Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem te gaudia longanimiter ſperat: proximo­rum moleſtias cum charitate tolerat: et ea que non habet cōcupiſcere cōtemnit: longitudinē et latitudinem porta habet. quia gloria predicatoris eſt ꝓfectus au­ditoris. Ande quibuſdā per magnū pre­dicatorem dicit̉: Gaudium meū ⁊ corona mea. Philip.4. Et rurſum. Ecce nunc viuo: ſi vos ſtatis in domīo.1. Theẜ.3 Atqꝫ iterū. Que eſt noſtra ſpes: aut gau dium: nōne vos ante dominū. i. Theſſa lon̄.2. Longitudo ergo ⁊ latitudo porte eſt que ad aquilonē reſpicit: quia cum in fidelē quēpiam in peccati ſui frigore tor­pentem p̄dicator ad fidē conuerterit: per hoc ꝙ eū in longitudinē ſpei tendit: ⁊ in amplitudinē charitatis dilatat: eius glo­riam facit. Et quia in cognitiōe ſancte tri­nitatis ex verbo predicationis auditores quiqꝫ in eiuſdē trinitatis amore proficiūt habet hec eadē porta thalamos tres hinc ⁊ tres inde: quia om̄e quod per teſtamen­tum nouū de trinitate cōditor loquitur: hoc etiam de teſtamento veteri oſtendit. Et cor audientiū in amore celeſtis patrie perficit: vt anima inherēs deo: quaſi ſpō ſa cum ſponſo in quodā iam thalamo ſe­deat: atqꝫ ſe a terrenis deſiderijs fundi­tus auertat. Uel certe vt longe ſuperius dictum eſt: quia tres ſūt ordines bene vi­uentiū: bonorum ſcilicet cōiugatoꝝ: con­tinentiū: atqꝫ predicatoꝝ. Et quia alij eti am in cōiugijs poſiti: amore celeſtis pa­trie anhelant: alij autem ſpe eterni gau­dij etiam carnē macerant: omneſqꝫ actus terrenos refugiunt: ⁊ in cura huius ſecu­li implicari contemnūt: alij vero ⁊ terre­na bona deſpiciūt: et celeſtia gaudia pre­dicant que cognouerūt. Quid iſti niſi in ſpiritali edificio thalami ſunt: in quoꝝ cō gitatiōe ⁊ meditatiōe anima celeſti ſpon­ſo ſociatur: Quos tres bonorū ordines: quia non ſolum eccleſia ex gentibus ha­bet: ſed aliquādo etiam ſynagoga habuit dum magna multitudo ſpiritaliū redem­ptoris gratiam ardēter expectauit: porta edificij celeſtis tres hinc ⁊ tres iude tha­lamos habet. Quia predicator quiſqꝫ cū ad ſupernam patriā auditorem prouocat ⁊ nouos patres ⁊ veteres anhelaſſe cele­ſti deſiderio demonſtrat. Plus em̄ ple­rūqꝫ exemplum ꝙͣ rationatiōis verba cō­pungunt. Et cum predicator dicit: qua­les alij in coniugio: vel in cōtinentia: vel in predicatiōe erga omnipotētis dei amo­rem in nouo teſtamento fuerint: vel alij quales in veteri porta que loquit̉ ternos ex vtroqꝫ latere habere thalamos oſten­dit. Que porta habet ⁊ frontē: quia ſunt in p̄dicatoris vita aperta que oꝑa vident̉ Habet ⁊ ante frontem veſtibulū: quia pri uſꝙͣ bona opera inſinuet: predicat fidem per quā anima humiliter veniens ad bo­norum actuū altitudinem ſubleuet̉. Que cuncta ſcd̓m menſuram porte prioris ſūt: iuxta hoc quod ſubdit̉. Quia menſus eſt quīquaginta cubitorū longitudinē eius: ⁊ latitudinē vigintiquinqꝫ cubitorū. Hec iam ſuperiꝰ latius me dixiſſe meminiſtis Per quinquagenariū enim numerum re­quiem diximus figurari: quia ⁊ quinqua geſimꝰ veteri populo in requiem datur: qui appellatus eſt iubiles: ⁊ ſeptenari­us numerus per quem hoc om̄e tempus euoluitur ſepties multiplicatus: ad qua­draginta et nouem dicitur. Cui monas additur: quia in vnius cōtemplatione re­quies eterna perficitur. Idem ergo quin­quagenarius numerus nobis in longitu­dinem eſt: quia peruenire ad illam requi em̄ nō poteſt: niſi qui ad eam ſpem ſuam modo tēdere longanimiter poteſt. Quia enim per quinquagenariū numerum ad eternam requiem ꝓuocamur: etiam hoc nos omnino inſtruit: quod in tabernacu­lo decem cortine iuſſe ſunt fieri: que ha­berent anſulas quinquagenas: ⁊ circulos aureos quinquagenos a latere ⁊ ſummi­tate. Cortine tabernaculi ſancti omnes ſūt: qui ex diuerſis virtutum coloribꝰ in ſancte eccleſie ornamēto proficiunt. Qui ⁊ interiora velant: et exteriora om̄imodo exornant: quia eorum vita inquantum vi­detur ornamentū eſt ⁊ eorum intellectus