citer ager alligatus ad ſacra erit: Citimus quoqꝫ dicebant teſte capro. Exter quoqꝫ inuenitur: ut Statius in. xi. thebardos: Sed quid apud ta les ne quis ſua pignora cura. exter honos. Ex quo Virgilius in. iiii.& nos fas extera quærere regna. Supra ſuperior: infra inferior: poſt poſte rior: prope propior: ante anterior: penitus peniteor. Apuleius ī primo hermagora. Viſus eſt ei adoleſcens honeſta forma: quaſi ad nuptias exornatus trahere ſe ī penitiorem partem domus. Fit autem compa­ratio ad unum uel ad plures: tam ſui generis ꝗͣ alieni. Quāuis græci honoris cauſa ſuæ gentis: magis ꝗͣ ratione ueritatis dicunt non poſſe ad multos ſui generis fieri comꝑationem. Alii autem dicunt hanc eſſe rationem propter quam non utuntur tali comꝑatione: cum ad plu res ſui generis ſit comꝑatio ſuperlatiuo poſſumus uti: ut fortiſſimus græcorum achilles: ſed ſuperlatiuus multo alios excellere ſignificat. Comparatiuus uero poteſt etiam paruo ſuperantem demonſtrare: un de etiam diminutionem apud nos iure accipit: maiuſculus minuſcu­lus tardiuſculus. Quid autem accidit inter tres: uel quattuor: uel plures: non tamen ad totum genus fieri comparationem: etiam neceſ ſe eſt uti plurali numero ſuorum: ut ſi dicam fortiſſimi fuerunt græco rum aiax diomedes agamemnon ulixes: omnibus tamen his fortior fuit achilles. Virgilius in primo. Pygmalion ſcelere ante alios in mani or omnes: ad omnes ſceleratos cōferens pygmalionem comparatiuo eſt uſus. Statius in. viii. Et melior ſis quæſo deis. ampharaus dicit ad Plutonem. Sunt igitur quæ comparari poſſunt nomina uel ſecunda uel tertiæ declinationis:& ſi ſint ſecunda mobilia ſunt. i. in. a. faciunt fœminina:& in um neutra:& in. er. uel in. us. deſinunt:& aſſumentia genitiuo or faciunt comparatiua: correpta tamen penultima. i. ut te­ner teneri tenerior: niger nigri nigrior: clarus clari clarior: doctus do­cti doctior. Notandum eſt ſiniſterior quaſi a genitiuo ſiniſteri uide­atur eſſe factum: cum ī uſu ſiniſteri ubiqꝫ reperiatur. Inueniūtur quæ dam quæ ꝗͣuis ſint accidentia ideſt adiectiua& eorum ſignificatio ex igat ut faciant comparatiua: tamen non habentur ī uſu frequēti. Sūt autem ea plerunqꝫ quæ uocales ante us habent: ut pius arduus egre­gius: dubius: ſternuus: plerunqꝫ dixi quia ſunt anomala: quæ ſer­uant in comꝑatiuis regulā: quāuis plautus cōparatiuum ꝓtulit ſtre­nuior in epidico. Nam ſtrenuiori deterior ſi prædicat ſuas pugnas de illius ore illa ſordida ſūt. Et puto hanc eſſe rationem oportet com paratiuum una ſyllaba uincere genitiuum poſitiui: niſi ſint anomala.