: ⁊ eos cū illiª ip̄i ꝑuo qͦ ſati DI. XLI. c ¶ Si id in tꝑe.i. pro tempobat auctoritate Hie. nec re.ſ. cum coram aliquibus tēant̉ ardent ītolerabilit̉ ⁊ oīno turpi Cce ꝗbꝰⁿ oporteat ſacer affectate ſordes nec exꝗpore neceſſitatis citius prepodotē eē ornatū moribus ter īhiar̄. alios āt paulo plꝰ poculo ſite d̓licie laudes pariūt nitur cibus. Sꝫ p̄terea oꝫ illū eſſe or ꝗdē ſaturari ſꝫ tolerabilit̉ inopiā ꝑ ꝙ tā de veſtibꝰ ꝙͣ cibis d ¶ Neqꝫ.i. non ideo debet ꝗs peti. vel an̄ horā poſitasᵇ epulas ſi natū exterioribꝰ hītu vi intelligendū ē. ⁊ ad hoc ī ſtatim comedere ꝙ videt alios idᶜ ī tꝑe aut opꝰ ſit aut neceſſe ſit cuꝫ ducit ſe. c. de inceſſu aūt delicet ⁊ inceſſuⁱ: hītu: vt nec fulgineceſſitate exigente comedere dixit in.§. vlti. trāꝗlitate aſpicer̄: nꝫᵇ tāger̄. magis dis nec ſordidis ſe veſtibus ornet: ⁊ preponitur cibus. l ¶ Et inceſſu. vt grauiergo ītereſt n̄ ꝗd vel qͣꝫtū alimētoꝝ vt.n. ait hiero. nec affectate ſordes e ¶ Cum.i. quando. tate itineris oſtēdat graf ¶ His.i. eis. ꝓ ꝯgruētia hoīuꝫ atqꝫ ꝑſone ſue ⁊ nec exꝗſite d̓licie laudes pariūt: qd̓ uitatem mentis: ut. jͣ. e. g ¶ Scio. ſic facient ep̄i cum pro ſue valitudinis nec̄itate ꝗs acci tā de veſtibꝰ qͣꝫ de cibis ītelligēduꝫ §. vlti. veniēt ad pauperes eccleſias piat: ſed qͣꝫta facilitate ⁊ ſeueritate eſt. ¶ Un̄ aug. ait in li. de doctrina Uiſꝗs. viuit. no. ne breuis hora conſumat viaī careat cūᵉ hisᶠ vel oꝫ vel neceſſe ē xp̄iana. ¶ Pro moribus eoꝝ cum ꝙ ꝗlibet ſe ꝯforctum longi temporis. extra de mabit ſocijs ſuis in cibo carer̄: vt illd̓ ī aīo xp̄iani ꝯpleat̉ qd̓ ꝗbꝰ viuimꝰ ēt vti d̓bemꝰ alimentis cen. cum apoſtolus. ⁊ moribꝰ: vt. di. viij. qui apl̓s dicit. ſcioᵍ ⁊ minꝰ habe̓: ſcio ⁊ Uiſꝗs rebꝰ p̄tereūtibus reſtri ¶ Arſimoniam.i. tempe contꝫa. xij. di. illa. ⁊ ē ar. abūdar̄ vbiqꝫ ⁊ ī oībꝰ ībutꝰ ſuꝫ: ⁊ ſa ratum vſum. ctius vtit̉ qͣꝫ ſeſe hn̄t mores ꝙ rotione ſocietatis tole i ¶ Diligentiaꝫ.i. voluptatē. tiari ⁊ eſurire ⁊ abūdare ⁊ penuriā eoꝝ cū ꝗbꝰ viuitᵐ: aut intēꝑāsⁿ aut ratur excōicatus. qꝛ excōi k ¶ Infucatum.i. precioſuꝫ vl̓ pati poſſū ī eo ꝗ me ꝯfortat. ¶ Itē ſuꝑſticioſusº ē: ꝗſꝗs v̓o ſic eis vtit̉: catus ratione contractus infucatum.i. non precioſe iuvt metas ꝯſuetudīs bonoꝝ īter qͦs ex ꝯci. grāgrē. ¶ Teꝑātia ciboꝝ ⁊ ad communioneꝫ admitcatum. titur. extra de ſen. excō. v̓ſat̉ excedat: aut aliꝗd ſignificatᵖ: veſtiū nō diſſolutio eoꝝ laudatur. ſi vere. aut flagitioſusq ē. In oībus.n. tali Arſimōiāᵇ cū ueſte hūili n̄ ren ¶ Aut. intēperans.ſ. probamꝰ. ſicut ēt ornatū p̄ter bus non vſus rerū ſꝫ libidoʳ ī culpa uolēs ꝯformare ſe alijs. corꝑis diligētiāˡ īfucatūⁿ laudamꝰ. ē. qd̓ igit̉ locis ⁊ tꝑibꝰ ⁊ ꝑſonis cōue e ij