quo ad vtile dn̄ium tn̄ illud vtile dn̄ium non ſapit naturam emphiteoſis. ſed naturā ſuperficiei. qꝛ duo iura concurrunt ius emphiteoticariū reſpectu ſoli. ⁊ vtile dn̄ium reſpectu ſu perficiei. que iura non ſunt eiuſde generis ⁊ forme. nec eiuſ dem nature poſſet ergo ſuperficiarius imponere ſeruituteꝫ altius non tollendi. .Lapſu temporis vel per Eruitutes gdictionem extinctiuam non finiuntur ẜuitutes cōſtitute ipſo iure ſꝫ ope exceptionis hoc. d. Ratio qꝛ in ſeruitutibus eſt perſonalis obligatio vt. C. de vſufruc. l. corruptionem. que tractu temporis ip̄o iure non pōt finiri vt. jͣ. de act̓. ⁊ obli. .l. oblōnum fere.§. placet ⁊ de verb. ob. l. cum qͣ ita Iſta eſt vera rō lꝫ glo. vadat ſōnianꝰ. Noͣ. ꝙ inſertio diei vel cō dictōis non reddit ſeruitutem temporalē niſi ope exceptōis Item nō. ꝙ ꝑmiſſum ad tempus ⁊ tempus videtur ꝓ hihitum eſſe cōcordat. jͣ. de le. ij. l. ſtatu libeꝝ.§. ſticū. Itē noͣ. ꝙ cōdictō extinctiua non extinguit ipſo iur̄ iura realia vel mixta nec perſonalia vt in.§. placet. .j. Modus inẜtus cōſtitutōi Oodum adlice gruitutis ẜuari cꝫ. h. d. rō qꝛ inẜtō modi vr̄ inẜtō cuiuſdā forme facit ꝙ noͣ. C. de fui .l. cuꝫ eoꝝ. Nō. ꝙ ẜuitutes reſpiciunt alias recipiūt ma gis ⁊ minus ẜm formam cōſtitutōnis ip̄aꝝ ⁊ ꝗd ſignificent iſta verba eo modo cōdictōe ⁊ forma que quottidie inẜunt̉ ab hoīe vel a lege ⁊ dic vt noͣ. ol. ī qōne qua diſputauit que īcipit duo ſunt ſtatuta in ciuitate padue in fi. Rellaxatio ſeu ſuſpenſio fc̄a ad Interū alla gs non induc̄ interim extinctōeꝫ ſꝫ quandam modificationem. h. d. ẜm ol. in qōne quam diſ putauit que incipit quidam ſcolar̄. ⁊ facit ad qōneꝫ de īter dicto ſuſpenſo quod interī non appellet̉. qꝛ vr̄ vigore vt no Inno. extra de cōſue. c. cū inter. ⁊ iſta qō fuit d̓ facto bono nie tempore. d. Iohannis de aulegio. Aliud eſt obligatō ꝑſona u Tpomumus. aliud eſt ſeruituſ h. d. ⁊ facit. l. pater. jͣ. de ſerui. lega. ⁊. l. pecoris. jͣ. d̓ ſerui. ruſti. predio. ⁊. jͣ. de vſufr. legato. l. dānas ⁊. l.fundi trebatiani. In tex. ibi non pōt. qꝛ non cadit ſub forma alicuius ſeruitutis nominate. Ius queſitum difficilius ex Si predium qnguit̉ ꝙͣ querēdum. h. d. j. Derba ſunt ſane intelligēda ſeu īter A C U t pretanda. ⁊ ellectio facta non poteſt mutari. h. d. ꝓbat ēt. l. iſta ꝙ ellectio ſit actor̄ qd̓ eſt mirū. Nō. ꝙ verba ſunt ciuiliter intelligēda Itē noͣ. ꝙ a generali ſermone intelligit̉ excepta honeſtas ⁊ curialitas. Itē noͣ. ꝙ a generali ſermone quedaꝫ intelli gunt excepta. ⁊ loquit̉ de ſermone cōcepto affirmatiue. ſed qn̄ concipit̉ negatiue loquit̉. C. de adulte. l. ita pudor ⁊ qd̓ ibi noͣ. per cy. ⁊ dixi vobis alias. Itē noͣ. ꝙ indiffinitiua cō ceſſione ſeu ꝑmiſſione eſt ellectō petitoris rō eſt. qꝛ indiffini ta equipolet vniuerſali. Itē nota ꝙ poſt ellectioneꝫ non ad mittit̉ variatio. ⁊ eſt rō. qꝛ traxerat ſecum ſuū effectū. Iteꝫ noͣ. ꝙ id quod pōt fieri cū damno alterius non dꝫ fieri cuꝫ damno illius facit. jͣ. de ſolu. l. cum ſtichus. ⁊ sͣ. de rei ven. l. in fundo. 4. Diciat̉ res ſi re integra ꝑ Ro Par TEuenit ad caſum a quo īcho aui non pōt. h. d. Noͣ. ꝙ ꝑs incerta rōne loci lꝫ ſit incerta rōne quote non pōt debere ẜuitutē nec ſibi deberi. vn̄ ꝑti pro indiuiſo non pōt ſeruitus cōſtitui nec econtra ſeruituteꝫ debere. Circa hoc tn̄ dic ꝙ aut v̓ bum ꝑtis reffert̉ ad fundū aūt ad ip̄m ius ſeruitutis. Si reffert̉ ad fundū. aut ad ꝑtem diuiſam. aut indiuiſam prīa ꝑte pōt ſic cōſtitui. ⁊ conſtituta remanere. sͣ. e. l. ad certā. ẜo cāu aūt cū ſum dn̄s totius ſtipulor ad ꝑtem. vel cū ſum do minus ꝑtis ſtipulor ad ꝑtē. ⁊ non vꝫ vt hic. aūt ſtipulor ad totū vel ſimpliciter. ſed ꝑtē poſtea alieno. ⁊ tūc aut ante cō ſtitutā ſeruitutē ⁊ viciat̉ ſtipulatio. vt hic. ⁊. jͣ. de ver. ob. l. pluribus.§. ⁊ ſi plꝫ aut poſt conſtitutā ẜuituteꝫ ⁊ durat ſer uitus. vt ibi ⁊ sͣ. e. l. vt pomū.§. ſi p̄dium aut verbū partis reffertur ad ius ẜuitutis. ⁊ tunc non tꝫ ſtipulatio ꝑtis ſerui tutis. qꝛ non recipit ſertionē. alias diuiſionē cum ſit indiuiſi dilis in ſeipſa. vt. jͣ. e. l. via. ⁊. jͣ. de verb. ob. l. ij. ⁊. l. in execu tione ẜm Iaco. bu. que verba declarāt oēs. ll. loquentes de materia ⁊ ideo nota. valde. . Derba debent ītel Itam anguſit̉ uigi ſicut poſſunt. ⁊ trahi ad ꝓprium intellectuꝫ ad hoc vt ſeruet̉ intentio contrahentiū. h. d. facit ꝙ noͣ. jͣ. de leg. .iij. l. liberorū.§. ꝙ tn̄ caſſius. ⁊. jͣ. de damno infec. l. dāni. ⁊ ibi ꝑ Ia. Nō. ꝙ impropriāt̉ verba ad hoc vt ſeruet̉ inter tio. Item nōͣ ar. ꝙ factum p̄ualet dicto ſeu ꝓteſtationi ẜꝫ riꝫ. facit extra de conſti. c. cum. M.ferrarien̄. vel hic dictuꝫ poterat trahi ad factum lꝫ ꝑ impropriū intellectum. Eodeꝫ modo dico in ꝓteſtatione ꝙ ſi ꝓteſtatio pōt trahi ad factū vt ip̄m non ꝑimat tunc valet factū vt hic. Si aūt ꝓteſtatio contradicit facto ſiquideꝫ requirit̉ conſenſus p̄ualet ꝓteſta tio niſi ſit ab ea receſſum. vt. jͣ. locati. l. cuꝫ in plures.§. loca tor orrei. Si vero factū non requirit cōſenſum ꝓteſtationis tunc videt̉ factum p̄ualere. ⁊ facit quod noͣ. jͣ. de acꝗ. here. .l. celſus. ⁊ extra de cenſi. c. olim in gl. hic ergo ⁊cͣ. 3. Seruitutes cāꝫ diſcōtinuā f EuAIIUIE pn̄tes non p̄ſcribunt̉ longo tꝑe. qꝛ nec continue poſſident̉ hoc dicit. dicunt̉ diſcōtinue qn̄ vſus earū non pōt eſſe continuus qꝛ requirit factū hominis. vt. l. foramē. jͣ. ti. i. Nō ꝙ ẜui tus eundi non p̄ſcribit̉ longo tꝑe. qꝛ non eſt res corporalis. ſed incorporalis in qua nō cadit poſſeſſio vera. Itē nec con tinua. qꝛ ſicut dicit littera nemo pōt cōtinue ire. qꝛ ꝗlibet in diget requie pro aliquo tempore ſicut patet naturaliter. In glo. magna ibi perpetuam cauſam.i. vtilitatem vel vſum nam cauſa in iure multis modis ſumitur. In ea dem glo. ibi. l. formamen. quia ibi non requiritur factum hominis ad vſum ẜuitutis ibi ſeruitus dr̄ habere cauſaꝫ cō tinuam vel quaſi. Sed vbi requiritur ſc̄m hoīs ibi nec con tinuam nec quaſi ꝑꝑ impoſſibilitatem nature ⁊ iſta theorica colligitur ex. l. foramen. In ea. ibi ſi ꝗs diuturno ꝙ ē ve rum in ſeruitutibus predialibus ſed in ſeruitutibus vſuſfru ctus cum eꝗꝑatur dn̄o. ſecus eſt vt. l. fi. C. de p̄ſcri. lon. tē. Idem ī p̄ſcriptione ſuꝑficiei vel emphiteoẜ qꝛ reꝗritur titu lus cum agatur de dominio acꝗrendo. ar. nōtoꝝ ſupra. e. l. ſeruitutes ⁊ facit ſupra de publi. l. cū ſpōſus.§. in vectigali bꝰ ⁊. jͣ. de damno infecº..i. ſi finita.§. ſi d̓ vegtigalibꝰ. In eadem gloſa ibi.§. iullianus. hoc verū in ſeruitutibꝰ affirma tiuis ſed in negatiuis reꝗritur ꝓhibitō ⁊ vſus vt noͣ. doc. in. l. i. ⁊ ſecunda. C. eodeꝫ. In eadē gloſa ibi vel ibi pͥma verior. In eadem gl. ibi non alias.§. i. nā negatoria quot tidie naſci videtur ⁊ quottidie remoueri argumento. ff. de vſufruc̄. accre. l. prima circa finem. In eadem glo. ibi. l. cum de in reꝫ verſo. idem̄ noͣ. glo. ibi. de emphiteoſi. ſꝫ doc. aliter dicunt.ſ. ꝙ illa. l. non hꝫ locum in paciente ſꝫ in faciēte vt reffert. cy. C. de pact̉. l. ſi cer. ānis tamen cōtra euꝫ facit C. de peti. heredi. l. fi filius. ſed ibi erat pacientia cum obli gatione diuidendū. Extra nō ꝙ diſtinctō de cōtinua ⁊ non cōtinua ſeruitute non hꝫ locum in ſeruitutibus ꝑſonalibus vt noͣ. cy. ẜm pe. C. de vſufr. l. corruptōeꝫ ī iij. q. ⁊ ẜui. ⁊ aqͣ duc. l. ij. in. vj. ⁊ vltima qōne ꝑ cy. vbi oīo videas alias non intelliges. Qualiter aut p̄ſcribit̉ cōtinua poſſeſſio vel quaſi noͣ. xvi. q. v. c. volumus. xxviij. diſ. c. qꝛ ſunt culpe ꝑ archi. ⁊ ꝑ Ger. de priui. c. accedētibus noͣ. ꝑ Iac. de are. in. l. ij.§. pe. jͣ. de aqua plu. arcē. ⁊. C. de teſtibus. l. teſtium. Item an preſcriptio fingat retro noͣ. cy. C. e. l. i. ⁊ ī. l. i. C. qui admi. ad bo. po. poſſunt. ⁊ facit ad. l. C. de his qui a non domino Item aduerte vides hic ꝙ īterruptō naturalis impedit